Pytańni zabieśpiačeńnia enierhietyčnaj niezaležnaści Biełarusi buduć vyrašany ŭ najbližejšyja piać hadoŭ, zajaviŭ Alaksandr Łukašenka 26 sakavika na cyrymonii ŭručeńnia dziaržaŭnych uznaharod.
«Nam nieabchodna arhanizavać biaśpieku našaj krainy. A asnova našaj biaśpieki — na vialiki žal, tak skłałasia histaryčna — zaležyć ad pytańniaŭ enierhietyki, — cytuje prezidenta jaho pres‑słužba. — Tamu my siońnia tak aktyŭny pa ŭsim śviecie šukajem srodki, novyja technałohii».
«Viadoma, ja čakaju ad našych vučonych, prajekciroŭščykaŭ novych idej. Nam sapraŭdny nielha pierakryvać reki, jak heta robiać u harach: bo zakryjem adnu rečku — paŭkrainy zaljem. Nam patrebny novyja technałohii.
Nam, urešcie rešt, treba adyści ad zaležnaści — kab nas pastajanna nie šturchali, ukazvajučy na toje, što my žyviem za košt kahości», — skazaŭ Łukašenka.
«Vy pavinny razumieć: usio, što my siońnia robim, i pierš za ŭsio ja, skiravana na zachavańnie suvierenitetu našaj dziaržavy, — padkreśliŭ prezident. — U śviecie praktyčna nie zastałosia takich miescaŭ, jak Biełaruś: usie da kahości ŭžo dałučylisia, uvajšli ŭ čyjści skład. Usie dziaržavy — małyja, siarednija, bolš čym siarednija — skačuć pad čyju‑niebudź dudku. Naturalna, my razumiejem, što być Biełaj Ruśsiu siońnia nie tak prosta, i niezaležnaść nie tak prosta dajecca. Ale my pavinny zrabić usio, kab zachavać svaju dziaržavu».
«I toj lamant, što siońnia hučyć praktyčna z usich bakoŭ
(dy i ŭ nas jość amatary pajorničać: im usio roŭna z kim my siabrujem — z Zachadam abo Uschodam, usio roŭna kiepska), — adkaz na jaho prosty: my chočam zachavać svaju dziaržavu», — zajaviŭ Łukašenka.
Ciapier čytajuć
Chto taki Maćviej Bialaj, jakoha nibyta departavali ŭ Biełaruś? Raskazvajem historyju dziŭnaha aktyvista z padazronym minułym3
Kamientary