Очередная осанна Западу, который обогащается за счёт угнетения половинв мира как минимум, а стремиться подавить всех, кто с ним не согласен. При этом и собственно западное население беднеет и вымирает, и все свободы сведены ко всяким прелестям современной западной культуры - известно к каким.
Евгений Базаров
30.04.2023
Фадей Булгарин, а где логика: "... Запад... обогащается... беднеет и вымирает"? Противоречия, допущенные в трех строках комментария, указывают на проблемы с головой у автора. Я полагаю, если уж кто и угнетает население половины стран мира, так это власти этих же стран - за примерами далеко ходить не надо: оглянись вокруг себя. Плюс невежество значительной части населения упомянутых стран, сознательно культивируемое опять же их властями - и снова здесь примеры под рукой: загляни внутрь себя.
Андрусь
29.04.2023
Насамрэч, самым слабым месцам у сістэме правоў чалавека і ўвогуле міжнародны праве з'яўляецца адсутнасць міжнароднага механізму пакарання ўладаў краінаў, якія парушаюць міжнароднае права і правы чалавека прывядзення ў выканенне рашэнняў адпаведных міжнародных органаў - Камітэта АНу правах чалавека, Еўрапейскага суда ў правах чалавека. Сітуацыя пасля 24 лютага 2022 года паказала, што зробленае ў сферы правоў чалавека і міжнародным праве пасля ІІ Сусветнай вайны аказалася амаль бясплённым і не дало гарантыі ад узнікнення на сусветнай арэне гульцоў, ахвочых і здольных развязаць новыя войны сусветнага маштабу, цяпер яшчэ і з выкарыстаннем зброі масавага знішчэння. Неабходнасць стварэння сусветнай паліцыі для выканання міжнароднай законнасці - зараз стала відавочнай як ніколі. І ў хуткім часе можа настаць момант, калі асноўная пагроза глабальнаму міру будзе моцна паслабленая і не здольная аказваць супраціў стварэнню і дзейнасці такой сусветнай паліцыі, а краіны таго ж НАТА цалкам могуць забяспечыць стварэнне такога наднацыянальнага сілавога органа з добрым узбраеннемі і падрыхтоўкай. Таму міжнародным арганізацыям - той жа ААН, неабходна ўжо зараз працаваь у гэтым кірунку і ісці да стварэння такога органа. каб у зручны момант ён быў створаны і мог выканаць тыя ж рашэнні Міжнароднага крымінальнага Суду, розных трыбуналаў, да стварэння якіх зараз робяцца крокі, і надалей існаваць і дзейнічаць для папярэджання і спынення парушэнняў міжнароднага права.
недоучка
30.04.2023
Андрусь, принцип суверенитета не дает права ни одной стране или организации стран силовым способом заставить выполнять чужую для суверенного государства волю. Все суверенные государства и даже самое малое из них типа Монако обладают правом не исполнять волю иных государств и организаций. Исполнять волю иных государств и организаций суверенное государство может лишь ДОБРОВОЛЬНО. Отказ от добровольного принципа означает отказ от суверенитета. Если будет создана структура ООН, которая заставит любую страну следовать указаниям ООН, то это будет датой образования нового государства (ООН) с территорией - планета Земля, наднациональным правительством и национальными областями и районами типа Франция, Германия, Беларусь, Украина, Зимбабве и т.д. И что будет если это государство станет тоталитарным или жестким авторитарным? Хорор, насилие и ужас по всей земле...
Андрусь
30.04.2023
недоучка, у Вашых развагах маецца дна хіба: суверэнітэт асобных дзяржаваў можа быць абмежаваны. І ён мусіць быць абмежаваны, калі размова ідзе пра міждзяржаўныя правадачыненні, светавую бяспеку і правы чалавека. Гэтак жа, як мусіць быць абмежаваная свабода кожнага індывіда рабіць усё, што яму задумаецца (мая свабода скончваецца там, дзе пачынаецца свабода іншага) дзяржаўнымі законамі і актамі міжнароднага права. І менавіта гэта стала відавочным пасля ІІ Светавой вайны, калі стваралася ААН і прымаліся Усеагульная дэкларацыя правоў чалавека і наступныя пакты, якія ўдакладнялі яе прынцыпы, а таксама шэраг міжнародных канвенцыяў. На жаль, за прамінулы пасля таго час, калі адбывалася халодная вайна, узнікалі і абрыналіся дыктатарскія рэжымы, развязваліся агрэсіўныя войны, краіны, у якіх жыве так званы "залаты мільярд", праз адносна мірнае існавання цягам без малога стагоддзя, страцілі ўсведамленне небяспекі ігнаравання таго, што прымалася пасля жудаснай катастрофы чалавецтва 1930-1940-х гадоў.
