«Ja ŭciakała z dvuma sabakami pad pachami». Volha Mikałajčyk raskazała pra vyjezd ź Biełarusi i pobyt u novaj krainie

Pra toje, jak žyviecca žančynie ŭ emihracyi, jana raskazała «Radyjo Racyi».

— Dzie vy ciapier znachodziciesia?

— U ciapierašni momant ja znachodžusia ŭ Antvierpienie — heta Bielhija. Tut ja pražyvaju ŭ łahiery dla ŭciekačoŭ, užo kala hoda.

— Čamu tak zaciahnuŭsia hety praces?

— Reč u tym, što ŭ mianie była polskaja viza. Kali ja pryjechała ŭ Brusiel, to adrazu atrymała štamp, što pa mnie budzie «dublinski praces» — heta paŭhoda ty siadziš i čakaješ, ci zabiare Polšča da siabie albo bielhijcy pakinuć u siabie. Mnie adrazu skazali: «My chočam pakinuć vas u Bielhii, ale heta niepaźbiežna, čakać paŭhoda. Takaja pracedura». Ja dała tak zvanaje «intervju», pierapraviła ŭsie svaje dakumienty. Ciapier ja čakaju hetaha statusu, ale pa ščyraści heta časovy status dla mianie. Ja nie źbirajusia ŭładkoŭvacca i puskać karani ŭ Bielhii. Ja ŭžo zanadta staraja, kab pačynać novaje žyćcio ŭ inšaj krainie. Ja viartajusia na Radzimu ŭ lubym razie. Ja chaču paśla rabić našu Radzimu krainaj mary.

— Čamu mienavita Bielhija, a nie Polšča?

— Ja, kali ŭciakała ad turmy, ja z dvuma sabakami pad pachami i z noŭtbukam, jaki praviezła ŭ samalocie inšaja žančyna, nie mieła vizy. Usie ambasady ŭ Biełarusi byli začynienyja, byŭ taki pieryjad. Heta byŭ maj 2021 hoda, paśla 9-ha maja ja źjechała, bo nie mahła nidzie źjavicca, bo pilnavali paŭsiul. Ja pamianiała dzieviać kvater, było napružana. Ja viedała, što mianie čakaje turma, kankretny termin.

Ja prylacieła samalotam u Sierbiju, bo tam niepatrebnaja viza. Ź Sierbii ja pajechała z sabakami ŭ Čarnahoryju, tam biełarusam taksama niepatrebnyja vizy. I ŭžo tolki ŭ Čarnahoryi na praciahu šaści miesiacaŭ ja rabiła sabie vizu ŭ Polskaj ambasadzie. Lacieć z sabakami z Čarnahoryi nie brali.

Maje siabry-biełarusy ŭ Bielhii skazali: «Słuchaj, u ciabie takaja situacyja, ni hrošaj, ni pracy, sabaki. Jedź da nas, my ciabie padadzim adrazu ŭ łahier, sabak tvaich patrymajem u siabie». Bo z žyviołami ŭ łahier nielha. «Paśla hetaha ty atrymaješ choć niejki status i budzieš mieć mahčymaść pracavać». Pryjechała, atrymała aranžavy pašpart i mahčymaść pracavać. Ja papracavała, sarvała śpinu, na rovary ŭnačy dabirałasia zimoj, padała na chutkaści, niekalki razoŭ pad mašynaj pabyvała. Taki dobry dośvied ja liču.

— Jakija ŭmovy ŭ łahiery?

— Kab paraŭnać, to heta taki saviecki letnik. Stajać vahončyki. U mianie ŭ pakoi dźvie žančyny z Samali, adna z Burundzi. My siabrujem. Moj pakojčyk mietraŭ vosiem, čatyry łožki, čatyry šafy mietaličnyja, na kalidory prybiralnia. Kuchni niama, jość tak zvany «restaran», dzie try razy na dzień charčuješsia biaspłatna. Sadavinu, harodninu dajuć. Usio ścipła, ale smačna. Tam u asnoŭnym afhancy, afrykancy, paleścincy. Z SND niašmat, małdavanki, cyhanki, hruziny jość. Tolki pa-anhlijsku možna razmaŭlać. Asistenty vielmi dobryja. Pad Antvierpienam hety łahier, tam nas niedzie 400 čałaviek. Možna pakidać łahier, dziesiać dzion možna adsutničać, ale nie bolš za try dni zapar. Kali nie pracuješ, nie ŭładkavany, ty ŭnutry łahiera robiš usiu pracu za małuju apłatu. Ale ludzi pracujuć.

— Adnym słovam, niezajzdrosna.

— Usio paraŭnalna. Kali ja dumaju, što na Radzimie, u našym kancłahiery pad akupacyjaj, ja liču, što mianie Boh prosta vyratavaŭ. Ja hulaju pa volnaj, demakratyčnaj Bielhii, u mianie źjavilisia tut dobryja siabry. Ja ŭdziačnaja losu, bo heta nie paraŭnać. Žachlivy, strašny čas.

• 11
• 0
• 7
• 1
• 1
• 7
• 6
• 0