«Mastackaja litaratura» vypuściła knihu «Mikoła Sielaščuk. Hučańnie muzyki niabiosaŭ» z cenzuraj — z hrupavoha fotazdymku mastakoŭ «źnik» Aleś Maračkin.
Upieršyniu zdymak Ŭładzimiera Šuby, na jakim naminanty premii «Čałaviek hodu» Uładzimier Toŭścik, Uładzimier Savič, Mikoła Sielaščuk, Uładzimier Basałyha, Haŭryła Vaščanka, Aleś Maračkin, Leanid Ščamialoŭ dy Ŭładzimier Zinkievič stajać na parozie Akademii mastactvaŭ, byŭ nadrukavany 22 studzienia 1993 hodu ŭ hazecie «Sovietskaja Biełoruśsija».
U 2008 h. toj ža zdymak źjaviŭsia ŭ vydadzienaj «Mastackaja litaratura» knizie «Mikoła Sielaščuk. Hučańnie muzyki niabiosaŭ», ale ŭžo biez byłoha kiraŭnika tvorčaha abjadnańnia «Pahonia» Alesia Maračkina.
Aleś Maračkin prakamentavaŭ vypadak z cenzuraj nastupnym čynam:
«Vielmi dobra, što takaja kniha vyjšła i tamu nie chaciełasia b z‑za takoj drobnaj podłaści psavać uražańnie ad hetaj padziei, ci adsoŭvać na druhi plan hety pazytyŭ. Tym nia mienš, pra heta treba havaryć i z hetaha treba śmiajacca. U 37‑m hodzie źniknieńnie peŭnaj asoby z partretu, ci zdymka mahło b aznačać, što jaho rasstralali. Upeŭnieny, što pry žyćci Mikoły Sieleščuka takoha b nia zdaryłasia, asabliva viedajučy, jakim demakratyčnym i talerantnym da inšych pohladaŭ heta byŭ čałaviek, i jak jon nienavidzieŭ podłaści. Varta zaznačyć, što takija rečy apošnim časam robiacca niečym budzionnym i časta heta sprava ruk svaich ža kalehaŭ — niama ŭ našym mastackim sajuzie kansalidacyi. Natalla Šaranhovič, što ŭkładała knihu pra Sieleščuka — niaŭžo jana dumała, što niechta nie zaŭvažyć cenzury? Mahła ž nie puścić taki zdymak, ale puściła. I ciapier jana, a taksama ludzi, što razam ź joj rabili knihu, całkam niasuć adkaznaść za hety padman.
Dzivić, jak supracoŭniki dziaržaŭnych vydaviectvaŭ, aficyjnych ŚMI namahajucca vykanać luby zahad, navat zrobleny pa telefonie. Niadaŭna adkryłasia novaja ekspazycyja aŭtarskaha kalektyvu ŭ Nacyjanalnym mastackim muzei. Mianie paradavali, što siarod inšych ekspanujecca i moj tvor «Vieranika i Maksim». Ale napiaredadni pryjezdu prezydenta maja karcina, a taksama tvory Feliksa Januškieviča, Neli Ščasnaj i niekatorych inšych byli źniatyja z ekspazycyi. Inšy vypadak — Piotar Vasileŭski padrychtavaŭ dla časopisa «Mastactva» ahlad tvorčaści našych mastakoŭ da čarhovaha źjezdu Sajuzu mastakoŭ. U vyniku z tekstu źnikła zhadka pra «Pahoniu» i jaje siabroŭ. Ale jość i inšyja prykłady. U adnym z apošnich numaroŭ «Sovietskoj Biełoruśsii» była natatka pra vystavu «Žodzincy». I tam nie było kupiuraŭ — Ludmiła Rubleŭskaja napisała pra supołku «Pahonia» taksama.
Układalnica knihi «Mikoła Sielaščuk. Hučańnie muzyki niabiosaŭ» Natalla Šaranhovič paviedamiła, što ŭpieršyniu čuje pra zdareńnie z fotazdymkam: «Nie mahu vam ničoha raspavieści, bo ŭpieršyniu pra heta čuju. Ja adkazvała tolki za tekstavuju častku». Pa jaje słovach, mastacki redaktar knihi M.Škurpit užo niekalki miesiacaŭ jak nie pracuje ŭ vydaviectvie.
Stała viadoma pra śmierć 22-hadovaha chłopca, jakoha asudzili pa palityčnaj kryminałcy2
Kamientary