U Biełarusi źjaviłasia maroziva ź piercam. My jaho pakaštavali — realna piače
U zamiežžy turystaŭ ździŭlajuć ekzatyčnym marozivam sa smakam amaraŭ, syru, travy dy karovinaha jazyka, tamu novy šakaładny łasunak ź piercam čyli dy žuravinavym napaŭnialnikam ad biełaruskaha vytvorcy, možna skazać, dziciačy sadok. Tym nie mienš na fonie zvykłych prapanoŭ hladzicca jon davoli niezvyčajna, i składana ŭjavić, jaki ž jon na smak. Dyk voś, raskazvajem.
Spačatku zdajecca, što heta zvyčajnaje šakaładnaje maroziva, ale ŭžo praz paŭchviliny źjaŭlajecca vyraznaje adčuvańnie lohkaha śvierbu na jazyku. Uražańnie cikavaje, ale ciažka skazać, jano pryjemnaje ci nie vielmi.
Smak žuravin amal nie adčuvajecca, zatoje jon źmiakčaje ŭdar piercu. Kali raspraŭlaješsia z usim prysmakam, to śviarbić užo nie tolki na jazyku, ale i ŭ horle, i na vusnach. Nastupnyja paŭhadziny źjedzieny łasunak jašče budzie tak pra siabie nahadvać.
Darečy, dla amataraŭ zapivać maroziva kavaj: kava nie kava, kali vy jaje pjacie z marozivam ź pierčykam.
Karaciej, pakaštavać ź cikavaści ci ździvić turystaŭ možna razok-druhi, ale ŭ cełym prysmak na amatara.
Ciapier čytajuć
Chto taki Maćviej Bialaj, jakoha nibyta departavali ŭ Biełaruś? Raskazvajem historyju dziŭnaha aktyvista z padazronym minułym4
Kamientary