«Kod da Vinčy» možna nazvać łuchtoj. Ale kali na hety film imknucca trapić ludzi, kali niechta jaho zabaraniaje, heta ŭžo surjozna. U čym ža pryčyna šumu vakoł heta tvoru?
«Kod da Vinčy» možna nazvać łuchtoj. Ale kali na hety film imknucca trapić ludzi, kali niechta jaho zabaraniaje, heta ŭžo surjozna. U čym ža pryčyna šumu vakoł heta tvoru?
Mnohija z tych, chto nazyvaje siabie chryścijanami, źjaŭlajucca imi, jak zaznačyŭ Janka Maŭr, «tolki pa naźvie». I sapraŭdy: ci mnohija, chto nazyvaje siabie chryścijanami, vyznajuć jednaść z halilejskimi rybarami i błudnicami!? Inšaja sprava – kniazioŭna-bahinia...
Razvažać ab spadkajemcach Isusa – značyć nie razumieć sutnaści Evanhiella, dzie usie carstvy nazvanyja ŭładańniami «kniazia hetaha śvietu». Słovy pra kiesara adrasavanyja farysejam i ŭtrymlivajuć vidavočnuju ironiju…
Šukać histaryčnaj praŭdy ŭ hnostykaŭ – sposab jašče bolš marny. Dla ich Chrystos uvohule nia byŭ ciełam. U hnastyčnych knižkach havorycca, što Isus nie pakidaŭ cieniu, nia jeŭ... Pra jaki šlub tut možna kazać? Cikaŭnych adsyłaju da knihi Śviancickaj «Tajemnyja pisańni pieršych chryścijan».
Praŭda nie ŭ harezii i nie ŭ artadoksii, a tolki ŭ samim žyćci.
Usiasłaŭ Šaternik, Miensk

Kamientary