Viktar Šnip. Sabačyja historyi

Viktar Šnip

Sabačyja historyi

U adnaho sabaku pieraapranuŭsia Hohal. Pajšoŭ da doktara. A tam Hraždan ź miortvymi dušami ŭ karty hulaje.

Adzin sabaka pieraapranuŭsia. Pryjšoŭ da Hraždana i skazaŭ: “Źbirajsia! Nas čakajuć u “Błakitnaj vustrycy!”

U adnaho sabaku pieraapranuŭsia Dastajeŭski. Idzie pa vulicy i piva ź plaški pje. A nasustrač jamu Hraždan ź siakieraj honie staruju i kryčyć: “Ja navuču ciabie malicca nanač!”

Adzin sabaka pieraapranuŭsia ŭ Maksima Bahdanoviča. Pryjšoŭ na viečarynu ŭ Dom litaratara. A tam Hraždan z trybuny raskazvaje, jak jon dapamahaŭ pisać vieršy Bahdanoviču.

Adzin sabaka pieraapranuŭsia ŭ Alaksieja Dudarava. Idzie pa vulicy, a jamu nasustrač Hraždan, pieraapranuty ŭ radavoha z hramataj ad CK kamsamoła. Ledźvie raźminulisia.

Paet pieraapranuŭsia ŭ adnaho sabaku. Pryjšoŭ u dom, dzie naradziŭsia. A tam užo Hraždany žyvuć, pieraapranutyja ŭ piśmieńnikaŭ.

Adzin sabaka pieraapranuŭsia ŭ Viktara Šnipa. Pryjšoŭ u vydaviectva, a tam jamu i kažuć: “My tolki svaich Hraždanoŭ drukujem!..”

Adzin sabaka pieraapranuŭsia va Ŭładzimiera Karatkieviča. Hraždan ubačyŭ na vulicy Karatkieviča i vyklikaŭ milicyju.

Uładzimier Karatkievič pieraapranuŭsia ŭ adnaho sabaku i pryjšoŭ na schod u Sajuz piśmieńnikaŭ. A tam Hraždany siadziać i dumajuć pra Lenina.

Adzin sabaka pieraapranuŭsia ŭ Niaklajeva. Hraždan ubačyŭ Niaklajeva i zapytaŭsia: “A Zachad nam dapamoža?”

Adzin sabaka pieraapranuŭsia ŭ paeta i pryjšoŭ da Pietrusia Broŭki. A Broŭka i kaža: “Što tut heta za niejki Hraždan błytajecca pad nahami?”

Adzin sabaka pieraapranuŭsia ŭ Michasia Łyńkova i pajšoŭ u hości da Mikołki-paravoza. A tam užo siadzić Hraždan, pieraapranuty ŭ žandara, i raskazvaje pra balšavikoŭ.

Adzin sabaka pieraapranuŭsia ŭ sakratara Sajuzu piśmieńnikaŭ. I ŭmih źbiehlisia Hraždany: “Davajcie praviadziom niečarhovy źjezd!..”

Adzin sabaka pieraapranuŭsia ŭ Vasila Bykava. Ubačyŭ Hraždan Bykava i skazaŭ: “Z-za takich, jak vy, u mianie ŭ hetym hodzie bulba nia vyrasła...”

Adzin sabaka pieraapranuŭsia ŭ Ivana Mieleža i pajšoŭ da ludziej na bałocie. A tam ni bałota, ni ludziej, adny Hraždany kala televizaraŭ siadziać i radujucca, jak dzieci.

Adzin sabaka pieraapranuŭsia ŭ ministra. Ubačyŭ heta Hraždan i, padbiehšy da ministra, skazaŭ: “Možna ja vam partfelik padniasu...”

Adzin sabaka pieraapranuŭsia ŭ “tutejšaha”. A Hraždan u “bumbamlitaŭca”. Tolki Šnipu nie było ŭ što pieraapranacca – usio zabraŭ z saboj u zamiežža Niaklajeŭ.

Adzin sabaka pieraapranuŭsia ŭ nieviadoma kaho. Hraždan išoŭ śledam i maliŭsia.

Adzin sabaka pieraapranuŭsia ŭ Maksima Tanka. Daviedaŭsia pra heta Hraždan i zakryčaŭ: “Pieradajcie Šnipu, kali jon i dalej budzie nas pieraapranać, my jaho samoha pieraapraniem u biełyja tapački!”