Dačce Julii Słuckaj pryjšoŭ pieršy list z-za krataŭ ad mamy. Pra što piša palitźniavolenaja?

Adčyniaju ŭčora paštovuju skryniu — i ŭ ruki mnie pačynajuć sypacca kanvierty. Adrazu siem! Ad matuli, Pieci (Piatro Słucki taksama zatrymany pa spravie Pres-kłuba — NN) i Siarhieja Alšeŭskaha. Trymaju hetyja kanvierty ŭ rukach, pryciskaju da siabie, ślozy ciakuć, i razumieju, što voś jano — ščaście.

Listy napisany adrazu paśla Novaha hoda.

U adnym ź listoŭ mama raspaviadaje, jak jany adznačyli Novy hod: narvali rukami sałatu aliŭje, zrabili buterbrody z rybaj, a ŭ šeść hadzin viečara čoknulisia aluminijevymi kubkami z šypučymi vitaminami, pažadali adna adnoj chutčej abniać svaich rodnych.

A voś jak prachodzić zvyčajny dzień na Vaładarcy:

«Apišu tabie maje dziŭnyja dni. U 6:00 mocna hučyć karotkaja sirena i ŭklučajecca vierchniaje śviatło. Užo ŭ 6:05 praz karmušku padajucca miski z kašaj. Čaściej za ŭsio ja biaru pustuju misku, i zavarvaju tam kašy, jakija ty mnie pieradała. Treba pavarušvacca, bo ŭ 6:50 miski i łyžki zabiaruć. Kubak taki ž aluminijevy, jak miski i łyžka, i biez ručki. Vusny ab jaho abpalvajucca, navat kali kava abo čaj užo astyli.

U 8 ranicy pravierka. Da hetaha času treba paśpieć pajeści, pamycca, pieraapranucca i pryvieści siabie ŭ paradak. Heta nie prosta, bo toje ž samaje robiać jašče 7 čałaviek. Prastora vielmi ciesnaja, i ŭ našym rasparadžeńni adna rakavina i adzin tualet. Tamu tut vielmi važna, kab usie dziejničali zładžana. My navučylisia.

Adnačasova dziažurny — adna z nas — prybiraje kamieru: padmiatajem i myjem padłohu, myjem kubki, rakavinu i tualet. Dziaŭčynki prymudrajucca navat paśpieć nafarbavacca. 

Roŭna a 8-j — pravierka.

Z 9 da 10 u mianie pieršaja treniroŭka-raźminka, prysiadańni, praktykavańni na kasyja myšcy, pres, śpina, raściažka. Kožny raz dziakuju Halinie Rodzinie za toje, što navučyła mianie. Praŭda, mnohija praktykavańni pryjšłosia adaptavać pad ciesnuju prastoru. Niekatoryja davodzicca rabić prosta na narach.

Dalej, da 13:00 u budnyja dni, mohuć vadzić u kabiniety — da advakataŭ abo śledčych. Časam vodziać na špacyr. Na žal, my chodzim vielmi redka. Tamu što vyvodziać tolki ŭsioj kamieraj, a dziaŭčaty ličać, što na vulicy vilhotna i jany ad hetaha mohuć zachvareć.

Raspaviadu pra špacyr: heta zusim nie padobna da prahułak u turmach u amierykanskich filmach. Kožnuju kamieru vyvodziać u asobny maleńki bietonny dvoryk-kałodziež. Vidać tolki nieba źvierchu i kalučy drot. Tam zusim niama miesca dla taho, kab pierasoŭvacca ci pabiehać. I kali idzie doždž — u hetych bietonnych kałodziežach sapraŭdy vilhotna. Ale ja ŭsio roŭna hulała b kožny dzień, budź maja vola. Starajusia biehać na miescy, skakać, prysiadać.

U 13:00 — abied. Ja jem tolki sup z chlebcam — toj, što ty pieradała mnie, abo turemny. Na desiert — jabłyk.

Z zaniatkaŭ u mianie čytańnie (atrymałasia zamović u biblijatecy až 2 knihi). Jašče tut u kamiery jość Karniehi «Jak pierastać turbavacca i pačać žyć». Hadzinu ŭ dzień čytaju jaho. Heta, viadoma, prapisnyja iściny, ale dapamahaje naładzicca. Jašče ŭ kamiery jość hutarkovaja hramatyka anhlijskaj movy. Starajusia prachodzić pa 2—3 hadziny ŭ dzień. Nu i listy, viadoma.

Pišu kožny dzień, choć pakul u mianie adčuvańni, što listy sychodziać u kosmas. Bo adzinaje, što ja atrymała, — heta tvaja telehrama.

U 16:00 u mianie druhaja treniroŭka.

Z ranicy da viečara tut uklučany televizar. U asnoŭnym BT. Na svajoj škury adčuła toje, što i tak dobra viedała: nie majučy infarmacyi ź inšych krynic, całkam niemahčyma ŭjavić sabie, što ž adbyvajecca na samaj spravie. I navat ćviorda viedajučy, što niešta adbyvajecca, — zdajecca, što heta nie tak. Zdajecca, što vakoł cišynia dy miłata i tolki nas izalavali, jak škodnych dla hetaj miłaty subjektaŭ.

Jašče z zabavak — maje dziaŭčynki-susiedki. Jany ŭvieś čas pieściacca i svavolać. To kryŭlajucca, to tancujuć, to adna adnu padražnivajuć, to śpiavajuć karaokie razam z televizaram. Spačatku mnie było ciažka. Ale ciapier ja razumieju, što heta chutčej adciahvaje i zabaŭlaje.

U 18:00 viačera, a ŭ 22:00 adboj. Jarkaje śviatło i televizar vyklučajucca, i možna zastacca z saboj sam-nasam».

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0