Taksama carkva vystupaje suprać kremacyi cieła pamierłaha.
Biełaruskaja pravasłaŭnaja carkva vystupaje kateharyčna suprać surahatnaha maciarynstva. Pra heta havorycca ŭ apublikavanych na aficyjnym partale BPC adkazach na pytańni, jakija pastupili ŭ prezidyum jeparchijalnaha schodu Minskaj jeparchii.
«Pravasłaŭny pohlad na maciarynstva i śviataść čałaviečaha cieła nie sumiaščalny z takim paniaćciem, jak surahatnaje maciarynstva.Surahatnaje maciarynstva nie pavinna być dapuščalnaje ŭ pryncypie! Na žal, my bačym, što novy zakon (niadaŭna pryniaty Pałataj pradstaŭnikoŭ u druhim čytańni zakon ab dapamožnych repraduktyŭnych technałohijach) značna šyrej tłumačyć miežy dapuščalnaha, i tamu naš abaviazak u takoj situacyi zaklikać da pilnaści svaju pastvu», — havorycca ŭ paviedamleńni.
U toj ža čas adznačajecca, što «da dapuščalnych srodkaŭ miedycynskaj dapamohi (pry biaspłodździ) moža być adniesiena štučnaje apładnieńnie pałavymi kletkami muža, pakolki jano nie parušaje cełasnaści šlubnaha sajuza, nie adroźnivajecca pryncypovym čynam ad naturalnaha začaćcia i adbyvajecca ŭ kantekście šlubnych adnosin».Pry hetym padkreślivajecca, što «vykarystańnie takich technałohij pavinna vyklučać nie tolki ŭsiakaje donarstva, ale i ŭsiakaje naŭmysnaje źniščeńnie zarodkaŭ — jak užo va ŭłońni žančyny, tak i
BPC taksama ličyć nieabchodnym atrymańnie błahasłavieńnia ad archireja na ŭziaćcie druhoha i treciaha carkoŭnaha šlubu. «Treba zaŭvažyć, što na druhi šlub carkva hladzić admoŭna. Carkva nastojvaje na pažyćciovaj viernaści muža i žonki i nieparyŭnaści pravasłaŭnaha šlubu. Jana dapuskaje jaho [druhi šlub] tolki ŭ jakaści pabłažki da čałaviečych słabaściaŭ».
U apublikavanych adkazach taksama havorycca, što
carkva vystupaje suprać kremacyi cieła pamierłaha.«U chryścijan jość svaja tradycyja nabožnaha staŭleńnia da cieła pamierłaha, jakaja praduhledžvaje pachavańnie jaho ŭ ziamlu. Našy ŭmovy dazvalajuć zachoŭvać hetu tradycyju: ziamli pakul chapaje na ŭsich, i epidemij, jakija rabili b kremacyju trupaŭ nieabchodnaj, taksama nie nazirajecca. U nas addajuć ahniu tolki śmiećcie, spalvajuć niepatrebnaje. U hetym sensie kremacyja — hvałtoŭnaje razbureńnie cieła i samačynnaja sproba jaho źniščyć», — havorycca ŭ paviedamleńni. Pavodle mierkavańnia BPC, «kremacyja biez krajniaj na toje nieabchodnaści pavinna być pryznana hrachom — abo samoha niabožčyka, kali sam jon zaviaščaŭ tak rasparadzicca ź jaho ciełam, abo svajakoŭ, kali jany sami tak nienabožna pastavilisia da cieła svajho blizkaha».
Carkva taksama vielmi niehatyŭna stavicca da taho, što niekatoryja śviatary pakidajuć svaje vizitnyja kartki ŭ ahienctvach rytualnych pasłuh i morhach z prapanovami «pravilna i jakasna» pravieści abrad pachavańnia.«Takaja praktyka zasłuhoŭvaje bieskampramisnaha hańbavańnia, — havorycca ŭ paviedamleńni. — Čałaviek, jaki pieražyŭ hora śmierci blizkaha, źviartajučysia ŭ pachavalnaje ahienctva i znachodziačy tam vizitoŭku śviatara z prapanovaj akazańnia pachavalnych pasłuh, pierastaje ŭsprymać pachavańnie i paminalnuju malitvu jak śviatadziejstva. Chram — voś sapraŭdnaje miesca sustrečy čałavieka i Boha. Tolki tut pavinny dazvalacca takija prośby, pry asabistaj sustrečy sa śviatarom».
Kamientary