З гледзішча сусветнага права дзяржава - гэта такі ж суб'ект, як і грамадзянін у дзяржаве. І міжнародныя органы не толькі маюць права, але і абавязаныя зрабіць так, каб міжнароднае права выконвалася. Правы чалавека з'яўляюцца ўніверсальнымі - то бок, належаць кожнаму чалавеку ад нараджэння, незалежна ад грамадзянства ці яго адсутнасці, нацыянальных традыцыяў дзяржавы, грамадзянінам якой ён з'яўляецца, народных звычаяў і іншых чыннікаў. І, калі ёсць наддзяржаўныя суды ды іншыя органы, паўнаважныя вызначаць адпаведнасць дзеянняў тае ці іншае дзяржавы міжнароднаму праву. то павінны быць і наддзяржаўныя структуры, якія забяспечваюць выкананне рашэнняў такіх наддзяржаўных органаў. Сёняшняя дэ-факта дзяржаўная ўлада Беларусі адкрыта ігнаруе рашэнні наддзяржаўных органаў, у кампетэнцыі якіх знаходзіцца абарона правоў канкрэтных людзей. Больш таго, яна замацавала ў сваіх унутраных заканадаўчых актах нормы, якія адкрыта і відавочна парушаюць асноўныя правы людзей. І, дзякуючы адсутнасці наддзяржаўных структур, якія могуць забяспечыць выкананне рашэнняў наддзяржаўных судовых і правамоцных ацэньваць прававую адпаведнасць тых ці іншых дзеянняў дзяржаваў органаў, дэ-факта ўлады Беларусі беспакарана парушаюць правы канкрэтных людзей, якія з'яўляюцца грамадзянамі Беларусі, а таксама грамадзян іншых краінаў. Больш таго, абвясціўшы аб выхадзе з Факультатыўнага пратакола да Міжнароднага акта аб грамадзянскіх і палітычных правах, дэ-факта ўлады Беларусі пазбавілі грамадзян Беларусі і грамадзян іншых краінаў, якія маюць нейкія правадачыненні з дзяржавай Беларусь, магчымасці абараніць свае правы на міжнародным узроўні. І ў ХХІ стагоддзі такой сітуацыі быць не павінна. Уніврсальнасць правоў чалавека вызнана ўсім чалавецтвам і гэтыя правы мусяць абараняцца ў любой кропцы свету незалежна ад жаданняў кіраўнікоў дзяржаваў, да якіх гэтая кропка належыць. Гэтак жа, як кожны грамадзянін павінен абараняцца ад злачынных замахаў на яго з боку іншага грамадзяніна.
Для таго, каб наддзяржаўныя органы не сталі аўтарытарнымі, міжнароднае права мусць мець адпаведную распрацаванасць на аснове прынцыпаў дэмакратыі. У свеце дастатков прыкладаў, калі добра распрацаваныя дэмакратычныя прынцыпы не даюць магчымасці з'явіцца аўтарытарным ці таталітарным рэжымам.
Прафесарка назвала два слабыя месцы Усеагульнай дэкларацыі правоў чалавека і патлумачыла, чаму правы чалавека пад пагрозай
Сёняшняя дэ-факта дзяржаўная ўлада Беларусі адкрыта ігнаруе рашэнні наддзяржаўных органаў, у кампетэнцыі якіх знаходзіцца абарона правоў канкрэтных людзей. Больш таго, яна замацавала ў сваіх унутраных заканадаўчых актах нормы, якія адкрыта і відавочна парушаюць асноўныя правы людзей. І, дзякуючы адсутнасці наддзяржаўных структур, якія могуць забяспечыць выкананне рашэнняў наддзяржаўных судовых і правамоцных ацэньваць прававую адпаведнасць тых ці іншых дзеянняў дзяржаваў органаў, дэ-факта ўлады Беларусі беспакарана парушаюць правы канкрэтных людзей, якія з'яўляюцца грамадзянамі Беларусі, а таксама грамадзян іншых краінаў. Больш таго, абвясціўшы аб выхадзе з Факультатыўнага пратакола да Міжнароднага акта аб грамадзянскіх і палітычных правах, дэ-факта ўлады Беларусі пазбавілі грамадзян Беларусі і грамадзян іншых краінаў, якія маюць нейкія правадачыненні з дзяржавай Беларусь, магчымасці абараніць свае правы на міжнародным узроўні. І ў ХХІ стагоддзі такой сітуацыі быць не павінна. Уніврсальнасць правоў чалавека вызнана ўсім чалавецтвам і гэтыя правы мусяць абараняцца ў любой кропцы свету незалежна ад жаданняў кіраўнікоў дзяржаваў, да якіх гэтая кропка належыць. Гэтак жа, як кожны грамадзянін павінен абараняцца ад злачынных замахаў на яго з боку іншага грамадзяніна.