Kałumnist «Kamsamolskaj praŭdy» pra fienomien Vujčyča: «Lepš, kab defiektnyja asobiny adrazu pamierli»
Kałonka hałoŭnaha redaktara rasijskaha radyjo «Kamsamolskaja praŭda» Jaŭhienija Arsiuchina zrabiła jaho znakamitym. Sotni čytačoŭ pišuć aburanyja kamientary da jaho mierkavańnia «Nik Vujčyč i admova ad evalucyi».
«Nik Vujčyč, čałaviek biez ruk i noh, hastraluje pa krainie i źbiraje natoŭpy adeptaŭ. Jaho prychilniki zachoplena paŭtarajuć pošłaści nakštałt «jon ŭsialiŭ u nas upeŭnienaść va ŭłasnych siłach, kali jon zmoh stać paśpiachovym, to zmožam i my!»
Ale ŭ hłybini dušy ŭsie jany — ci amal usie — adčuvajuć da svajho kumira žal, a to i nianaviść. Heta vielmi hłyboka schavanyja pačućci, u jakich jany sami sabie nie pryznajucca nikoli.
Ale ničoha žachlivaha ŭ hetym niama. Ahida da «pačvarnaści», da chvaroby i da samaj śmierci zakładziena ŭ nas evalucyjaj, naturalnym adboram, bieź jakoha na ziamli da hetaha času ŭ łužynach varušyłasia b pratapłazma — i da jaje zvodziłasia b usio žyćcio.
Defiektnyja asobiny nie pavinny dać naščadkaŭ. Lepš, kab jany adrazu pamierli.
I ni ŭ jakim razie nielha dapuskać invalidaŭ na viaršyniu sacyjalnaj piramidy. Tamu što ŭ bahataha i taho, chto vałodaje uładaj, zaŭsiody budzie mahčymaść padoŭžyć svoj rod, navat kali pryroda abdzialiła», — pačynajecca skandalnaja kałonka Arsiuchina.
Dalej aŭtar razvažaje pra šlachi evalucyi.
«Nie budziem taksama sprabavać prahnazavać, što pieramoža. Cyvilizacyja asob z abmiežavanymi mahčymaściami — na jaje baku muzyka, litaratura, navuka, ale ŭsio heta stvorana fizična słabymi, časta chvorymi ludźmi. Pieramoža — budziem žyć ŭnutry robataŭ. Abo žyćciaradasnaja cyvilizacyja viehanaŭ, kulturystaŭ i zdarovaha ładu žyćcia, za jakoj, na žal, prahladajecca «čałaviek čałavieku voŭk», zhadvajucca niemaŭlaty, skinutyja sa skały ŭ Sparcie, i adčuvajecca saładkavy smurod trub Aśviencyma. Pa vialikim rachunku drenna i toje, i toje. Vierahodna, mienavita tamu da nas na Ziamlu da hetaha času nie prylacieli inšapłaniecianie. Choć u Suśviecie poŭna starych zorak, nasielniki jakich całkam paśpieli b asiadłać łazierny pramień i prybyć da nas u žaleznych ciełach botaŭ. Vierahodna, na niejkim vitku raźvićcia viehany i amatary zdarovaha ładu žyćcia pačnuć vajavać ź intelektuałami i invalidami, i hetaja vajna hubić tych i inšych», — padsumoŭvaje aŭtar.
Adnak da hetaj jaho dumki dačytaŭ mała chto. Abraźlivyja farmuloŭki aburyli hramadskaść. Cytaty kałumnisty aktyŭna abmiarkoŭvalisia ŭ sacyjalnych sietkach.
Na nastupny dzień Arsiuchin pasprabavaŭ udakładnić svaje dumki. Jon zapeŭniŭ, što nie źjaŭlajecca fašystam i nie ličyć ludziej z abmiežavanymi fizičnymi mahčymaściami niepaŭnavartasnymi.
«Ja raspaviadaju, jak na heta hladzieli ŭ kamiennym vieku, u bronzavym vieku, słovam, da źjaŭleńnia sučasnaj cyvilizacyi … Ale naŭrad ci i ja kliču vas nazad u piačory», — zajaviŭ jon.
Ciapier čytajuć
Chto taki Maćviej Bialaj, jakoha nibyta departavali ŭ Biełaruś? Raskazvajem historyju dziŭnaha aktyvista z padazronym minułym6
Kamientary