Łukašenka ab prablemie piensijnaj reformy: Nie chaciełasia b z buchty-barachty
Alaksandr Łukašenka ličyć, što ŭ pytańni pavyšeńnia piensijnaha ŭzrostu treba iści ad žyćcia, uličvajučy realnyja pracesy ŭ demahrafičnaj abstanoŭcy i nie paharšajučy materyjalnaje stanovišča.
Pra heta jon zajaviŭ siońnia na naradzie, pryśviečanaj abmierkavańniu pytańniaŭ raźvićcia piensijnaj sistemy.
Na jaho dumku, na karyść hetaj miery jość dva faktary.
Pa-pieršaje, značnyja źmieny ŭ struktury hramadstva, dzie kolkaść rabotnikaŭ skaračajecca, a kolkaść piensijanieraŭ pastajanna raście. Tak, na 100 pracujučych prychodzicca bolš za 60 piensijanieraŭ. Pa słovach kiraŭnika dziaržavy, hetaja tendencyja budzie abvastracca i praporcyi buduć razychodzicca.
«Pa-druhoje, dziakujučy našaj sacyjalna-ekanamičnaj palitycy ludzi stali žyć daŭžej. Siaredniaja praciahłaść žyćcia pavialičyłasia ŭ paraŭnańni z 90-mi hadami na 5 hadoŭ. Tamu 55—60 hadoŭ — heta narmalny ŭzrost», — miarkuje jon.
Alaksandr Łukašenka adznačyŭ, što jaho ździŭlaje ŭ sacyjałahičnych daśledavańniach, što pracujučaja častka nasielnictva narmalna ŭsprymaje pavyšeńnie piensijnaha ŭzrostu, a nie padtrymlivajuć hetuju mieru piensijaniery.
«I ja zrazumieŭ, što ŭ nas ideołahi i ŭrad prosta niedapracoŭvajuć.
Piensijanieram treba rastłumačyć: nie daj boh my ŭstaniem pierad faktam, što nam pryjdziecca panižać piensiju! — adznačyŭ kiraŭnik krainy. — Voś hetaha nielha dapuścić. Tamu što ŭ našych piensijanieraŭ i tak piensii nievialikija. I skaračać piensii ni ŭ jakim razie nielha «. Jon dadaŭ, što, kali abmiarkoŭvaŭsia hetaje pytańnie z Prezidentam Rasii, Uładzimir Pucin adznačyŭ, što «navat u Rasiei ŭžo prahladajecca situacyja, što kali zachoŭvać piensijny ŭzrost na ciapierašnim uzroŭni, a ŭ piensijny fond niama dastatkovych pastupleńniaŭ, to daviadziecca panižać piensiju, tamu što hrošaj nie chapaje, kab razdać piensijanieram».
Prezident zakranuŭ i jašče adzin bok hetaj prablemy. Kali ŭ krainie pojduć na pavyšeńnie piensijnaha ŭzrostu, to nieabchodna budzie stvarać jašče bolš pracoŭnych miescaŭ.
I, na jaho dumku, heta budzie dobrym stymułam dla stvareńnia pracoŭnych miescaŭ. Alaksandr Łukašenka padkreśliŭ, što heta pavinna nie prosta ŭličvacca, a być dobra praličanym.
Kiraŭnik dziaržavy taksama dadaŭ, što ŭ vypadku pavyšeńnia piensijnaha ŭzrostu hety praces budzie, chutčej za ŭsio, paetapnym, kab nasielnictva adaptavałasia.
«Ja daručaŭ adpaviednym strukturam pravieści manitorynh hramadskaj dumki. Jon nijaki pakul.
Pakul mnie tolki na papiery ŭ dźvie-try staronki dakładvajuć pra niejkija etapy, što my projdziem da krasavika, da červienia, a potym da žniŭnia ŭ pierakanańni nasielnictva. Nasielnictvu nijakija etapy nie patrebnyja. Ludziam treba kazać adno: voś na šali vahaŭ plusy, voś minusy», — skazaŭ kiraŭnik dziaržavy.
«Ja nie schilny siońnia pierabolšvać, što, voś, kali my pavysim piensijny ŭzrost, to pieravierniecca ŭsia kraina. Dy nie, ničoha nie pieravierniecca. Prosta, jak u narodzie kažuć, nie chaciełasia b rabić heta z buchty-barachty i atrymać niekatoryja paproki z boku našaha nasielnictva, — adznačyŭ Alaksandr Łukašenka. — treba rabić usio akuratna. i kali my havorym pra toje, što čałaviek — hałoŭnaje ŭ našaj palitycy, treba ŭsio ž taki prysłuchoŭvacca da čałavieka abo pierakonvać jaho, jak my heta i robim».
Kamientary