Śpiecyjalistam udałosia davieści da ładu haru Hiedymina, što paciarpieła ad šmatlikich apoŭźniaŭ.
Raboty pravodzilisia z pryciahnieńniem zamiežnych śpiecyjalistaŭ. Na praviedzienuju pracu dadziena 120-hadovaja harantyja. Raboty doŭžylisia 15 miesiacaŭ i kaštavali 3 młn jeŭra.
«My spadziajomsia, heta nadoŭha. Spadziajemsia na sto hadoŭ, — skazała pra harantyi architektar Asta Miaškaŭskienie. — Na stahodździ. Kab naša praca dastałasia nastupnym pakaleńniam».
Pa słovach architektara, nie ŭsie rašeńni, pryniatyja dla pryviadzieńnia hary ŭ paradak, byli pravilnymi. «Kali ŭskryli rastvierki, stała bačna, što vykarystoŭvali nie tyja materyjały: armatura i h.d., — skazała jana. — Bieton užo raskryšyŭsia, jon nie vytrymaŭ». Pa słovach Miaškaŭskienie, raskryšyŭsia bieton, a armatura sahnułasia. «Značyć, jakaść rabot była nizkaj», — zaŭvažyła jana.
Kiraŭnik kampanii Rekreacinė statyba Alhimantas Šukšta skazaŭ LNK, što niamała škody naniesła vada. Jon zaŭvažyŭ, što praca była nialohkaj. Zaraz haru Hiedymina ŭžo pryviali ŭ paradak, nasypali śpiecyjalny hrunt, nakryli dzirvanom, jaki ŭvieś čas palivajuć.
Drevy sadžać nie buduć, pakolki mienavita ich zbolšaha ličać vinoŭnikami apoŭźniaŭ.
«Kali dreva vyrastaje, jaho karani sychodziać nie tolki ŭ šyryniu, ale i ŭ hłybiniu, padčas bur i mocnaha vietru dreva, razhojdvajučysia, raschistvaje i maciarynski hrunt, toj, jaki byŭ naniesieny jašče ledavikami», — skazaŭ Šukšta.
Kamientary