Пацвярджаю. Сярод маіх знаёмых, што шмат гадоў размаўляюць па-беларуску, да халеры вось такіх "нудыстаў". Аніяк не могуць вывучыць найпростае "Так"... Чаму?
Ясафат
16.02.2026
Гэта яшчэ што! Вось беларускія праваслаўныя і рыма-каталікі ужываюць слова "благаславіць", то бок надзяліць кагось благім словам, замест "дабраславіць". Мо таму беларусы і знаходзяцца ў такой дупе, што просяць і надзяляюць ня добрае слова, а благое?..
Витебск рад Ясафату
16.02.2026
Ясафат, гугл в помощь и сделайте прививку от бешенства
Ясафат
18.02.2026
Витебск рад Ясафату, а нашто мне той ГУГЛ, калі й безь яго ўсё зразумела...
беларус
16.02.2026
Нешта прыдумала кабета і напісала. Ніхто нікога не павінен прымушаць, як размаўляць і на якой мове. Адказ мой кабеце не агучу, бо забаняць!
дык даўно ж вядома -
16.02.2026
нуда горай за вошы!
М
16.02.2026
Ну дык досыць часта сустракаюцца русізмы : "да" /у значэнні так/, "то есць", "следства" /у значэнні наступства/.
Дарэчы, Хартыя ўжо перакладае на бел.мову ўжо не празь Белазар, а з дапамогай ШІ, такія пэрлы штодня атрымліваюцца: Ігар Якаўіна.
Cymus
18.02.2026
М, Белазар - гэта вельмі старая праграма. Думаю, на Хартыі перакладалі ўсё ж транслятарам з наступным вычытваннем. І ўзровень беларускае мовы там быў высокі, прыемна было чытаць. Але некалькі месяцаў, здаецца, робяць робаты, і ніхто, відавочна, не вычытвае - проста брыдота нейкая...
Небяды
16.02.2026
Я кажу "Да" альбо "Та". "Так" - радзей, бо яго цяжэй вымаўляць.
.
16.02.2026
Каментаваць каляпсіхалагічную гарадскую легенду гештальт-псіхолагу - гэта прыкладна як каментаваць астралогію таролагу. "Словы не ўплываюць магічна", але... "ўзровень энергіі", "прыслухацца да свайго цела", "кантакт з сабой". Замест адной магіі другая. Занадта шмат надуманай глыбіні.
Калі яе прыбраць, застаецца: разумная ўвага да таго, як мы размаўляем, да слоў-паразітаў, да прыгажосці і стылю мовы.
Найперш не галасі!
18.02.2026
., мова - гэта і разуменне і рэфлексія асобы. Калі штодня трэніравацца на "згоду без асабістага ўдзелу", то гэта становіцца нормай рэфлексіі, а памля і светапоглчду, яеі і дзецям перададзім. Калісьці, яшчэ ў СССР, быў такі спосаб барацьбы з дэпрэсіўным станам - пэўны час, але штодня выконваць ролю вясёлага актора (чалавека). Усміхацца, старацца рассмяшыць, прыдумаць жарт і гд. Пачынаць з паўхвілінкі ў дзень, больш і не атрымаецца спачатку, і штодня павялічваць ролю радасці на адну хвіліну. Метад працуе, гэтаксама як і вечная спроба заставацца па-за межамі сваёй магчымай суб'ектнасці.
Найперш не галасі!
18.02.2026
Словы прамоўленыя ўплываюць на нас не магічным чынам, а гэтак няўмольна, як і законы фізікі, хіміі, эканомікі. Электронаў ў дратах мы таксама не бачым і пальцам у іх не ткнем, але гэта не значыць што іх там няма і можна сунуць палец ў разетку. Тое ж і з законамі мыслення і мовы - гэта не на ўзроўні "хачу/не хачу", а на ўзроўні няўмольных законаў прыроды і грамадства.
Van der Graaf
17.02.2026
Да 1 красавіка яшчэ далёка нібыта.
