7 maja adbudziecca inaŭhuracyja Uładzimira Pucina.
Palityk u treci raz (ź pierapynkam na čatyry hady, kali pasadu zajmaŭ Miadźviedzieŭ) stanie prezidentam Rasii.
«Uzdymańnie z kaleniaŭ»
Nielha skazać, što hetaje pieraabrańnie stała lohkim dla Pucina. Upieršyniu za doŭhi čas u Rasii adbylisia šyrokija akcyi pratestu.
Łozunh «Vybary biez žulikaŭ i złodziejaŭ» staŭ papularnym, ale nie nastolki, kab pieraaformicca ŭ pieramieny.
Ź imiem Pucina źviazvajuć ekanamičny ŭzdym Rasii paśla 1990-ch. Pieramohi ŭ chakiei i «Jeŭrabačańni», hruzinski kanflikt padmacoŭvali imidž taho, što Rasija «ŭstaje z kaleniaŭ». I Pucin byŭ abliččam hetaha patryjatyčnaha chvalavańnia. Ciapier skarystać takuju fišku budzie składaniej.
Rasija znoŭ zahavaryła pra suśvietnyja ambicyi. Pry hetym zastajucca niavyrašanymi balučyja prablemy karupcyi i pjanstva. Kali karystacca jeŭrapiejskimi mierkami, to čverć nasielnictva žyvie za miažoj halečy.
Vostra staić pytańnie mižnacyjanalnych adnosin. Incydent na Maniežnaj z bojkaj fanataŭ i kaŭkazcaŭ z hetaha samaha pieraliku.
Pry vysokich cenach na naftu Rasija mieła tolki 4% rostu ekanomiki ŭ 2011.
Jeŭrazijski pryjarytet
Pucin abviaściŭ, što pryjarytetam novaha terminu budzie jeŭrazijskaja intehracyja. Siońnia havorka viadziecca pra «trojku» Mytnaha sajuza (Rasija, Biełaruś, Kazachstan). Ale sapraŭdnaj metaj była b Ukraina, jakuju, niahledziačy na darahi haz, Janukoviča i kryzis u Jeŭrasajuzie, nie ŭdajecca zaciahnuć u jeŭrazijskuju prastoru.
Łukašenka nieadnarazova iranična vykazvaŭsia pra Dźmitryja Miadźviedzieva, ź jakim jamu było ciažka znachodzić supolnuju movu. Kiraŭniki Biełarusi i Rasii mahli nie sustrakacca z voka na voka ceły hod. Vyhladaje, što z Pucinym Łukašenku damaŭlacca praściej. Jon niekalki razoŭ vitaŭ jahonaje viartańnie ŭ prezidenckaje kresła. Choć zrešty, ci mahło być inakš?
«Mianiajecca taktyka, a nie stratehija»
Ci źmienicca niešta ŭ biełaruska-rasijskich adnosinach paśla inaŭhuracyi Pucina?
«U rasiejskaha kiraŭnictva mianiajecca tolki taktyka, jana moža być bolš ci mienš intensiŭnaj, ahresiŭnaj ci nie, ale nie mianiajecca stratehija adnosna Biełarusi, — miarkuje palityk Vincuk Viačorka. — Rasija budzie imknucca da zachopu ekanamičnaha patencyjału z dalejšym asłableńniem Łukašenki, kab lahčej na jaho cisnuć».
Tym nie mienš, Viačorka ličyć, što Rasija nie advažycca na źmienu ŭłady ŭ Biełarusi, bo Łukašenka adpaviadaje jaje intaresam. «Łukašenka dušyć nacyjanalny patencyjał krainy, moŭny — heta adpaviadaje intaresam Rasii».
«Vonkavyja prykmiety niezaležnaści buduć zastavacca. Naŭrad ci paśla Hruzii Rasija advažycca na niešta bolšaje», — ličyć Viačorka.
«Dy ničoha nie źmienicca. Jakaja roźnica, ci tam Miadźviedzieŭ, ci Pucin? — kaža błohier Jaŭhien Lipkovič. — Ja nazyvaju Rasiju rynkam zbytu, finansavym, intelektualnym i enierhietyčnym prydatkam Biełarusi».
Ci sapraŭdy idylija?
Ekśpiert Finskaha instytuta mižnarodnych adnosin Arkadź Mošes ličyć, što Rasii bližejšym časam navat nie ŭdasca prybrać da ruk «familnaje srebra» Biełarusi.
«Łukašenka jašče nie trapiŭ u biezalternatyŭnuju zaležnaść ad Rasii i zdavacca nie źbirajecca. U toj ža čas, z punkta hledžańnia Kramla, znajści zamienu Łukašenku ciažka», — kaža Mošes.
Łukašenka ŭ Bychavie kazaŭ, što na siońnia z Rasijaj vyrašanyja ŭsie pytańni i vostrych vuhłoŭ nie zastałosia. Tym nie mienš, častka analitykaŭ schilnaja bačyć u vyzvaleńni Sańnikava i Bandarenki nie ŭltymatumy i sankcyi ES, a mahčymaje paharšeńnie adnosin z Rasijaj. Paśla rasijskich prezidenckich vybaraŭ užo vypłyvała sprečka miž «Biełavijaj» i «Aerafłotam». Navat na dziaržaŭnych telekanałach pryznavali, što ŭźniknuć i nastupnyja.

Kamientary