35-hadovy kapitan hrekaŭ Hiorhas Karahunis, čempijon Jeŭropy 2004 hoda napres-kanfierencyi paśla matču z Rasijaj (1:0) byŭ vielmi emacyjny.
Pierš za ŭsio jon skazaŭ:
— Heta čaroŭna. Heta noč, nievierahodnaja dla ŭsioj Hrecyi. My hulali ź vielmi dobraj kamandaj, dla pieramohi nad jakoj treba było troški ščaścia. I my jaho atrymali. Ale ŭ druhim tajmie my zasłuhoŭvali
Hałoŭnym była naša praha pieramohi. Paśla paražeńnia ad Čechii my viarnulisia ŭ Varšavu, i kali pačuli pra ničyju Rasii z Polščaj, to adčuli, što heta dla nas — vielizarny šaniec. My viedali, što heta budzie vielmi ciažka, hulali z dušoj, addali hulni ŭsio siły. Heta adlustroŭvaje charaktar našaj kamandy. Tak, my hulali na vynik. Niemahčyma było nie brać u raźlik, što my pravodzim matč faktyčna na čužym poli, choć našy zaŭziatary padtrymlivali nas vydatna. Dziakujučy hetamu matču my zrabili ščaślivymi hrekaŭ va ŭsim śviecie.
Toje, što adbyvajecca ŭ Hrecyi, źjaŭlajecca matyvacyjaj dla vas?
— Kali my vylatali z Afin, to kazali, što addamo hulni dziela našaj krainy ŭsio, što ŭ nas jość. Ciapier u našych suajčyńnikaŭ ciažki čas.
I nam udałosia padaryć im ŭśmiešku. Heta hałoŭnaje. My zasłužyli hetaha čverćfinału. My ŭsie ščaślivyja. My zrabili heta dla Hrecyi.
Ciapier čytajuć
Chto taki Maćviej Bialaj, jakoha nibyta departavali ŭ Biełaruś? Raskazvajem historyju dziŭnaha aktyvista z padazronym minułym2
Kamientary