Pad biełaruskamoŭnaj himnazijaj №23 nočyli baćki traich budučych pieršakłaśnikaŭ
Pazaletaś čarha z achvotnych addać dzicia ŭ pieršy kłas himnazii źbirałasia ad 5:30 ranicy. Letaś u hety čas pad škołaj pieraminalisia z nahi na nahu ŭžo 20 baćkoŭ. Sioleta — ničoha padobnaha. Dźvie maci noč čakali, što ŭ ich źjavicca kampanija i možna budzie paznajomicca z baćkami budučych adnakłaśnikaŭ dziaciej, ale tak i nie dačakalisia.
A vośmaj ranicy la himnazii №23.
«Ja nie asabliva čakała natoŭpu, — kaža Taćciana, jakaja pryjšła zapisać u čarhu na pastupleńnie dvaich synoŭ. — Mnie važna było harantavana patrapić u pieršyja šerahi, kab zapisać dziaciej».
Taćciana rodam z Ukrainy, ale jaje muž — ščyry biełarus. Dla baćkoŭ pryncypova, kab ich siamiora dziaciej navučalisia ŭ dobraj biełaruskaj himnazii. Z himnazijaj №9, naprykład, nie skłałasia. Žančyna kaža, što ŭsio ž taki heta nie toje — sapraŭdnaha biełaruskaha duchu niama. A voś u himnazii №23, na dumku baćkoŭ, — duch jość.
«Pa-pieršaje, himnazija sapraŭdy biełaruskamoŭnaja. I na ŭrokach, i na pierapynkach tut razmaŭlajuć pa-biełarusku. Pa-druhoje, dzieciam pryščeplivajuć luboŭ da radzimy, da movy, kultury. Pa-treciaje, tut šmat tvorčych baćkoŭ, jakija słaviać našu krainu», — tłumačyć žančyna.
Starejšyja dzieci Taćciany ŭžo skončyli škołu. Dvoje vučacca ŭ druhim i trecim kłasie himnazii №23. Žyvie siamja ŭ Kałodziščach, što pad Minskam.
«Naša starejšaja chadziła ŭ asipovickuju biełaruskuju himnaziju. Z taho času ŭ nas i źjaviłasia takaja luboŭ da adukacyi na biełaruskaj movie. Dzicia zusim inšaje, adroźnivajecca ad astatnich. Svabodnaje, kamunikabielnaje, raźniavolenaje, maje luboŭ da radzimy», — tłumačyć šmatdzietnaja maci.
Apoŭnačy pad škołu padjechała na rovary Ina, jakaja addaje ŭ pieršy kłas małodšaha syna. Jaje starejšy vučycca ŭ siomym kłasie himnazii, škoła jamu vielmi padabajecca, tamu ŭ žančyny chapiła matyvacyi dla taho, kab achviaravać nočču snu.
«Ja biaskonca zadavolenaja hetaj himnazijaj. U mianie starejšy maluje, byŭ varyjant paśla čaćviortaha kłasa pastupać u škołu z mastackim uchiłam. Ja viedała, što kali jon nie pastupić, nazad my nie trapim. I ja nie stała ryzykavać. Małodšy skazaŭ, što pojdzie tolki siudy, — raspaviadaje Ina. — U nas u siamji tolki dziadula razmaŭlaje pa-biełarusku. Syn sam pajšoŭ u biblijateku pa biełaruskija knihi. Jon ličyć, što jamu heta patrebna, i jon heta robić».
Ina kaža, što jana całkam spakojnaja, kali dzicia ŭ himnazii. Maci nie sumniajecca, što syna tut nichto nie pakryŭdzić. Padkupaje i toje, što dyrektarka viedaje dziaciej pa imionach.
«Navat kali dzieci svavolać i buzaciorać, heta zakančvajecca pa-dobramu. Nastaŭniki zaŭsiody mohuć damovicca ź dziećmi, — tłumačyć Ina.
— Heta adno z tych miescaŭ, dzie lubić svaju movu. Kali dzieci z himnazii kantaktujuć ź inšymi dziećmi, tyja razumiejuć, što isnuje inšaje žyćcio, dzie možna razmaŭlać na movie, i ŭsio ŭ paradku. Dzieci z hetaj himnazii majuć pačućcio ŭłasnaha honaru. Vielmi kryŭdna, što biełarusy nie asabliva viedajuć historyju svajoj krainy. Nie razumiejuć, što jana ničym nie horšaja za historyju susiednich krain, a to i lepšaja, bahaciejšaja, słaŭnaja. Himnazija — adno z tych miescaŭ, dzie heta pytańnie ŭzdymajecca, voś tamu ja tut usiu noč».
Paśla siami hadzin ranicy da žančyn dałučyŭsia Ivan Viernikoŭski.
«Ja źbiraŭsia pryjechać krychu raniej, ale tak atrymałasia, što spaźniŭsia na aŭtobus. Dumaŭ, užo i nie varta iści. Ale vyrašyŭ zrabić toje, što maju zrabić, a tam užo jak budzie, tak budzie, — raspaviadaje pra svaje ranišnija pryhody Ivan. — Dla mianie nie nastolki važna, kab dzicia trapiła mienavita ŭ himnaziju №23. Dla mianie hałoŭnaje, kab škoła była biełaruskamoŭnaj».
Baćka addaje ŭ pieršy kłas małodšuju dačku. Starejšaja ŭžo skončyła ruskamoŭnuju himnaziju №30, siaredniaja idzie ŭ 11 kłas hetaj ža škoły.
«Kamuści kaliści treba pačynać. Nu voś, budziem pačynać», — dadaje baćka.
Bližej da vaśmi hadzin ranicy da ścipłaj kampanii baćkoŭ dałučyłasia Natalla Rešatniak, što adpraŭlaje ŭ škołu dačku Maryju. Z Natallaj my razmaŭlali jašče naprykancy krasavika, na baćkoŭskim schodzie ŭ himnazii dla baćkoŭ budučych pieršakłaśnikaŭ. Natalla sama kaliści vučyłasia ŭ hetaj škole, tamu siudy pryviała i svajo dzicia.
U Natalli pazicyja bolš vyhadnaja, tamu jana i nie nočyła pad dźviaryma himnazii. Na schodzie zaznačali, što dla 15 dziaciej, što chadzili ŭ padrychtoŭčy kłas «Maładzičok» i pakazali dobryja viedy na vynikovych testach, miescy zabranirujuć. Dačka Natalli pakazała treci vynik, tamu možna ličyć, što jana ŭžo ŭ himnazii. Tym nie mienš žančyna vyrašyła nie ryzykavać i na ŭsialaki vypadak zapisacca ŭ pieršy ž dzień pryjomu dakumientaŭ.
Čamu sioleta niama takoha ažyjatažu, jak u papiarednija hady, baćkam niezrazumieła. Dyrektarka himnazii Iryna Pasiukievič, ź jakoj my razmaŭlali na adnym z papiarednich baćkovych schodaŭ, adznačała, što achvotnych patrapić u himnaziju stanovicca ŭsio bolš. Pryčym jak ź biełaruskamoŭnych, tak i z ruskamoŭnych siemjaŭ. Toje ž vynikała i z razmoŭ z baćkami. Mnohija byli vielmi niezadavolenyja tym, što nabor vielmi mały, usiaho 50 miescaŭ.
Što praŭda, administracyja himnazii prasiła baćkoŭ nie zajmać čarhu pad škołaj ź viečara i nie ŭtvarać natoŭp. Tym bolš, sioleta možna zapisacca pa telefonie.
Kamientary