Nia ŭ nas
Mastak Lavon Tarasevič, što z Valiłaŭ na Biełastoččynie, u treci raz stvaraje mastacki abjekt nia ŭ ścienach halerejaŭ. Raniej jon vychodziŭ na adkrytaje pavietra ŭ Venecyi i Barselonie, ciapier — u Poznani, na kalonach tamtejšaje opery, z nahody 750-hodździa horadu. Artystu prapanavali dla «afarmleńnia» luby budynak u horadzie, jon vybraŭ Vialiki teatar, dziela jahonych kalonaŭ.
Tarasevič namalavaŭ žoŭta-zialonyja pasy na 54 polichlorviniłavych kołach. Ciapier niekalki dziasiatkaŭ rabotnikaŭ admysłovym čynam mantujuć ich na budynku… Dla čaho heta poznancam? Heta niezvyčajna i pryhoža, dyj žychary źviernuć uvahu na toje, da čaho pryzvyčailisia, pabačać svoj horad dzivosnym i bolš jaho palubiać. Hetak tłumačać kiraŭniki horadu.
Pakul nielha sabie ŭjavić, kab taki prajekt biełarus Tarasevič realizavaŭ u Biełarusi, na staličnaj Filarmonii ci dzieści na Kołasaŭskim teatry ŭ Viciebsku. Jak nielha sabie ŭjavić, kab Mikołu Pinihinu addali budynak u Vierchnim Horadzie pad teatar, jak było abiacana 10 hadoŭ tamu. Abo kab vyłučyli hrošy na kancert i majstar-klasy Maryi Hulehinaj. Kab chvoraha Bykava pryvieźli damoŭ prezydenckim samalotam… Čynoŭniki kažuć: heta zaskładana, heta zadoraha, dyj vy ž razumiejecie, što ź ich palityčnaj pazycyjaj…
Kali b hetak razvažali našy prodki, my b nia mieli ni «Novaj ziamli», ni Aleksandroŭskaj, ni «Pieśniaroŭ». My b ničoha nia mieli.
Andrej Dyńko
Kamientary