«Ludzi byli hatovyja davać chabary, kab ich uziali ŭ terytaryjalnuju abaronu». Bajec terabarony — pra ahulnanacyjanalny ŭzdym

— 25 lutaha, na nastupny dzień paśla pačatku vajny, my z maim kaleham Juryjem Macarskim pajšli ŭ vajenkamat i napisali zajavy.

Ja vam ščyra chaču skazać: heta była historyja pra hihanckija čerhi žadajučych ustupić.

U majoj rocie słužać ludzi, jakija hadziacca mnie ŭ dzieci, 18-19 hadoŭ, i ludzi, jakija padychodziać mnie ŭ baćki, kamu 60-65 hadoŭ. U majoj rocie jość dźvie dziaŭčyny, uzroŭniu matyvacyi jakich moža luby darosły mužyk pazajzdrościć: im 23 i 22 hady, i pry hetym jany vielmi matyvavanyja. 

Pavialičyć

Hetaja vajna i ŭvohule historyja pra abaronu Ukrainy — heta historyja, jakaja ściraje absalutna lubyja miežy, sasłoŭnyja, majomasnyja, hiendarnyja. Pobač słužać mužčyny i žančyny, ludzi ŭmoŭnaha starejšaha ŭzrostu i ludzi małodšaha ŭzrostu. U mianie ŭ rocie jość dyrektar jurydyčnaj firmy i jość aŭtamiechanik. Jość ajcišnik, jość ślesar, i nichto nie zadaje nikomu pytańnie, kim ty byŭ da vajny, kolki ty zarablaŭ i hetak dalej.

U susiednim padraździaleńni, u susiedniaj rocie ŭvohule słužać dvoje maich znajomych hiejaŭ: jany pajšli razam, zapisalisia ŭ terytaryjalnuju abaronu i niasuć słužbu naroŭni z usimi. Heta značyć, heta historyja pra toje, što zadača pa abaronie Ukrainy ściraje miežy, u tym liku i hiendarnyja. Pytańnie tvajoj seksualnaj identyfikacyi nie maje nijakaha značeńnia, tamu važna inšaje: ciabie albo ličać pabracimam, na jakoha možna raźličvać i jaki prykryje ciabie ŭ ciažkaj situacyi, albo, adpaviedna, ciabie takim nie ličać.

— Heta značyć, majuć racyju tyja, chto kaža, što jašče nichto nie abjadnoŭvaŭ tak Ukrainu, jak Pucin? Na žal, takoj vysokaj canoj.

— Skažam tak: nichto nie abjadnoŭvaŭ Ukrainu tak, jak pahroza źniščeńnia krainy. Sapraŭdy, rasijskaje ŭvarvańnie abnuliła adrazu niekalki takich ustojlivych mifaŭ, jakija isnavali jak u Rasii adnosna Ukrainy, tak i ŭ samoj Ukrainie adnosna samoj siabie. 

I kali chtości dumaŭ, što, umoŭna kažučy, poŭdzień ci ŭschod krainy — heta takija apalityčnyja rehijony, jakija ŭ pieršuju čarhu skancentravanyja na paradku dnia bytavoha vyžyvańnia i jakim usio roŭna, jakoha koleru ściah łunaje na fłahštoku, to my bačym, što adbyvajecca ŭ Chiersonie. 

Pavialičyć

U akupavanym Chiersonie ludzi vychodziać i havorać rasijskim akupantam u tvar, što jany ich ličać mienavita akupacyjnym vojskam, a nie vyzvalenčym.

My vyjavili, što ŭsie hetyja rehijanalnyja adroźnieńni, pra jakija my pryzvyčailisia razvažać na praciahu troch dziesiacihodździaŭ, nasamreč źjaŭlajucca jašče adnym mifam. 

Dakładna takim ža mifam, jak niepieramožnaść rasijskaj zbroi i rasijskaj armii. Hety mif kultyvavała rasijskaja prapahanda, rasijski kiniematohraf, rasijskija mas-miedyja, a jon akazaŭsia kałosam na hlinianych nahach. Bo akazałasia, što rasijskija čaści zusim nie nastolki bajazdolnyja, jak pra heta raspaviadała rasijskaja prapahanda.