Андрэй
18.02.2026
Добры, пазытыўны артыкул. Калі працаваць над чысьцінёй мовы, то толькі такім чынам, ненапружна, бяз злобных паправак і папрокаў. 99% нас прышлі да беларушчыны з расейскамоўным бэграўндам і, натуральным чынам, калькуюць расейскія абароты, нават ня ведаючы, што можна іначай. Калі чалавек схіляецца да беларушчыны, гэта трэба падтрымліваць і песьціць, калі выпраўляць, то мякка, недзе з гумарам, не прыніжаючы годнасьць. А на добры плён, яшчэ і сябе праверыць: ці ўсё ты сам ведаеш, ці ня ёсьць абарот, ужыты суразмоўцам, дыялектным, пачутым ад уласнай бабулі. Прыклад "нуды", як і "паходу за хлебам", і "паездкі на трамваі" тут вельмі яскравы.
Тутэйшы
18.02.2026
Ну да, згодны з аўтаркай. Ой, так, згаджаюсь) Апошняе гучыць больш асэнсавана.
У гэты сапраўды нешта ёсць
18.02.2026
Любое слова кінутае ў космас вяртаецца да нас. Або негатыўнае, або пазітыўнае. Бо сказаныя словы - адбітак унутранага стану і думак чалавека. Гэта вельмі лагічная думка. Зараз я да гэтага адношуся сур'ёзна. Мяне "ну да" не турбуе), змагаюся з "нічога сабе" ))
«Ну да». Два словы, якія могуць змяніць жыццё беларуса — прынамсі, варта паспрабаваць
лялек Вуду . Ў выглядзе 3% га . Ў камплекты з голкамі і падручнікам па ужіванню .
Хто такое прыдумаў, быццам гэта накіроўвае чалавека на лад бяды- гора?)
Проста трэба адрозніваць беларускае " так ", ад беларускага "ну да". Калі на пытанне "Хадзіў ты на канцэрт" адказ "Так", гэта простая канстатацыя факта таго, што ты на яго хадзіў, калі ж адказ "ну да", гэта значыць, што ёсць нейкія нюансы: альбо спазніўся, альбо не спадабалася, альбо нешта там сталася, альбо быстра ад туль сышоў.
Нам не абавязкова баяцца замежных моў, можна праз запазычанне павялічваць багацце нашай мовы ( нават калі гэта расейская мова ).
Ніхто нікога не павінен прымушаць, як размаўляць і на якой мове.
Адказ мой кабеце не агучу, бо забаняць!
Дарэчы, Хартыя ўжо перакладае на бел.мову ўжо не празь Белазар, а з дапамогай ШІ, такія пэрлы штодня атрымліваюцца: Ігар Якаўіна.
"Словы не ўплываюць магічна", але... "ўзровень энергіі", "прыслухацца да свайго цела", "кантакт з сабой". Замест адной магіі другая.
Занадта шмат надуманай глыбіні.
Калі яе прыбраць, застаецца: разумная ўвага да таго, як мы размаўляем, да слоў-паразітаў, да прыгажосці і стылю мовы.
Калі штодня трэніравацца на "згоду без асабістага ўдзелу", то гэта становіцца нормай рэфлексіі, а памля і светапоглчду, яеі і дзецям перададзім.
Калісьці, яшчэ ў СССР, быў такі спосаб барацьбы з дэпрэсіўным станам - пэўны час, але штодня выконваць ролю вясёлага актора (чалавека). Усміхацца, старацца рассмяшыць, прыдумаць жарт і гд. Пачынаць з паўхвілінкі ў дзень, больш і не атрымаецца спачатку, і штодня павялічваць ролю радасці на адну хвіліну. Метад працуе, гэтаксама як і вечная спроба заставацца па-за межамі сваёй магчымай суб'ектнасці.
Электронаў ў дратах мы таксама не бачым і пальцам у іх не ткнем, але гэта не значыць што іх там няма і можна сунуць палец ў разетку.
Тое ж і з законамі мыслення і мовы - гэта не на ўзроўні "хачу/не хачу", а на ўзроўні няўмольных законаў прыроды і грамадства.