«Uziaŭ by pa pjani patrapiŭ Niaklajeŭ u vyćviareźnik, pasprabavali b jaho pryciahnuć za chulihanstva, ja pieršym prasiŭ by prajavić spahadu».
Hienierał Mikałaj Čarhiniec vykazaŭsia nakont salidarnaści z Uładzimiram Niaklajevym.
— Što tyčycca Vałodzi Niaklajeva, to jon sapraŭdy dobry paet. Nie viedaju, što jaho padšturchnuła, ale toje, što jon vysunuŭ svaju kandydatura na post kandydata ŭ prezidenty, heta jaho pamyłka. Jon nie zdolny hetyja pytańni vyrašać.
Jon nahadvaje kacianio, jakoje naradziłasia na stajni i patrabuje pašpart kania.
Heta nie jaho sprava. A tam žorstka źbili… Nu pakliča vas śledčy i spytaje: «Jak by vy paćvierdzili, što jaho žorstka źbili?» Vy nie paćvierdzili b u razmovie. Atrymaŭ pałkaj, kali łamali Dom urada… Ułada ničoha nie vartaja, kali nie zdolnaja siabie abaranić. Heta našy televizijonščyki robiać vialikuju pamyłku. Źniali b narmalny film z kadrami z Ryma, Paryža, Łondana, Bierlina, kali nie tolki z dapamohaj dubin cisnuli, z dapamohaj vadamiotaŭ, kab vy zrazumieli, što takoje abarona.
U mianie dobryja byli ź im adnosiny. Ja heta nie chavaŭ i nie chavaju. I jak paeta caniu vysoka. A jak palityku staŭlu nul ź minusam. Jon stvaryŭ sam sabie prablemu i stvaryŭ prablemu dla hramadstva.
Uziaŭ by pa pjani patrapiŭ Niaklajeŭ u vyćviareźnik, pasprabavali b jaho pryciahnuć za chulihanstva, ja, daju česnaje słova, pieršym prasiŭ by prajavić da jaho spahadu.
A za heta [što paet parušyŭ zakon] my jaho nie budziem padtrymlivać.
Videa — "Jeŭraradyjo".
Ciapier čytajuć
Chto taki Maćviej Bialaj, jakoha nibyta departavali ŭ Biełaruś? Raskazvajem historyju dziŭnaha aktyvista z padazronym minułym1
Kamientary