Akazałasia, što rasijskaja karupcyja pranizvaje ŭ tym liku rasijskuju vajennuju mašynu ŭzdoŭž i ŭpopierak. I tamu rasijskija vajennyja čaści zabiaśpiečvajucca suchpajkami, termin prydatnaści jakich skončyŭsia 7-8 hadoŭ tamu, i hetak dalej. 

I ŭ hetym sensie rasijskaje ŭvarvańnie sapraŭdy pazbaviła Ukrainu ad tych mifaŭ, jakija isnavali va Ukrainie. I pazbaviła nas u tym liku usich ad tych mifaŭ, jakija isnavali ŭ dačynieńni da Rasijskaj Fiederacyi.

— Vy kazali, što žadajučych pryniać udzieł u terytaryjalnaj abaronie, zapisacca ŭ jaje atrady, akazałasia našmat bolš, čym aŭtamataŭ, čym mahčymaściaŭ uvohule ŭsich zabiaśpiečyć i ŭsich pryniać? Heta značyć, nabor abmiežavany?

— Vy majecie racyju. Časam dachodzić da śmiešnaha: słužba ŭ šerahach teraabarony sapraŭdy pierastała być abaviazkam, jana stała pryvilejem. I ja viedaju šmat vypadkaŭ, kali ludzi byli hatovyja davać chabary, kab ich uziali ŭ šerahi terytaryjalnaj abarony. Jany hatovyja byli davać chabary i prasili: zapišycie nas u Nachvardyju, zapišycie nas u kadravyja častki Uzbrojenych sił Ukrainy, u terytaryjalnuju abaronu.

Vierahodna, toje, što ciapier adbyvajecca va Ukrainie — heta, być moža, samyja važnyja dni, tydni i miesiacy za ŭsiu najnoŭšuju historyju isnavańnia krainy. I, biezumoŭna, adčuvać datyčnaść da hetaha pracesu, adčuvać uciahnutaść, saŭdzieł, spałučanaść, adzinstva losu — heta, napeŭna, taja spakusa, jakaja abjadnoŭvaje ŭsich ukraincaŭ, ad małoha da vialikaha. 

Mienavita tamu ludzi hatovyja sapraŭdy davać chabary za toje, kab prosta mieć mahčymaść ryzykavać svaim žyćciom i abaraniać sa zbrojaj u rukach svaju radzimu.

Pavialičyć

My prosta pavinny razumieć: toj momant, usiaredzinie jakoha my žyviem, — heta momant, pra jaki buduć pisać knihi, navukovyja daśledavańni, padručniki historyi, pa jakich buduć vučycca našy dzieci i ŭnuki u škole. I jany buduć prychodzić dadomu i pytać svaich mam, tat, babul, dziadulaŭ: «A jak heta było?» 

I nam sapraŭdy vypała dziŭnaja mahčymaść być saŭdzielnikami histaryčnaha pracesu, samaha što ni jość hałoŭnaha i maštabnaha.

 I jon u hety momant tyčycca nie tolki losu Ukrainy, jon źjaŭlajecca takim punktam fazavaha pierachodu, punktam źmieny ahrehatnaha stanu dla Jeŭropy, taho, što my pryvykli nazyvać zachodniaj cyvilizacyjaj. I ŭ tym liku, abaviazkova dla Rasijskaj Fiederacyi. 

I hetyja pracesy, mahčyma, pierapišuć ci pierazahruziać vielizarnuju kolkaść sacyjalnych damovaŭ u samych roznych asiarodździach hramadstva i krainach.

«My dakładna razumieli, što nie vyžyviem». Biełaruski dobraachvotnik Dzianis «Kit» raskazaŭ pra piekła pad Bučaj

«My vyzvalim usio, nastroj bajavy». Biełaruski dobraachvotnik vajuje za Ukrainu

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0