Łukašenka: Nacyjanalnaj idei ŭ nas dahetul niama

Nacyjanalnaj idei ŭ Biełarusi da hetaha času niama, zajaviŭ Alaksandr Łukašenka padčas razmovy z pradstaŭnikami hramadskaści i ŚMI 3 lutaha.

«Heta nazyvajecca praŭładny žurnalist, horš pytańnia nie zadasi, kali skazać niama čaho. Niachaj by ŭžo Siaredzič (hałoŭny redaktar haziety «Narodnaja vola») zadaŭ», — pačaŭ Łukašenka adkazvać na pytańnie ahladalnika telekanała «Biełaruś-1».

«Koratka i ščyra: ni ja, ni Radźkoŭ (staršynia RHA «Biełaja Ruś»), jaki cełuju knižku napisaŭ, ni Rubinaŭ (były śpikier Savieta Respubliki), jaki taksama knižku napisaŭ pra nacyjanalnuju ideju, jany da hetaha času ŭ mianie prama na stale lažać u zaharadnaj rezidencyi. Ja ŭžo ich nie čytaju. Ale toje, što jany prapracoŭvali i vypracoŭvali…, pačynajučy ad patryjatyzmu i fiłasofskaj asnovy…, usio heta pravilna, ale na dušu i serca nie kładziecca. Patrebna takaja ideja, vyrazna i koratka sfarmulavanaja, kab jana zachapiła ŭsich… Navat voś kity…, Davydźka, Kisiel tam, Kazijatka (kiraŭniki dziaržaŭnych telekanałaŭ) i inšyja, my ich pryciahvali, ja ŭžo nie kažu pra Paŭła Izotaviča Jakuboviča (hałoŭny redaktar haziety «Sovietskaja Biełoruśsija»), jon užo plujecca ad hetaj idei, jamu ŭžo heta nadakučyła. My nijak nie zmahli jaje administracyjnym čynam sfarmulavać. Ja ŭsio bolš pierakonvajusia: mabyć, my nie pryjšli ŭ svaim raźvićci da toj kropki, kali b hetaja ideja ŭdaryła usich pa mazhach i pa sercy», — skazaŭ Łukašenka.

«I ja supakoiŭsia, — pradoŭžyŭ jon. — Dumaju, nu raz hramadstva ničoha prapanavać nie moža i ja taksama nie mahu prydumać i navat bajusia heta kazać, tamu što heta vielmi adkazna … Žyviom jak žyviem biez hetaj idei, a chaciełasia b. Ale jaje niama, jaje niama. I ja absalutna pierakanany: vydumać jaje niemahčyma. Nas da hetaha pavinna padvieści samo žyćcio, samo raźvićcio našaj krainy. Zanadta mała, napeŭna, my pražyli jak absalutna suvierennaja i niezaležnaja dziaržava. Navat Rasija nie ŭ stanie jaje siońnia sfarmulavać. Roznyja tam prapanovy čuju i paśmiejvajusia ź ich. Jany chvarejuć tym ža, čym my kaliści chvareli: voś administracyjnym čynam, ad imia prezidenta, čahości sfarmulavać, ja kažu, navat knižki pisali. A potym u mianie rozumu chapiła spynicca i nie nałamać droŭ… Treba być vielmi dakładnymi, akuratnymi. I kab heta zachapiła ŭsich: i ciabie, i mianie, i Iosifa (Siaredzič), i Jarasłava (Ramančuk, ekanamist) i inšych. Tady heta budzie ideja. Ale jaje niama. Moža być, ja jaje nie baču. Heta ŭžo vam minus. Vy pavinny danieści jaje da mianie… Ale farmulavać jaje treba, tamu što heta — koratka — ruch napierad, pasłańnie ŭsim pakaleńniam našym budučym, jak kaliści savieckaja ŭłada farmulavała, drenna ci dobra, ale my ŭ heta śvietłaje vieryli budučaje. Heta było našaj nacyjanalnaj idejaj».

«Uvohule, treba čas, čas pakaža i rasstavić usio na svaje miescy», — skazaŭ Łukašenka.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0