Kancert dla metalistaŭ i babulaŭ

U subotu amatary parokicca-end-parolicca musili adkazać na pytańnie: «Kaho ty lubiš najbolš: Babrujsk abo Miensk?» Treba było vybrać, ci to schadzić na kancert «lehiendarnaha metał-hurtu» Rage ź mienčukom Viktaram Smolskim na čale, abo naviedać «lehiendarny hurt rasiejskaha roku «Bi-2», dzie tancy praviać babrujcy Šura i Lova. Ja lublu abodva hetyja harady, ale ŭličvajučy, što bidvoječniki — častyja hości, vypraviŭsia na Rage...

1.Ściapanaŭna, čadu!

Kancert Rage z symfaničnym arkiestram byŭ samy chatni, jaki tolki možna ŭjavić: spamiž petłatych metalistaŭ prakidvalisia navat mienskija babulki, pačuvajučysia na kancercie metaličnaha hurtu dosyć niazmušana. U dadatak miarkujučy pa ich kolkaści, možna było vysnavać, što siarod biełaruskich pensijaneraŭ niamieckija metaluhi karystajucca šalonym pośpiecham. Nibyta paćviardžajučy hetyja zdahadki babulki prypuścili dalej: na hrymotnych prypievach impetna machali rukami i miła tančyli ŭ prachodach. Zadumienna chitajučy ŭ takt sivavałosymi hałovami, kidali: «Nie, na hamburzkim kancercie ŭ Vici byŭ inšy repertuar». Ciapier užo ja byŭ całkam pierakanany, što na pravach hrup-hiorłz babulki jeździać z hurtam na suśvietnaje turne. Ale sapraŭdnaja pryčyna ich prychodu vyśvietliłasia dosyć chutka, kali na scenu padniaŭsia symfaničny arkiestar, jaki mieŭsia supravadžać rok-hurt. Pačaŭšy adnoj rukoj impetna treści mianie za plačo, a druhoj — lapać pa im, adna z fenak-pensijanerak nadryŭna, nie raŭnujučy junačka šeścidziesiatych pry vyhladzie Poła Makartni, zavieraščała: «O, a heta Lenačka, bačycie-bačycie, u trecim radzie, alt-skrypka, heta naša Lenačka!». Reč u tym, što ŭ symfaničnym arkiestry «Maładaja Biełaruś» hrajuć zbolšaha maładyja talenty, vučni mienskaj kanservatoryi, i, karystajučysia nahodaj, babuli prychodziać pasłuchać svaich unukaŭ. I... choćki-niachoćki sočać za tvorčymi ŭźlotami metalistaŭ.

2. Symfonija dla arkiestra i syna

Ale hvazdom prahramy byŭ, biezumoŭna, hitaryst Viktar Smolski. Jon davaŭ fajeru: kryvažernyja ryfy čarhavalisia z zamaročnymi zapiłami.

U dadatak słuchačy mieli asałodu ŭpieršyniu čuć symfoniju dla elektrahitary z arkiestram, układzienuju baćkam, Dźmitryjem Branisłavavičam Smolskim — chrestamatyjnym kampazytaram-symfanistam, aŭtaram opery «Francysk Skaryna» i aratoryi «Paet». Darečy, u kancercie choć i hučali zbolšaha ryfy i soły Smolskaha-małodšaha, ale ŭsie symfaničnyja ŭstaŭki — Smolskaha-starejšaha.

Choć Rage śćviardžajuć, što jany pieršyja spałučyli klasyčnuju muzyku ź ciažkoj — heta nie zusim tak. Metaličnaja muzyka nikoli nie chavała svaich klasyčnych karanioŭ. Patryjarchi chard-roku Deep Purple užo ŭ dalokim 1969 hodzie razam ź Londanskim symfaničnym arkiestram syhrali «Kancert dla hurtu z arkiestram». Praŭda, paśla ich vystupu ŭ dychtoŭnym «Albiert-Chole» pastanavili, što nijakich rok-muzykaŭ tudy bolš nia puściać. U 80-ch klasyčnuju tradycyju ciažkavikoŭ pierachapiŭ hitarny chutkastreł, šved Inhvi Malmstejen. Jon užo nie vykarystoŭvaŭ klasyčnych instrumentaŭ, a prosta pierakładaŭ dla elektrahitary tvory Bacha i Betchovena. U pačatku 90-ch rasiejec Viktar Zinčuk, vykonvajučy ŭ ciažkaj maniery ŭsie chity klasyčnaj muzyki: ad «Paravinaŭ hodu» Vivaldzi da «Raźvitańnia z Radzimaj» Ahinskaha, zrabiŭ na «neaklasycy» karjeru. U 90-yja byŭ ruch i ŭ advarotnym nakirunku, kali kamerny kvartet «Apakaliptyka» pierakładali dla vijalančelaŭ i skrypak bajaviki «Metaliki» i «Sepultury».

Smolski — zapatrabavany ŭ śviecie hitaryst-virtuoz i niaŭrymślivy šukalnik svajoj ihry. Karjeru pačynaŭ udoma, ale na studyi «Pieśniaroŭ» dla jahonaj metaličnych ryfaŭ było zaciesna, i ŭ 1988 jon zasnavaŭ chard -hurt «Inspektar», jaki paśpiachova hastralavaŭ pa Niamieččynie i 1993 zapisała debiutny albom «Russian Prayer». Potym Viktar źjechaŭ u Niamieččynu, dzie pavodle ŭłasnych słovaŭ pamianiaŭ hurtoŭ 15 pierš čym nie dałučyŭsia da Rage. A dakładniej, sam ŭziaŭ pad svaje tuhija skrydły hurt, jaki dasiul siońnia trymajecca dziakujučy muzyčnamu talentu Viktara. I, vidać, niezdarma pa-rokiersku nieprystupny tvar salista Rage Pitera Vahner niečakana raskvieciŭsia ŭśmieškaj, kali jon pradstaŭlaŭ biełarusa, i pačułasia pašanotnaje «mister», «mister Viktar Smolski». U 2004 hodzie Smolski časova pierajšoŭ da hurtu Kipiełava, byłoha salista lehiendarnaj chevimetaličnaj «Aryi». Viktar pravioŭ z Kipiełavym niekalki sotniaŭ kancertaŭ, uziaŭ udzieł u zapisy albomu «Rieki Vriemion».

Dziakuj Viktaru — u svaich matlańniach z Zachadu na Ŭschod i nazad, jon nie zabyvaje nas i choć hady ŭ rady, ale zadaje tut usim metaličnaha piercu ź imbiercam. Uvohule kažučy, hetymi dniami nas čakaje dobraje takoje niamieckaje supraćstajańnie, bo da nas jedzie jašče adzin hurt — usio nijak nieŭmiručy Scorpions. Vydaje na toje, što na tle pośpiechaŭ svaich kalehaŭ z Rage, «Skarpy» buduć štomoc davodzić 7 listapad ŭ Miensku, što jany pakul nie stačyli svaje džały i zdolnyja zrabić vialikuju kastryčnickuju revalucyju ŭ asobna ŭziatym Pałacy Sportu. Damački, trapiačycie!

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0