Kirył Silivončyk: Treba być razumniejšym i sačyć za tym, što pišaš na svajoj staroncy
Adno ź pieršych intervju na svabodzie asudžany ŭ Rasii za padtrymku Ukrainy Kirył Silivončyk daŭ charter97.org.
Hramadzianin Biełarusi Kirył Silivončyk, jaki adsiedzieŭ dva hady ŭ Rasiejskaj Fiederacyi za zapisy ŭ sacyjalnych sietkach u padtrymku Ukrainy, učora viarnuŭsia ŭ Biełaruś.
Silivončyk prylacieŭ u Miensk pozna ŭviečary 21 śniežnia z Maskvy. Jaho sustrakali žurnalisty i siastra Kaciaryna.
U intervju Silivončyk raspavioŭ, što ź izalatara dla zamiežnikaŭ jaho vieźli 9 hadzin u kajdankach.
— Jakija pieršyja ŭražańni ad Biełarusi? Jak dabiraŭsia da Mienska?
— Dajechali biez zatoraŭ [śmiajecca]. Ź Nižniaha Noŭharada da aeraporta ŭ Maskvie jechali dzieviać hadzin, zrabiŭšy pa šlachu tolki adzin prypynak. Bieź ježy, bieź ničoha. Uvieś hety čas ja byŭ u kajdankach. Ich źniali tolki ŭ aeraporcie — dahetul usio balić.
— Ci staŭ niečakanaściu dla ciabie aryšt za zapis u padtrymku Ukrainy ŭ śniežni 2014 hoda?
— Ja navat nie ŭjaŭlaŭ, što takoje moža adbycca. Tym bolš, nie dumaŭ ab tym, što za zapis u sacyjalnaj sietcy mohuć raspačać kryminalnuju spravu, sudzić i dać realny termin. Treba było być razumniejšym i sačyć za tym, što pišaš na svajoj staroncy.
— Ty adbyvaŭ pakarańnie ŭ kałonii «Suchabiazvodnaje», jakaja viadomaja siarod rasiejskich pravaabaroncaŭ žorstkimi paradkami…
— Heta adna z samych žorstkich i surjoznych kałonij u Nižaharodskaj vobłaści, tam było šmat katavańniaŭ u svoj čas. Ale kali ja pryjechaŭ, stała krychu lahčej. Nikoha nie źbivali, stavilisia pavažliva. Pahroz abo cisku ŭ moj adras taksama nie było. Darečy, načalnik kałonii — biełarus z Homielskaj vobłaści.
— Ci akazvali dapamohu supracoŭniki biełaruskaj ambasady?
— Ambasada Biełarusi dapamohi nie akazvała. Tolki kali da etapu ŭ kałoniju zastavaŭsia adzin dzień, pryjšoŭ konsuł. Jon pacikaviŭsia, jak u mianie spravy, i dzie ja budu adbyvać pakarańnie. Bolš nijakaj padtrymki abo infarmacyi ad ambasady nie było.
Užo paśla taho, jak ja vyjšaŭ z kałonii i mianie źmiaścili ŭ izalatar dla zamiežnikaŭ, jany, viadoma, kuryravali pytańni, źviazanyja z maim miescaznachodžańniem i departacyjaj.
— Ci atrymlivaŭ ty listy, adčuvaŭ padtrymku i salidarnaść?
— Chaciełasia b padziakavać usim za ŭvahu, za toje, što znajšli i apublikavali infarmacyju ab tym, što sa mnoj zdaryłasia. Heta było niečakana, viadoma, ale vielmi pryjemna. Dziakujučy žurnalistam i nieabyjakavym ludziam vakoł hetaj spravy padniaŭsia šum, jaki i pryciahnuŭ uvahu da mianie. Mienavita heta prymusiła ŭmiašacca i supracoŭnikaŭ ambasady.
Tak, mnie vielmi šmat pisali, asabliva ŭ pieršyja miesiacy źniavoleńnia. Takoj kolkaści listoŭ dzivilisia i maje turemščyki. Pisali napeŭna ź luboha punktu Jeŭropy — listy prychodzili z Narviehii, Litvy, Niamieččyny, Ukrainy, Biełarusi, navat ź Lichtenštejna. Ja ŭsim vielmi ŭdziačny za takuju vialikuju padtrymku. Było vielmi pryjemna.
— Čym źbiraješsia zajmacca na radzimie?
— Pakul nie viedaju. Zaraz chočacca prosta adpačyć, bo ciaham apošnich hadoŭ mnie daviałosia pieražyć nie samaje lepšaje. Budzie vidać. Ciaham piaci hadoŭ ŭjezd u Rasieju mnie zabaronieny, tamu viarnucca tudy, navat pry najaŭnaści takoha žadańnia, ja nie zmahu.
Dumaju, što mnie jašče budzie sustreča z našymi śpiecsłužbami. Nie viedaju, čym jana skončycca, ale budziem spadziavacca na lepšaje.
Kamientary