Biełarus za paŭtara hoda abjedzie pałovu śvietu na rovary
Na try dziasiatki tysiač kiłamietraŭ darohi Alaksiej Łanders źbirajecca patracić paŭtara hoda i 2500 dalaraŭ.
U 2013 hodzie minski vandroŭnik i aktyvist viełaruchu Alaksiej Łanders za 100 dzion prajechaŭ 11 krain Jeŭropy. U 2015-m jon vypraviŭsia ŭ značna bolš maštabnuju vandroŭku.
Alaksiej choča prajechać praz Ukrainu, Rumyniju, Baŭharyju, Turcyju, zbočyć u Armieniju, Hruziju, Azierbajdžan, zatym u Iran, Pakistan, Indyju, Niepał i Kitaj.
«Azija vialikaja i možna vielmi šmat pahladzieć, a samaje hałoŭnaje, ja šmat čuŭ pra toje, što ludzi tam haścinnyja», — tłumačyć Alaksiej svoj maršrut.
U padarožžy jon źbirajecca znajomić žycharoŭ inšych krain ź Biełaruśsiu, raspaviadać pra svaju krainu. Ale heta nie adzinaja meta vandroŭki.
«Padarožničaju z mnohich pryčyn: tut i adpačynak, i aktyŭny adpačynak, haścinnaść ludziej, biascenny dośvied», — raspaviadaje jon.
Vandroŭka, jakuju Alaksiej raspačaŭ 20 krasavika, zavieršycca tolki ŭ kancy 2016 hoda, a to i na pačatku 2017 hoda.
«Kankretnaha adkazu, čamu takija doŭhija vandroŭki, niama. Padabajecca! — śmiajecca Alaksiej. — Kali na dva tydni vypraŭlaješsia, nie paśpiavaješ całkam spaznać krainu i ludziej».
Pa słovach vandroŭnika, rodnyja, jakija nie pabačać jaho paŭtara hoda, biezumoŭna chvalujucca. Ale znajomyja padtrymlivajuć śmiełuju ideju Alaksieja. Padtrymku jon maje i ad sponsaraŭ, i navat ad biełaruskich čynoŭnikaŭ.
Jedzie Alaksiej na rovary vytvorčaści minskaha «Motavieła» — nie zvyčajnym, a vypuščanym u adzinym ekzemplary, sabranym śpiecyjalna dla jaho z admysłovych zamiežnych detalaŭ.
Na svaju vandroŭku Alaksiej źbirajecca patracić zusim niamnoha hrošaj: z saboj jon biare tolki 2,5 tysiačy dalaraŭ.
«Ja vandruju biudžetna, tamu Azija pa cenach — samaje toje. Biez hrošaj ja, viadoma, nie rekamienduju jeździć, choć jość takija ludzi, — kaža jon. — Prosta pa mnie spakajniej, kali jość hrošy na ježu. I kali padarožničaješ na rovary, nieabchodna papaŭniać kałoryi: kali nie jeści, nie pić dastatkova, možna naškodzić zdaroŭju».
Za try dni darohi pa Biełarusi jon praktyčna nie patraciŭ hrošaj. Zbolšaha jany syduć na ježu — mnoha Alaksieju dla žyćcia ŭ darozie nie treba.
Z saboj vandroŭnik biare adzieńnie ŭ hiermietyčnych miaškach, krasoŭki i kantaktny viełaabutak, srodki hihijeny i admysłovyja rušniki, što chutka sochnuć, turystyčny matrac i partatyŭnuju plitku, zapčastki dla rovara, a taksama telefon, noŭtbuk i kamieru GoPro.
Uražańniami ad vandroŭki Alaksiej abiacaje dzialicca ŭ sacsietkach i na ŭłasnym sajcie.
Atrymać vizy dla takoha padarožža niaciažka, śćviardžaje Alaksiej. Ale pasolstvaŭ mnohich krain u Minsku prosta niama, tamu častku viz jon źbirajecca atrymać užo ŭ darozie.
Kulturu i tradycyi krain, praź jakija prachodzić vandroŭka, Alaksiej admysłova nie vyvučaŭ. Ź imi jon choča paznajomicca niepasredna na miescy, atrymać infarmacyju i ŭražańni «ź pieršakrynicy» — ad miascovych žycharoŭ.
Ciapier čytajuć
«Jany čamuści dumajuć, što ich zaraz zhvałciać». Prapahanda kinułasia tušyć abureńnie biełarusaŭ 150 tysiačami pakistancaŭ23
Kamientary