цябе адчуваю брэйгелем
зімовай зямлі палоскай,
жывым запаветным берагам,
а ты пасьміхаешся босхам…
у ватоўцы падбітай дзюрамі
з адвечнай бядотай нейкай
ты кленчыш з рукамі дзюрэра
у цюрбанé ван эйка
і лёд пад канькамі трушчыцца,
і марна шукаць сховішча,
апроч як з зямлёю рушчыца
і з космасамі драздовіча.
Цяпер чытаюць
Дырэктар Віцебскага цэнтра сучаснага мастацтва Андрэй Духоўнікаў пераехаў у Сербію — ён расказаў пра даносы ў культуры, неадукаванасць міністраў і чый жа Шагал

Каментары