«Navat da susiedziaŭ biez dazvołu nielha»

«NN»: Dźmitryj, čym zajmalisia ŭvieś čas paśla vyniasieńnia prysudu?

DM: Pracavaŭ, chacia, z adnaho boku, i nie chaciełasia, kab nie płacić padatki. A z druhoha boku — nie dajuć. Z ofisa, jaki zdymaŭ na zavodzie, paprasiŭ źjechać jaho dyrektar. Pakul sud, pakul pierajechaŭ, a tam abrabavali… Sudy tak nadakučyli, što instrumient nie chaciełasia brać u ruki. Dy i nijakaj pracy niama dla budoŭli — usio začyniena. Źbiraŭsia małočnyja pradukty viasnoj vazić u Rasiju, a tut niehałosny zahad vyjšaŭ, kab tolki dziaržpradpryjemstvy hetym zajmalisia. Biezumoŭna, šukajem, što možna rabić.

«NN»: Jakim biznesam zajmalisia?

DM: Budoŭlaj, ramontam. Svaja firma. Raniej vialikaja była. Ciapier maleńkaja. Dobry kalektyŭ sabraŭsia. Budavali horku ŭ «Alpijskim śniezie» na Kurasoŭščynie — harnałyžnym centry.

Ale ŭsio kracham pajšło.

«NN»: Paśla suda?

DM: Tak. Usio spyniłasia. Pakul mianie nie było, dyk dobra, što choć padatki ŭ studzieni-lutym zapłacili. Kali vyjšaŭ u sakaviku — razabraŭsia z pazykami na zavodzie pa arendzie. Pa nulach vyjšli — i z kancami. I bolš nijakaj pracy.

«NN»: Ale ž u Vas siamja, dzieci…

DM: Mienšamu synu paŭtara hoda. I starejšyja syn z dačkoj.

«NN»: I kožnamu treba dapamahčy?

DM: Starejšyja — darosłyja ludzi. Ale chacia b krychu i treba pamahać. Syn voś da maja čakaŭ-čakaŭ, što niešta naładzicca (taksama ŭ mianie pracavaŭ) i znajšoŭ novaje miesca. Ničoha, vyžyviem. Dobra, što maci dapamahaje.

«NN»: Vam vynieśli takoje pakarańnie, jak «chatniaja chimija». U čym Vas abmiežavali?

DM: Biez dazvołu vyjechać za horad ja ŭvohule nie mahu. Raz na miesiac adpuskajuć. I toje, raz adpuściać, druhi — nie. Vychadnyja ja pavinien doma pravodzić. Navat na leśvičnuju placoŭku nie mahu vyjści, jak u milicyi skazali. Da susiedziaŭ — tym bolš. Ni naviedać masavyja mierapryjemstvy… Adzinaje, što karystacca internetam nie zabaranili. U budnija dni z 21.00 da 7.00 ja pavinien być doma.

«NN»: I praviarajuć?

DM:

Pastajanna. Prychodziać i ŭ hadzinu načy. I niavažna, što doma dzicionak maleńki śpić. Byvajuć u 22.00, 23.00 hadziny zachodziać.

«NN»: Jak Vaša žonka pastaviłasia da takoha režymu?

DM: Chto moža pryvyknuć da takoj situacyi?! Tryvaje, padtrymlivaje. Dziakavać Bohu, u nas z žonkaj dobryja stasunki. Jana małajčyna. I tak stolki zmahła vynieści.

«NN»: Sočycie za padziejami vakoł spravy pa 19 śniežni?

DM: Tak, viedaju, što pačali vypuskać ludziej z turmy…

«NN»: Niekatoryja z vyzvalenych padpisvali prašeńni ab pamiłavańni na imia Łukašenki. Vam nie prapanoŭvali padpisać?

DM: Nie, i naŭrad ci prapanujuć. A kali i prapanujuć, ja nie źbirajusia padpisvać. U čym ja byŭ vinavaty? I što jany dakazali na sudzie?

«NN»: Na sudzie Vy svajoj viny nie pryznali i skazali, što na Płoščy apynulisia vypadkova. Jak heta adbyłosia?

DM: Ja za synam pryjechaŭ. I nas razam adtul zabrali. Paśla dziesiaci sutak aryštu mianie advieźli na Akreścina i skazali, u čym abvinavačvajuć. 30 śniežnia mianie ŭ Hienprakuraturu pryvieźli, dzie, jak ja śmiajusia, «trojka» NKUS vyrašała ŭsie pytańni. «Kali ty za Sańnikava hałasavaŭ — siadzi dalej tady». I 31 śniežnia mianie ŭžo pryvieźli ŭ izalatar na Vaładarskaha. U kamieru ja zajšoŭ, a 22¬j hadzinie. Mužyki žartavali, maŭlaŭ, Dzied Maroz pryjšoŭ.

«NN»: Jak adnosilisia sukamierniki da Vas, jak da palityčnaha?

DM: Paroznamu. Hałoŭny tam roŭ jak białuha: «Kab mnie na hod skinuli termin, ja b vas usich tam parubaŭ».

«NN»: Jak pastavilisia Vašy svajaki i siabry da taho, što Vas asudzili?

DM: Niejak adnosiny stali jašče bolš ciopłymi. Niekatoryja, praŭda, paprasili radziej telefanavać. Ale takich adzinki. A ŭ asnoŭnym usie padtrymali. Navat tyja, kaho nie ličyŭ blizkimi siabrami, stali adnosicca da mianie jašče lepš.

***

Dźmitryj Miadźviedź asudžany na try hady abmiežavańnia voli biez nakiravańnia ŭ śpiecustanovy. Jaho pryznali vinavatym va ŭdziele ŭ masavych biesparadkach (častka 2 artykuła 293 KK) i supracivie milicyi. Prysud vyniesieny 10 sakavika.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0