BAŁADA MICHASIA TKAČOVA
(
Ništo nie stračana i nie zabyta.
Kali jość krona, jość i karani.
Kalčuha vojeva kapjom prabita,
I choład praz kalčuhu ŭ našy dni
Z varonami śsiviełymi ŭlataje.
I ty ŭ ziamli šukaješ prodkaŭ ščyt.
I ščyt znachodziš ty, i adstupaje
Ad našych dzion, jak azijat, niabyt.
I ty štodnia viartaješ słavu vojam,
Ahučvaješ imiony na kryžach,
Choć ty nie Boh i nie hieroj… Hierojem
Tabie nie stać, ty inšy vybraŭ šlach,
I hety šlach- niby ŭnačy małanka,
Jak lot strały, što ŭ voraha lacić.
I Biełaruś nie płača pałaniankaj,-
Kniazioŭnaj na dziaciej svaich hladzić…
Kamientary