У праўладных каналах пачаліся нападкі на яшчэ адну групу гісторыкаў, якіх лукашэнкаўцы лічаць недастаткова лаяльнымі. Гэта выбітныя навукоўцы.
Адзін з тых, каго згадваюць, — Алесь Суша. Да нядаўняга часу ён быў намеснікам гендырэктара Нацыянальнай бібліятэкі, цяпер працуе ў Акадэміі навук — у Цэнтры энцыклапедычных выданняў. Ён таксама намеснік дырэктара Цэнтральнай навуковай бібліятэкі.
Суша вядомы як папулярызатар спадчыны Францішка Скарыны. Спрыяў вяртанню ў Беларусь яго «Малай падарожнай кнігі».
Навуковец даследуе таксама гісторыю беларускага хрысціянства. З яго ўдзелам былі алічбаваныя каштоўныя гістарычныя дакументы.
Іншы гісторык — Мікалай Плавінскі, з Інстытута гісторыі Акадэміі навук. Ён загадчык аддзела археалогіі Полацкай зямлі і сумежных тэрыторый.
Адзін з найвядомейшых беларускіх археолагаў. Яго бацька, таксама археолаг, даследаваў пахавальныя курганы ў Гомельскай, Віцебскай і Мінскай абласцях.
Пад раздачу трапіў і дацэнт Вадзім Кошман, загадчык цэнтра археалогіі Беларусі. Ён абараняў кандыдацкую па тэме «Сельскія паселішчы міжрэчча Бярэзіны і Дняпра ў Х—ХІІІ стагоддзях». Пісаў таксама навуковыя працы па Трасцянцы.
Лукашэнкаўцы гневаюцца, што гэтыя навукоўцы захавалі свае пасады.
«А чые гэта пратэжэ, спадары акадэмікі? Хто іх «крышуе»?» — лукашэнкаўскія каналы пагражаюць недастаткова актыўным у рэпрэсіях падначаленых кіраўнікам інстытутаў.
Палітычна матываваныя звальненні ва ўніверсітэтах і Акадэміі навук ідуць увесь перыяд кіравання Аляксандра Лукашэнкі.
За апошнія амаль два гады ў выніку некалькіх хваль чыстак звольнілі многіх навукоўцаў НАН. Працу страцілі шматлікія супрацоўнікі аддзяленняў біялагічных навук, фізіка-тэхнічных навук, гуманітарных навук, мастацтваў, Нацыянальнага гістарычнага архіва. За пазіцыю не працягвалі кантракт прафесарам універсітэтаў.
Цяпер чытаюць
Якая логіка судоў за Гаюн? Мужчына, якога затрымлівалі па гэтай справе, апісаў убачанае6
Каментары