Siońnia — prezientacyja ramana Alesia Arkuša «Palimpsiest»

Piśmieńnik Aleś Arkuš, jaki vystupiŭ suaŭtaram adnaho z samych hienijalnych albomaŭ biełaruskaha roku «Naša ŭskraina» hurtu «Miascovy čas», z nahody prezientacyi svajho muzyčnaha ramana «Palimpsiest» pryhadaŭ «Basovišča-91» i žnivieński putč, raspavioŭ, jakija pamyłki z tekstaŭ hurtu tyražujucca sučasnymi kamandami dy nanoŭ pieraadkryŭ cudoŭny duet Alesia Kuźmina i Lavona Volskaha.

Zasnavalnik «Tavarystva volnych litarataraŭ» i tekstavik lehiendarnaha połackaha hurtu «Miascovy čas» napisaŭ raman pra svajo junactva, u tym liku muzyčnaje.

Tvor maje składanuju nazvu «Palimpsiest». Jak pryznajecca aŭtar, u ramanie ŭsie realnyja hieroi, ale niekatoryja padziei źmienieny i «adkarektavany».

Raman napisany ŭ niazvykłaj formie — u jaho tekście prysutničajuć i staronki ź dziońnika, i tahačasnyja listy hierojaŭ knihi da aŭtara, i navat teksty piesień.

Raman šmatpłanavy i zakranaje takija temy jak kachańnie, zaniatak muzykaj i tahačasnyja fiłafaničnyja žarści, staŭleńnie da ałkaholu i fiłasofskaja prablema rodnaha doma.

Hałoŭny hieroj knihi zhadvaje pra svoj školny bend, pra pieršyja sproby tvorčaści, pra słužbu ŭ vojsku, pra tajamničaje kachańnie da pieršaj pryhažuni horada.

«Pa vialikim rachunku raman pra čałaviečyja mary — ich miražnuju prysutnaść i vynikovuju niedasiažnaść. Hieroj knihi nie zdradžvaje svaim maram i pryncypam, što rabić jamu vielmi niaprosta», — kaža sam aŭtar.

Nazvu «Palimpsiest» Arkuš tłumačyć nastupnym čynam: z časam niekatoryja rečy, što zdavalisia važnymi i istotnymi, pieratvarajucca ŭ druhasnyja i nia vartyja ŭvahi.

I naadvarot. U ramanie «Palimpsiest» aŭtar pasprabavaŭ ścierci raniejšyja staronki svajoj bijahrafii i pierapisać ich nanoŭ, pa-inšamu rasstaviŭšy pryjarytety, zdabytki i pieramohi.

Pavodle zadumy, «Palimpsiest» budzie mieć praciah. U druhoj častcy siarod dziejnych asobaŭ musić źjavicca i Aleś Kuźmin, lidar hurtu «Miascovy čas».

«Na mianie najpierš upłyvała muzyka Pink Floyd i Fleetwood Mac, choć heta i dziŭnaje spałučeńnie. Słuchaŭ vyklučna anhlijskamoŭny rok, ale kali pryjšoŭ da biełaruskaj tvorčaści, to zrazumieŭ, što treba rabić svajo», — raspaviadaje Aleś Arkuš. Hetyja svaje dumki jon dasłaŭ u rupar tahačasnaj moładzi — hazietu «Čyrvonaja źmiena», i jaho artykuł vyklikaŭ vialiki rozhałas, šmat chto z muzykaŭ prapanavali supracu maładomu paetu.

Kali jon pierabraŭsia ŭ 1987 hodzie z rodnaha Žodzina ŭ Połack, miascovy aktyvist Siaržuk Sokałaŭ-Vojuš paznajomiŭ jaho z chłopcami z «Miascovaha času», tady jašče rasiejskamoŭnaha hurtu.

«Vojuš tady skazaŭ: voś tabie sprava dla ažyćciaŭleńnia tvaich maraŭ. Praź niejki čas my stali pracavać razam. U ich byli rasiejskamoŭnyja nakidy, jakija jany prynosili da mianie, a ja ŭžo adaptavaŭ ich pad biełaruskuju movu». Časam u suviazi z hetym zdaralisia kurjozy, bo vakalist Aleś Kuźmin sutykaŭsia z małaznajomymi, a to naohuł nieviadomymi słovami. Naprykład, u kampazycyi «Šlach damoŭ» Arkuš užyŭ słova «styrno», a Kuźmin tak śpiašaŭsia z zapisam, što praśpiavaŭ «strymo». Tak heta pieśnia i była zapisana, a toje «strymo» praciahvaje hulać u kavierach, što robiać maładyja rok-kamandy.

U vyniku supracy Arkuša i «Miascovaha času» paŭstaŭ adzin z samych hienijalnych albomaŭ biełaruskaha roku «Naša ŭskraina» (1991).

Słovy da zahałoŭnaj pieśni ź jaho, darečy, byli napisanyja całkam Arkušam. Pieśni z hetaj prahramy hurt prezientavaŭ na troch samych znakavych vystupach u svajoj historyi. Jany ź nievierahodnym pośpiecham vystupili na «Basoviščy-1991», dzie ŭziali pryz, jak najlepšy hurt, stali chedłajnerami kancerta «Rok za Niezaležnaść», što pravodziŭsia ŭ Minsku paśla pravału putču dy dali akustyčny kancert u Połackaj Safii.

«Tady my lidziravali va ŭsich chit-paradach i nas zaprašali ŭsiudy. Pabyvali ŭpieršyniu za kardonam, kali nas paklikali na „Basovišča“.

Pamiataju, jak vystupali la pomnika Janku Kupału, Kuźmin apošnim śpiavaŭ pad salut pierad vialikaj kolkaściu ludziej i ŭsio heta tranślavałasia ŭžyvuju pa telebačańni. Heta było fiejeryčnaje ŭražańnie. I heta ja taksama apisvaju ŭ novym ramanie», —

raspaviadaje Aleś Arkuš.

Piśmieńnik pradstaŭlaje rarytetnaje videa tych časoŭ.

Jaho źniaŭ videaperatar «Miascovaha času» Ihar Supranionak na fiestyvali «Basovišča-1991». Na pieršym videa vykonvajecca jakraz taja samaja «Naša ŭskraina». Druhoje videa vykładajecca ŭpieršyniu. «Miascovy čas» byŭ tady ŭ tvorčaj źviazcy z hurtom «Mroja», tamu niekalki piesień na feście Kuźmin vykanaŭ razam ź Lavonam Volskim. «My dałučylisia padčas vystupu „Mroi“ i hrali ŭ try hitary, było dva vakalisty. Lavon i Aleś śpiavali z chvilin 10. Aleś tam vydavaŭ falcetam, było prosta supier», — pryhadvaje sumiesnaje vykanańnie pieśni «Naš karabiel» Aleś Arkuš.

Muzyčny raman «Palimpsiest» Alesia Arkuša vychodzić u vydaviectvie «Halijafy».

Prezientacyja adbudziecca 1 kastryčnika ŭ halerei «Ŭ» u 19.00 pry ŭdziele hurta Monkey Bite.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0