Alaksandr Łukašenka ličyć nieabchodnym pierahledzieć adukacyjnyja prahramy ŭ škołach i ŭniviersitetach. Pra heta jon zajaviŭ siońnia ŭ čas razmovy z navukovymi i navukova-piedahahičnym rabotnikami paśla cyrymonii ŭručeńnia dypłomaŭ doktara navuk i atestataŭ prafiesara, pieradaje BIEŁTA.
U čas sustrečy z kiraŭnikom dziaržavy zajšła razmova ab biełaruskaj adukacyi. Pieršy prarektar BDU doktar piedahahičnych navuk Dźmitryj Miadźviedzieŭ raspavioŭ ab svajoj dysiertacyi, jakaja sprabuje adkazać na viečnyja pytańni: čamu i jak vučyć.
«Hałoŭnaja, napeŭna, tema nie tolki našaj adukacyi, navuki, ale i naohuł našaha žyćcia — čamu navučać i jak vučyć», — adreahavaŭ Alaksandr Łukašenka.
Jon zaŭvažyŭ, što nie pa čutkach znajomy sa školnymi padručnikami, adnak ich jakaść u jaho časta vyklikaje pytańni. «Byccam navukoŭcy niešta tam vynajšli, zrazumieli, čamu navučać, jak vučyć, a kali pačynajem padychodzić tudy, dzie heta pavinna pracavać, — biada, — kanstatavaŭ jon. — Prablema, čamu vučyć i jak, zastajecca.
My ŭ hetym hodzie vierniemsia da hetaha pytańnia. Nam treba pahladzieć, čamu navučać, prahramy pad heta zrabić. Nie na čatyry-piać-siem hadoŭ — a skaracić, dzie heta možna, až da taho, kab pavykidali temy: vy hetuju temu ŭ škole prajšli — na hetym uzroŭni dla doktara i dastatkova».
Kiraŭnik dziaržavy zaklikaŭ piedahohaŭ nie bajacca mahčymaha skaračeńnia tem i nie trymacca za hadziny.
«My lepš vam za mienšyja hadziny budziem bolš płacić. Nam treba stvaryć jomistuju sistemu adukacyi, kab siudy pryjazdžali. Jany jeduć, ale mohuć zaŭtra nie pajechać. Nam treba pastajanna ŭdaskanalvać adukacyju, — padkreśliŭ Alaksandr Łukašenka. — Časam aby złamać, a zamieny niama. Tak nie śpiašajeciesia. Novaje pavinna raści sa staroha. Niešta pavinna admierci, jano tak i ŭ žyćci byvaje. Ale nie treba revalucyjna: novy śviet pabudujem, ale nie viedajem jaki i nie viedajem jak».
Kamientary