Čačenskija partyzany zhadvajuć pra biełaruskich

jany pra nas

Čačenskija partyzany zhadvajuć pra biełaruskich

Na sajcie “Kaŭkaz-centar” pad zahałoŭkam “Žyvie Biełaruś!” źjaviŭsia artykuł pra Biełaruś, u jakim raspaviadajecca pra padrychtoŭku rasiejskim kiraŭnictvam likvidacyi biełaruskaj dziaržaŭnaści. My pieradrukoŭvajem publikacyju z “Kaŭkaz-centru” sa skarotami.

Imperyja znoŭ pakazvaje ikły, hetym razam hledziačy ŭ zachodnim napramku. Tak zvany “rasiejska-biełaruski sajuz” dajšoŭ da naturalnaj i niepaźbiežnaj stadyi svajho raźvićcia — da anšlusu. Patrabavańnie, jakoje dzika hučała pry Jelcynu, — patrabavańnie, kab Biełaruś paprostu ŭvajšła ŭ skład Rasiei, — ciapier adkryta ahučana Pucinym jak dziaržaŭnaja palityka Rasiei. Palityka padrychtoŭki anšlusu i novaj akupacyi Biełarusi.

I sapraŭdy, “sajuz”, u jakim Rasieja, pa słovach Pucina, składaje 97%, a Biełaruś — tolki 3%, hladzieŭsia b dziŭna. Nieadpaviednaść vahavych katehoryj nadta kidałasia ŭ vočy, kab možna było pavieryć u “roŭnaść” pravoŭ hetych “partneraŭ”. Adnym z vynikaŭ hetaha była kiepska zamaskavanaja ksenafobija hetak zvanych “pravych” (Demakratyčny vybar Rasiei, zatym Sajuz pravych siłaŭ) nakont taho, što, maŭlaŭ, nam daviadziecca karmić ekanamična adstałuju Biełaruś za svoj košt; što chitry Łukašenka choča zaniać maskoŭski tron; što ich tatalitarnaja dyktatura pahražaje našaj “demakratyi” i da t.p. Čym sama Rasieja pahražaje Biełarusi — a heta jak-nijak strata dziaržaŭnaści i paskoranaja asymilacyja — “pravyja” navat nie zadumvalisia. Pra “levych” i ŭsialakich čyrvona-karyčnievych šavinistaŭ, dla jakich biełarusaŭ jak asobnaj ad rasiejcaŭ nacyi naahuł nikoli nie isnavała, niama čaho j kazać. Na asiałku nacyjanalna-kalanijalnaha pytańnia naahuł, i biełaruskaha ŭ pryvatnaści, mała chto z rasiejskich palitykaŭ vytrymlivaŭ pravierku i vyjaŭlaŭsia vartym davieru pryhniečanych Rasiejaj narodaŭ.

Karaciej kažučy, “abvastreńnie rasiejska-biełaruskich adnosinaŭ”, niečakanaje dla cełaj płojmy žurnalistaŭ, kamentataraŭ i palitolahaŭ, ničoha novaha ŭ sabie nia maje. Adbyvajecca toje, što musiła rana ci pozna adbycca: apetyty padužełaj pucinskaj imperyi ŭzmacniajucca padčas jady. Adnych čačencaŭ joj užo mała, jana ciapier raziavaje svaju pašču i na Biełaruś. Spadčyńniki apryčniny Ivana Žachlivaha znoŭ rychtujucca rezać, stralać pierajemnikaŭ Vialikaha Kniastva Litoŭskaha — adnoj z samych cyvilizavanych eŭrapiejskich dziaržavaŭ svajho času, jakaja pryniała treciuju pa liku kanstytucyju jakraz u časy maskoŭskaj apryčniny… Chto nastupny na hetaj kryvavaj biasiedzie?

Na ščaście, apazycyja ŭ Biełarusi našmat bolšaja i macniejšaja, čym u Rasiei. Ich suadnosiny nibyta zvarotna praparcyjnyja vieličyni hetych krainaŭ. Apazycyja hetaja maje nacyjanalny charaktar, adstojvaje viečnyja kaštoŭnaści, nakštałt prava svajho narodu na isnavańnie, na samavyznačeńnie, niezaležnaść, na svaju movu i kulturu, tamu pieramahčy jaje budzie niaprosta i novym zachopnikam, uličvajučy dośvied tradycyjnaj biełaruskaj “partyzanki” jašče časoŭ druhoj suśvietnaj… Dla biełaruskaj apazycyi ciapierašniaje pucinska-łukašenkaŭskaje “abvastreńnie” — tolki nahoda jašče ščylniej ścisnuć šerahi, jašče raz pryhadać usiu horkuju historyju maskoŭskaha panavańnia na biełaruskich, polskich, ukrainskich ziemlach i jaśniej uśviadomić “canu pytańnia” — isnavańnie niezaležnaj biełaruskaj dziaržavy.

