Kali sałoŭka zaśpiavaje na druhi dzień paśla Jeramieja‑zaprahalnika — budzieš z chlebam.
Kali sałaviej śpiavaje na «hołyja drevy», budzie niaŭrod na sadavinu.
Sałaviej śpiavaje ŭsiu noč — budzie soniečny dzień.
Sałaŭi zaśpiavali pierad Maŭraj (16 maja) — viasna pačnie kvitnieć husta, sporna.
Maŭra choład prynosić.
Słovazłučeńnie «śpiavaje, jak sałoŭka» adnosili da čałavieka, jaki vałodaŭ talentam pravilna, pryhoža, jarka, emacyjanalna havaryć. Taksama jaho adnosiać da śpievakoŭ, jakija vałodajuć cudoŭnymi vakalnymi dadzienymi.
Vyraz «vučyć sałaŭja śpiavać» aznačaje zajmacca biessensoŭnaj spravaj, daremna stračvać čas i siły.
Śpievy sałaŭja kala chaty zaŭsiody simvalizavali ščaście i pośpiech.
U narodzie ličyli, što sałaviej pačynaje śpiavać, kali moža napicca vady ź biarozavaha liścia.
Zvyčajna čas śpievaŭ sałaŭja supadaŭ ź jaho šlubnym pieryjadam. Tak sałaviej staŭ simvalizavać kachańnie, luboŭnuju liryku, adnosiny pamiž zakachanymi.
Sałaŭja łavili i sadžali ŭ kletki, kab u chacie hučała jaho cudoŭnaja pieśnia. Ale byŭ dzień, kali łavić sałaŭjoŭ kateharyčna zabaraniałasia — na Ušeście (40‑y dzień paśla Vialikadnia). Ličyłasia, chto budzie parušać heta praviła, toj nie budzie mieć pośpiechu na praciahu ŭsiaho hoda. U chryscijanskaj tradycyi ŭ śpievach sałaŭja hučyć tuha pa niebie i Bohu.
U narodzie prykmiačali, što śpieŭ sałaŭja scichaje, kali jačmień zaviazvajecca ŭ kołas.
Ličyłasia: toj, chto źjeść jazyk sałaŭja, nazaŭsiody atrymaje talent pryvablivać da siabie ludziej svajoj havorkaj.
Ciapier čytajuć
Chto taki Maćviej Bialaj, jakoha nibyta departavali ŭ Biełaruś? Raskazvajem historyju dziŭnaha aktyvista z padazronym minułym6
Kamientary