Možna było b paradavacca za novuju “Paŭlinku”, kab nie finalnaje “ty bulbaš i ja bulbaš”. Piša Rusłan Raviaka.

Možna było b paradavacca za novuju “Paŭlinku”, kab nie finalnaje “ty bulbaš i ja bulbaš”. Piša Rusłan Raviaka.
Možna było b paradavacca za ANT, jakoje narešcie pasprabavała zrabić ekskluziŭnuju navahodniuju pieradaču «Paŭlinka new». Na tle NTV, jakoje chacieła ŭ navahodniuju noč zavabić hledačoŭ hołymi cyckami, našy vyhladali prystojna.
Šmat biełaruskich piesień u novaj “Paŭlincy”, cikavyja vobrazy artystaŭ. Usio b dobra, ale sapsavali nastroj apošnija kadry prajektu, finalnaja pieśnia pra toje, što “ty bulbaš i ja bulbaš”.
Heta, na moj pohlad, źjaŭlajecca pakazčykam dziaržaŭnaj palityki pa stvareńni biełaruskaha hramadztva, apiryščam jakoj zastaŭsia SSSR. Niemahčyma ŭjavić sabie Biłana, jaki śpiavaje: «I maskal ja, maskal», ci Daniłku, jaki b śpiavaŭ, što jon chachoł.
Na žal, kolki hod tamu davodziłasia ŭžo pisać pra heta. Kali narodnyja i zasłužanyja dziejačy kultury, čynavienstva ŭ dziaržaŭnaj hazecie ščyra i pa-prostamu pryznajecca, što jany bulbašy, to robicca žachliva. Takoje padobna da pryznańnia ciomnaha sielanina na pačatku XX stahodździa ŭ «tutejšaści». Ničoha nie źmianiłasia ŭ lepšy bok. I adukacyja nie prynosić čałavieku nacyjanalnaj hodnaści.
Čynavienstva ad kultury zastałosia z savieckimi pohladami ŭ hałovach. A maładoje pakaleńnie, što hadujecca na dziaržaŭnaj idealohii, taksama, vidać, nie zusim razumieje, dzie žyvie i što takoje nacyjanalny honar. Jakaja ŭ ich hałovach miašanka siečki ź miakinaju -- užo vyrazna vidać.
Musić być u kožnaha biełarusa chacia b niejki mały honar za svaju Baćkaŭščynu. Dumajecca, tady b čałaviek admoviŭsia śpiavać pra svaju bulbašnaść. Pra scenarystaŭ hodzie j kazać. Nia musiać kryŭdavać, kali nazaviem ich «hanarovymi bulbašami krainy».
Nia raz davodziłasia čuć, ad starejšaha pakaleńnia, jakoje słužyła ŭ savieckim vojsku, što my, bulbašy, samyja dobryja sałdaty. Bo tolki nam rasiejskija braty i kamandziry mahli davieryć roznyja spravy i słužbu. Da chachłoŭ, łabusaŭ i čarnamazych niamašaka davieru. «Ty zašybiś, bulbaš!» — kazali im u vojsku, palapvajučy pa plačy. Na majo pytańnie, ci sprabavaŭ adkazać tamu: «A ty taksama zašybiś, maskal!» -- ja atrymlivaŭ tolki ździŭlenyja pohlady, maŭlaŭ, jak tak možna kazać.

Kamientary