Najbolš radykalnaja častka apazycyi — naprykład, Zianon Paźniak i jahonaja častka BNF, arhanizacyi kštałtu “Kraj” i “Biełaruskaha vyzvolnaha vojska” — zaŭsiody razumieła, što hałoŭnaja niebiaśpieka nie ŭ Łukašenku. Bolš pamiarkoŭnaj častcy apazycyi, jakaja kidała ŭsie siły na baraćbu ź im, daviadziecca pierabudoŭvacca i radykalizavacca. Voś i Vincuk Viačorka, lider inšaj častki Biełaruskaha narodnaha frontu, u suviazi z apošnimi padziejami ŭžo sfarmulavaŭ ahulny punkt hledžańnia apazycyi dastatkova jasna: “Niezaležnaja, demakratyčnaja, eŭrapiejskaja Biełaruś. Anijakich kabalnych “sajuzaŭ”, jakija adsiakajuć nas ad eŭraatlantyčnaj cyvlizacyi. …Biełaruś — u Eŭropu! Heta cyvilizacyjny vybar. Front pavinien zajavić pra siabie jak praeŭrapiejskaja siła…”.

Łukašenkavy nadziei na najvyšejšuju pasadu ŭ Kramli ruchnuli ŭ 2000-m sa źjaŭleńniem Pucina. I voś užo i Łukašenka, jak jaki-niebudź “niačesny” apazacyjaner-BNFaviec, vymušany baranić svaju dziaržavu ad nadta mocnych abdymkaŭ zanadta “vialikaha” susieda. U novym “Zachodnim krai” (tak zvałasia zakabalonaja Biełaruś pry carach), jon nia budzie patrebny absalutna nikomu, i jon heta cudoŭna ŭśviedamlaje. Jon zmahajecca za svaju ŭładu i hatovy dziela jaje zachavańnia paddobryvacca navat da Zachadu, niahledziačy na svaju vielmi kiepskuju tam reputacyju. Važna tolki razumieć, što, adviarhajučy z hnievam i ahidaj lubyja idejki pra “ŭvachodžańnie ŭ skład”, my abaraniajem razam ź biełaruskim narodam i apazycyjaj zusim nie režym Łukašenki, a nacyjanalnuju dziaržavu biełarusaŭ. Łukašenki prychodziać i sychodziać, a narod zastajecca.

Ničoha, aproč pahardy, nie vyklikaje Sajuz pravych siłaŭ sa svaim kiepska zamaskavanym šavinizmam, aktyvisty jakoha pryjšli da biełaruskaha pasolstva ŭ Maskvie razmachvać rasiejskimi trykalorami ŭ Dzień niezaležnaści Rasiei. Rasieja zalivała Biełaruś kryvioju nie adzin raz u jaje historyi. Mienavita karnaj ekspedycyjaj suprać polska-biełaruskaha paŭstańnia Tadevuša Kaściuški ŭ 1794 h. biełarusam pomny “vialiki pałkavodziec” imperyjalistyčnaj Rasiei Suvoraŭ — pomny jak kat, karnik i miaśnik, pravobraz ciapierašnich Kazancavych i Trošavych.

Šlach biełaruskaha narodu ź jaho staradaŭniaj eŭrapiejskaj historyjaj — u Eŭropu, u Eŭrasajuz i NATO, a nie pad jarmo novaj bizantyjskaj kramloŭskaj aŭtakratyi. Niachaj zachopniki nie raziavajuć na jaje svaich ratoŭ, a to i pad Mienskam i Horadniaj partyzanam daviadziecca ŭcichamirvać ich imperskija apetyty tymi ž srodkami, jakimi robiać heta ciapier pad Šali i Džacharam partyzany druhoha niaskoranaha narodu. Žyvie Biełaruś! Žyvie viečna!

Barys Stamachin,
www.kavkaz.org