Viktar Muchin. Karatkieviču spadabałasia b

 Karatkieviču spadabałasia b

Uładzimier Arłoŭ dy Źmicier Bartosik prymierkavali svaju sustreču ź mienskaju moładździu da 70-ch uhodkaŭ aŭtara “Kałasoŭ pad siarpom tvaim”

Paŭtary sotni maładych ludziej “z rabotnickich uskrain” sabralisia minułym aŭtorkam u ścienach mienskaje biblijateki imia F.Bahuševiča, što jašče niadaŭna zvałasia “Junactva”. Nahoda — sustreča z Uładzimieram Arłovym dy Źmitrom Bartosikam.

Pradstaŭnica biblijateki skazała tak: “Upieršyniu naša biblijateka ź imiem Franciška Bahuševiča prymaje hetkich šanoŭnych haściej, što dla nas udvaja vialikaja adkaznaść”. Hości, jak ludzi ścipłyja, padziakavali za ciopłyja słovy j prapanavali prymierkavać sustreču da 70-ch uhodkaŭ z dnia naradžeńnia Ŭładzimiera Karatkieviča. “Mnie ŭsio ž zdajecca, što Ŭładzimieru Karatkieviču spadabalisia b balady Źmitra”, — skazaŭ U.Arłoŭ pa vystupie Bartosika, jaki prapiajaŭ pad vopleski i hullivuju reakcyju zali paŭdziasiatka svaich histaryčnych balad, što j raspačali imprezu.

Užo praz paŭhadziny paśla pačatku ŭ nievialičkaj zali biblijateki było horača, ale voknaŭ nie adčyniali, bajučysia prastudzicca. Na heta Ŭ.Arłoŭ supakoiŭ prysutnych: “Zatoje ź jakoju asałodaju my budziem dychać zahazavanym pavietram vulicy Prytyckaha!” Addychvacca nichto nia vyjšaŭ; jašče tryccać chvilin hučeli balady j pieśni Bartosika, a paśla pakazvali film pavodle apovieści Ŭ.Arłova “Randevu na maneŭrach” — moładzi spadabałasia, choć, papraŭdzie kažučy, nia ŭsie zrazumieli kanvu.

Jak zaŭždy, nie abyšłosia bieź incydentu. Vielmi ž chacieła moładź pasłuchać “Seks-revalucyjnuju” Bartosika, dy ledź usiaho nie sapsavaŭ starejšy j pilniejšy što da marali Ŭ.Arłoŭ: “Tut junyja asoby!” Bartosiku taksama chaciełasia pakazać hetuju pieśniu, i jon zapiarečyŭ: “Junyja asoby ŭsio viedajuć!” Urešcie słuchačy spahnali-taki achvotu.

Cikavilisia i perspektyvami biełaruskaje movy j litaratury. Moładzi było dziŭna čuć pra niekalkich kandydataŭ na Nobeleŭskuju premiju ad Biełarusi — Vasila Bykava, Śviatłanu Aleksijevič, Alesia Razanava dy pra adsutnaść hetkich postaciaŭ u susiednich litaraturach... Na dumku Ŭ.Arłova, vychavańnie dzietak varta pačynać ź imia. Jon raspavioŭ pavučalnuju historyju pra svajho znajomca, jaki nazvaŭ syna Sašam u honar Alaksandra Suvorava, a toj vyras bandytam.

Aktualna prahučeli na viečarynie narysy Arłova z “Słoŭnika Svabody”: pra “čarniła”, “anekdot”, “pracadni” dy inšaje z epoch “raźvitych -izmaŭ”.

Niedaravalna było b zabycca jašče na adnu prykmietu taje viečaryny — 14 listapada Ŭ.Arłoŭ i prysutnyja vinšavali Z.Bartosika z dniom narodzin. Voś što skazaŭ u svajoj śviatočnaj pramovie stary “našaniviec” U.Arłoŭ pra staroha “našaniŭca” Bartosika: “Dziakujučy Źmitru adradžajecca ŭ Biełarusi žanr žorstkaha haradzkoha ramansu. Moža skłaścisia ŭražańnie, što Bartosik piaje brutalnyja rečy, ale heta nadzvyčaj dalikatny čałaviek, pra što śviedčyć i nazoŭ jahonaje knihi prozy “Čorny pistalet”, jakaja, budziem vieryć, vyjdzie naleta”.

Važna, što jość ludzi, jakija vyzvalajuć maładych biełarusaŭ ad duchoŭnaha jarma čužych krain i kultur.

Viktar Muchin