«Назад у мінулае не хочам». Барысаўцы расказалі, чаму ім не зайшла моладзевая дыскатэка ў гарадскім парку
У гарадскім парку Барысава ў пачатку жніўня прайшла моладзевая дыскатэка — першая за многія гады. Уваход каштаваў сімвалічныя 5 рублёў, але большасць тых, хто прыйшоў, абмежаваліся шпацырам і назіраннем. Адныя скардзіліся на састарэлую пляцоўку і музыку «з мінулага», іншыя казалі, што моладзь прывыкла да зусім іншых фарматаў. Якім павінен быць фармат дыскатэк, гараджане расказалі Ex-press.by.
Ганна, 54 гады:
«Я прыйшла з сяброўкамі проста глянуць, што там. Ну шчыра, пляцоўка амаль як дваццаць гадоў таму. Музыка таксама старая. Цяпер моладзь хоча іншае: дыджэяў, святло, фотазону, фуд-корт. Атмасфера тады была б зусім іншая. Мы настальгію адчулі хвілін з пяць, а потым: усё, хопіць, назад у мінулае не хочам».
Сяргей, 41 год:
«Тут не толькі справа ў пляцоўцы. Моладзь прывыкла да клубаў, фестываляў, руху. А простая дыскатэка на паветры — сумнавата. Трэба рабіць нешта тыпу опен-эйра: сцэну, розныя жанры, конкурсы, камунікацыя. Проста танцы пад музыку — ужо не коцяць».
Марыя, 19 гадоў:
«Я б пайшла, калі б там быў нармальны гук і дыджэй рэальна цікавы. Пяць рублёў — гэта нядорага, але ўсё роўна няма ахвоты марнаваць вечар на нудоцце. Лепш адзін раз зрабіць ярка і сучасна, чым кожны тыдзень «як у бабулі ў мінулым».
Дзмітрый, 27 гадоў:
«Фармат павінен быць розны. Камусьці танцы патрэбныя, камусьці проста пагутарыць. Я б зрабіў зоны: танцпол, лаунж са столікамі, сцэну для жывой музыкі. Тады і моладзь, і старэйшыя знойдуць, што ім бліжэй».
Кацярына, 32 гады:
«Не скажу, што моладзі зусім нецікава. Проста падача састарэла. Цяпер жа модныя тэматычныя вечарыны: 2000-я, лаціна, тэхна, хіп-хоп. Калі зрабіць дыскатэку «з фішкай», прыйдуць і будуць танцаваць. Але гэтыя 5 рублёў — ну не ведаю, кожны цяпер можа бясплатна зладзіць нешта падобнае».
Аляксей, 60 гадоў:
«У наш час што нам давалі, тое і слухалі. Хоць музыка была норм: «Машына часу», Нікольскі, Smokie… Цяпер трэба саміх маладых падключаць. Хай яны выбіраюць музыку, афармленне, фармат. І без тупой цэнзуры. Не гэтая ўся папса, а нармальная музыка. Тады гэта будзе не «для іх», а «імі ж зроблена». Унук у мяне сказаў: «Калі адчуваеш, што дзвіж рэальна жывы і сучасны — тады і хочацца прыйсці».
Каментары