Як вядома, Алесь Пушкін знаходзіцца за кратамі з сакавіка 2021 года. Паводле Генпракуратуры, мастак «здзейсніў дзеянні, накіраваныя на прапаганду нацызму і дзейнасці беларускіх калабарацыянісцкіх арганізацый«. Маецца на ўвазе размяшчэнне на выставе ў Гродне партрэта ўдзельніка пасляваеннага беларускага антысавецкага руху Яўгена Жыхара.
30 сакавіка 2022 суд прызнаў Пушкіна вінаватым і прызначыў яму 5 гадоў зняволення ў калоніі строгага рэжыму.
Пазней ён быў этапаваны ў папраўчую калонію №22, але ў лістападзе мінулага года суд пастанавіў перавесці Алеся Пушкіна на турэмны рэжым тэрмінам на паўтара года. Цяпер мастак знаходзіцца ў Гродзенскай турме №1.
— Лісты ад Алеся прыходзяць рэдка, — кажа Яніна Пушкіна, жонка мастака. — Паколькі ён знаходзіцца на строгім рэжыме, то яму не дазволеныя перадачы. Вось муж і піша, што ў такіх умовах вельмі хочацца з’есці што-небудзь смачнае, але сітуацыя не дазваляе атрымаць такую асалоду.
Алесь паведаміў, напрыклад, што скідваюцца грашыма, купляюць у мясцовым буфеце цыбулю, разразаюць яе і частуюцца штодзень. Гэта, наколькі я зразумела, у іх адзіны вітамінны прадукт — палова цыбуліны на дзень. Увогуле, за месяц можна купіць у буфеце нешта з прадуктаў на 32 рублі.
— Пра здароўе нічога не паведамляе?
— Напісаў, што не можа есці свежы турэмны хлеб, бо яшчэ раней, калі служыў у Афганістане, перахварэў на хваробу Боткіна. Таму той хлеб ужывае толькі ў падсушаным выглядзе.
— Нейкія кнігі ў турме Алесь, напэўна ж, чытае…
— Мы выпісалі яму газету «Літаратура і мастацтва», а таксама часопіс «Мастацтва». Знаёміцца з апошнімі навінамі ў галіне культуры, паведаміў, што ў яго з’явілася вялікае жаданне намаляваць партрэт лаўрэата Дзяржаўнай прэміі, тэатральнага рэжысёра Валерыя Маслюка, якому ў сакавіку гэтага года споўнілася б 70 год.
Таксама хацеў бы намаляваць партрэт аўтара першай беларускай граматыкі Браніслава Тарашкевіча, які ў свой час таксама сядзеў у Гродзенскай турме. Таму папрасіў мяне, каб даслала яму фота гэтых асоб.
— Мяркуеце, Алесю дазволяць у турме маляваць партрэты?
— Вось гэта я дакладна не ведаю. Але зраблю так, як муж прасіў…
Цяпер чытаюць
«Надзея Сцяпанаўна». Мікіта Найдзёнаў апублікаваў паэму, якая нарадзілася ў Жодзінскай турме. Такога паэтычнага эпасу ў беларускай паэзіі ХХІ стагоддзя яшчэ не было66
Каментары