Сёння Мінску ёсць што страчваць у Еўропе

Рашэнне Рады Еўразвязу аказалася цалкам чаканым. 17 лістапада Брусель, з аднаго боку, прадоўжыў візавыя санкцыі супраць беларускага начальства, з іншага — адразу ж іх прыпыніў на той самы тэрмін, да кастрычніка 2010 года. Прапанавана скласці супольны прамежкавы плян вызначэння прыярытэтаў для рэформаў (чытай: хатняе заданне).

Карацей, новы выпрабавальны тэрмін. У гэты перыяд трапляюць мясцовыя выбары. Так што мікрадоза не самых харызматычных апазіцыянераў можа быць упырснутая ў асобныя перыферыйныя саветы (каторыя ў прынцыпе мала што вырашаюць).

Гэтыя выбары могуць прайсці па адносна мяккім сцэнары, бо Лукашэнка зацікаўлены стварыць болей-меней спрыяльны міжнародны фон перад прэзідэнцкай кампаніяй. А там ужо будзе не да кітайскіх цырымоній.

У дакуменце Рады ЕЗ выказана глыбокае шкадаванне з тае нагоды, што Мінск не прадэманстраваў належнага прагрэсу ў выкананні пяці сакраментальных ўмоў. Беларускі афіцыйны бок зараз, пэўна, таксама выкажа шкадаванне, што Еўразвяз, маўляў, не знайшоў моцы цалкам адмовіцца ад старых падыходаў.

Пасля гэтага найгранага абмену шкадаваннямі (бо ілюзій у ніводнага з бакоў не было і няма) працэс пойдзе далей. Ні Еўропа, ні беларускае начальства не зацікаўлены псаваць трэнд.

На Лукашэнку цісне, у прыватнасці, расійскі чыннік. Не выпадкова ў той самы дзень, 17 лістапада, ён на адмысловай нарадзе выказаў даволі скептычнае стаўленне да перспектыў траістага мытнага звязу. Маўляў, Расія і Казахстан з іх запасамі вуглевадароднай сыравіны будуць выступаць у гэтым хаўрусе кансалідавана, а вось інтарэсы беларускай эканомікі могуць пацярпець. У сваёй фірмавай манеры Лукашэнка павесіў адказнасць на ўрадоўцаў: маўляў, пагодзіцеся на нявыгадныя ўмовы — наракайце на сябе!

Паказальна, што ён завастрыў увагу на нявызначанасці двух пытанняў — ці будзе скасавана мыта на нафту і ці будзе адзінае цэнаўтварэнне на прыродны газ ды іншыя энергарэсурсы.

Вожыку зразумела: менавіта энергетычныя выгады вабяць беларускі бок у новым праекце Крамля. А раптам выгарыць тое, што не пашэнціла атрымаць пад маркай саюзнай дзяржавы — газ па цэнах смаленскага пояса і ўсё такое… Масква ж, мякка кажучы, ісці насустрач не спяшаецца. Ну дык і можа атрымаць халодны душ.

Паводле Лукашэнкі, таксама «нельга забываць, што ў цяперашніх умовах удзел Беларусі ў мытным звязе набывае геапалітычны сэнс, прытым вельмі глыбокі». Сапраўды, адмыслоўцы ўжо зазначалі, што ўваход у гэты альянс пад патранажам Масквы можа адсекчы нашу краіну ад выгад «Усходняга партнёрства», і найперш — ад стварэння зоны свабоднага гандлю з Еўразвязам.

Карацей, «Чапай думаць будзе». І яшчэ вялікае пытанне, ці адбудзецца ў вызначаны тэрмін трыўмфальнае падпісанне папер мытнага звязу. Маскоўскім стратэгам рана паціраць рукі. Ва ўсякім разе, без добрай праплаты, без саступак Лукашэнку праект можа ляснуцца. Гэта раней здавалася: куды ён дзенецца з падводнай лодкі!

У сённяшняй сітуацыі беларускаму начальству ўжо ёсць што страчваць на еўрапейскім кірунку. І гэта ці не галоўны вынік года кволага «пацяплення».

Аляксандр Класкоўскі.

P. S. Прагноз наконт найгранага абмену шкадаваннямі пацвердзіўся. Прадстаўнік беларускага МЗС: «З жалем даводзіцца канстатаваць, што чарговае „падвешванне“ працэсу…» і г.д. Хаця ўвогуле дэманстрацыя крыўды даволі стрыманая. Маўляў, халера з вамі, давайце доўжыць наш прагматычны дыялог!

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0