Tvar biełaruskaj intelihiencyi

Žonka akademika paviedamiła, što napadniki zabrali dakumenty, partfel i pakiet z asobnikami «Vybranaha» Haŭryły Hareckaha, jakoje litaralna ŭ toj dzień vyjšła ŭ vydaviectvie «Biełaruski knihazbor». Złačyncy nie kranuli darahoj asadki, što lažała ŭ adnoj kišeni z dakumentami. Nierazborlivyja ŭ trafejach rabaŭniki. Zatoje razborlivyja ŭ achviarach: skroź maralnyja aŭtarytety, załaty fond biełaruskaje nacyi — Hienadź Cychun, Artur Volski, Adam Maldzis, Radzim Harecki.

Upraŭleńnie śledčaha kamitetu Savieckaha rajonu raspačało kryminalnuju spravu pa fakcie napadu. Adnak namieśnik načalnika śledčaha adździełu Ihar Stolar admaŭlaje «palityčnuju versiju». Nu, a versiju varjata-adzinočki z šerahaŭ rasiejskich neafašystaŭ? Chutka ŭ nas nie zastaniecca nivodnaha zdarovaha akademika, a śledztva ni ź miesca ni ŭ adnym z vypadkaŭ.

Udzielniki schodu mienskaj intelihiencyi zapatrabavali adstaŭki kiraŭnictva mienskaj milicyi, jakoje nie daje rady svaim abaviazkam.

Arkadź Šanski

Ułada suprać Hareckich

U inšych krainach taki talenavity rod, jak Hareckija, byŭ by niejak asabliva ŭšanavany. Vydatnaja piajucha Afrasińnia Hareckaja; jaje syny — klasyk biełaruskaje litaratury Maksim i samy małady biełaruski akademik Haŭryła; jaje ŭnuki — siabar-karespandent Rasiejskaje akademii adukacyi, hałoŭny redaktar rasiejskaha časopisu «Načalnaja škoła» Ŭsiasłaŭ Harecki i hieolah, pravadziejny siabar Nacyjanalnaje akademii navuk Biełarusi i Rasiejskaje akademii navuk Radzim Harecki...

Ułada ŭvieś čas imkniecca davieści, što hałoŭnaje — nia talent čałavieka, nie jahonaja praca, a jana, ułada, jaje patreby dy bačańni. U vypadku z Maksimam i Haŭryłam Hareckim hetaja ŭłada pamyliłasia: syny Ivana j Afrasińni Hareckich navat pierad tvaram śmierci nie złamalisia j nikoha nie abhavaryli. A Haŭryłu dvojčy daviałosia pačuć śmiarotny prysud...

Sprabujučy tłumačyć fenomen vysokaje maralnaści bratoŭ Hareckich, ja baču jaho pryčynu ŭ tym, što, pajšoŭšy ŭ śviet, u navuku, jany vynieśli ŭ svaich dušach matčyna hłyboka chryścijanskaje viedańnie taho, što jość dabro i zło. Nia dziva, što ŭ bratoŭ Hareckich byli talenavityja ŭ svajoj žanockaści žonki. Viernyja svaim abrańnikam, Leaniła Čarniaŭskaja-Hareckaja i Łarysa Parfianovič-Hareckaja vychavali ŭ dzieciach toje, što ciapier nazyvajecca viernaściu karaniam. My viedajem, kolki pracy ŭkłała ŭ vydańnie tvoraŭ svajho baćki Halina Hareckaja. Ciapier my bačym tom tvoraŭ Haŭryły Hareckaha, pra vydańnie jakoha parupilisia jahonyja syny Radzim i Ŭsiasłaŭ, a taksama ŭnuk Kiryła.

Cikava paraŭnać listy dvuch mužoŭ, dvuch baćkaŭ Hareckich — da svaich žonak i dziaciej. Maksim zvyčajna pisaŭ ahulnyja listy da žonki i dziaciej i tamu byŭ strymany ŭ vyjaŭleńni pačućciaŭ da Ł.Čarniaŭskaj. Akademik ža, jaki pisaŭ pieravažna da žonki, u svaich listach i ŭ 70 hod zastavaŭsia małady.

Da razumieńnia asoby H.Hareckaha niamała dadajuć jahonyja artykuły i ŭspaminy «pra litaraturu i piśmieńnikaŭ», u tym liku pra Jakuba Kołasa i Ŭładzimiera Duboŭku, listy da Kołasa j Duboŭki (apošni pryśviaciŭ svoj pieršy zbornik «Stroma» pamiaci Hanny Hareckaje, siastry Maksima i Haŭryły).

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0