«Heta pačućcio ščaślivaha žyćcia». Jak bolš za 40 tysiač čałaviek płakali, śpiavali i abdymalisia na kancercie Maksa Karža ŭ Buchareście
Bucharest, jaki nikoli nie bačyŭ takoha, prychodzić u prytomnaść paśla kancerta Maksa Karža. U sacsietkach nie tolki abureńnie šumnymi natoŭpami, ale i zachapleńnie vychavanymi, adukavanymi, svabodnymi maładzionami, jakija lubiać žyćcio i śviet i nienavidziać Pucina i Łukašenku.
U subotu ŭviečary, 23 maja, hałoŭnaja spartyŭnaja arena Rumynii — Nacyjanalny stadyjon u Buchareście (Arena Națională) — pieratvaryłasia ŭ epicentr nievierahodnych emocyj. Pieršy maštabny stadyjonny kancert Maksa Karža ŭ hetaj krainie sabraŭ bolš za 40 tysiač hledačoŭ ź dziasiatkaŭ krain: Biełarusi, Ukrainy, Polščy, Litvy, Małdovy i inšych kutkoŭ Jeŭropy.
Miascovyja ŚMI pišuć, što hości pryjechali z 50 krain śvietu.
Śpiecapieracyja na ŭvachodzie
Miascovyja ŭłady zahadzia abviaścili kancert mierapryjemstvam z vysokim uzroŭniem ryzyki, paraŭnalnym z samitam NATA.
Napiaredadni ŭ Starym horadzie Bucharesta adbyłosia niekalki sutyčak pamiž pryjezdžymi i miascovymi fanatami, siłaviki padciahnuli da stadyjona biesprecedentnyja siły: konnuju palicyju, viertalot dla nazirańnia z pavietra, drony i kinołahaŭ z sabakami.
Na ŭvachodzie dziasiatki vałancioraŭ i pravaachoŭnikaŭ šukali i kanfiskoŭvali piratechniku.
Niepryjemnaść adbyłasia prosta ź pieršych chvilin šou. Padčas startavaha piratechničnaha pierformansu zahareŭsia rekvizit. Pažarnyja, jakija dziažuryli na stadyjonie, zreahavali imhnienna i patušyli ahoń. Kancert nie pryjšłosia pieraryvać.
Pa infarmacyi miedykaŭ, da 20:00 dapamoha spatrebiłasia 15 čałaviekam — u asnoŭnym z-za młosnaści ad śpioki, drobnych drapin ci stomlenaści ŭ nahach.
«U hetaj krainy cudoŭny vajb»: pasłańnie i padziaka Maksa Karža
Kali chvalavańni zastalisia zzadu, pačałosia sapraŭdnaje varjactva.
Stadyjon u adzin hołas śpiavaŭ znajomyja chity, a sam Maks Korž sa sceny źviarnuŭsia da rumynaŭ i haściej horada ź vielmi ciopłym pasłańniem: «U hetaj krainy cudoŭny vajb. Tut vielmi šmat cudoŭnych ludziej».
Muzykant ciopła i ščyra padziakavaŭ Bucharestu za nievierahodnuju haścinnaść, adkrytaść i mahčymaść znoŭ sabrać razam svaich ludziej na vielizarnaj arenie. Euronews Romania raspavioŭ pra heta ŭ admysłovym siužecie.
Miascovyja ŚMI navat z zachapleńniem pisali pra kancert jak padzieju vializarnaha maštabu.
Miascovym žycharam tłumačyli, što hledačy, što pryjechali z roznych krain, heta maładyja ludzi, dla jakich pieśni Karža — heta adzinaja žyvaja suviaź ź minułym mirnym žyćciom.
«Hetyja maładyja ludzi zaraz pieražyvajuć vielmi ciažki pieryjad (vajna, emihracyja). A hety artyst — uspamin ź ich maładości. Heta pačućcio taho, što ty žyvieš tut i zaraz, u momancie. Pačućcio ŭłasnaha ščaślivaha žyćcia. Dziakuj, što nie sudzicie», — patłumačyła miascovym lenkomango ŭ sacyjalnych sietkach.
Što pišuć miascovyja žychary: «Byccam udychnuŭ śviežaha pavietra»
Niahledziačy na toje, što ŭ internecie chapaje skieptykaŭ, chejteraŭ i tych, chto sprabuje raspalić varožaść (niekatoryja karystalniki aburalisia ruskaj movaj i pakidali ahresiŭnyja kamientary), bolšaść žycharoŭ Bucharesta zastalisia ŭ zachapleńni ad haściej.
Błohierka pitzicultural ździviŭsia kulturnaści maładych ludziej:
«Nivodnaja futbolnaja fan-zona nie mieła stolki ludziej. I nivodnaja nie prachodziła tak, kab paśla siabie nie pakinuć śmiećcia. Hetyja dzieci byli vielmi simpatyčnymi. Jany vykidali ŭsio śmiećcie ŭ urny. Kali niechta niešta vypadkova hublaŭ i nie zaŭvažaŭ, niechta zzadu padymaŭ i vykidaŭ. Dziakuj im, što nahadali: ludzi mohuć być pryhožymi!»
Supracoŭnik adnaho ź miascovych restaranaŭ-chostełaŭ, dzie spynilisia bolš za 30 čałaviek ź Biełarusi, Ukrainy i Kazachstana, dadaŭ:
«Maładyja, adukavanyja… usie havorać pa-rusku dla zručnaści, ale ŭsie majuć antyvajennuju pazicyju! Biełaruś nienavidzić Łukašenku. Mianie ŭraziła ich vychavanaść! Usie zastalisia ŭ niejmaviernym zachapleńni ad rumynaŭ i Bucharesta».
Žychar horada halungaovidiu, jaki žyvie niepadalok ad Nacyjanalnaha stadyjona, padzialiŭsia svaimi nazirańniami:
«Ja bačyŭ ich učora pa ŭsim horadzie, jany prachodzili i pa majoj vulicy. Byccam udychnuŭ śviežaha pavietra! Cyvilizavanyja, trochi zasiarodžanyja na sabie, bolšaść trymajuć svaich dziaŭčat ci žonak za ruki. U mianie navat skłałasia ŭražańnie, što ja baču pryhožy son».
Vałanciory, jakija pracavali na prapusknych punktach, taksama adznačyli, što natoŭp choć i byŭ uražvajučym, ale nichto nie prajaŭlaŭ ahresii i nie sprabavaŭ parušać miežy.
Pavodle paviedamleńniaŭ miascovych ŚMI na ranicu 24 maja, nijakaha maštabnaj škody dla horada ci stadyjona naniesiena nie było. Usie drobnyja sutyčki i sproby pranieści piratechniku byli spynieny jašče da pačatku mierapryjemstva.
Na raźvitańnie sacsietki vybuchnuli padziakami ad zamiežnych haściej: «Rumynija, my lubim ciabie! Dziakuj za haścinnaść i za mahčymaść atrymać asałodu ad kancerta našaha lubimaha artysta!»
Kamientary
Tak, tak, tak nieviaidziać russkij mir, što iduć na kancert rasiejskamoŭnaha muzyki i sami russsssskojazyčnyje.
A ich svabodnaść, adukavanaść i VYCHAVANAŚĆ było bačna ŭ Varšavie.
Chto nievierojatnyj pisaŭ hety tekst?
Voś vam i russkij mir u adnym sa šmatlikich vydańniaŭ. Bo jeŭrapiejskaja moładź miž saboj kamunikuje anhlijskaju, kali nie viedajuć moŭ znajomych.