Вялікая павага да гэтага Чалавека. Мала таго што мог гэты Дыснейлэнд кінуць даўно і з'ехаць за мяжу, мала таго што мае вялікі талент і мог бы пабудаваць неверагодную кар'еру за мяжой, мала таго што прайшоў праз усе жахі турмы і катаў лукашэнкі - але не зламаўся, не паддаўся, не стучаў, не прыніжаўся. Глядзіце лукашысты, як выглядае сапраўдная годнасць! Гэта вам не рыбны корм есці на пацеху тэрарыста і ваеннага злачынцы.
Говори правду
04.05.2026
Indrid Cold, Тут пример надо брать всем, кто в низком статусе все года в тюрьме пробыл!
Indrid Cold
04.05.2026
Говори правду, nizej za ciabie uzo niemazliwa upasci ;)
Рыбны Корм
04.05.2026
Говори правду, лукашыст ужо даўно ніжэй за педафіла ў турме. Не баішся што прыйдзецца у турму трапіць і там адказаць за падтрымку Лукашэнкі?
Шырокую на шырокую
04.05.2026
Навошта вяртацца ў Беларусь каб сядзець? Андрэй, ну неправільна дзелаеце, ну на танках трэба вяртацца, на танках.
несвабода, салідарнасць, справедлівасць
04.05.2026
Шырокую на шырокую, вяртацца трэба ўсим , ад сп. Ціханоускай да шэраговага палітвязня. Тады будзе сэнс. А так , адзін у поле....
Алесь.
04.05.2026
Жахліва, што такія жудасныя рэчы адбываюцца ў ХХІ ст. у еўрапейскай краіне. Павага Андрэю Пачобуту. І дзякуй за тое, што ён вытрымаў і не скарыўся. Беларускі пашпарт у яго руцэ на мяжы дае надзею, што Беларусь усё-такі не ператвораць у Туркменістан ці Паўночную Карэю.
Аналiтык
04.05.2026
Алесь., Падобна, што ўжо, на жаль
1
04.05.2026
Алесь., жахліва, што насельніцтва еўрапейскай краіны пагалоўна абмазваецца русскім міром. А ўсе яго жахі - гэта якраз норма.
Про 2Н
04.05.2026
[Рэд. выдалена]
С
04.05.2026
Жах.
Нёман
04.05.2026
Файна было б, калі б асобным артыкулам вы б яшчэ зрабілі пераклад тых фрагментаў, у якіх Анджэй расказвае пра яго працэс, АК і "17 верасня". Вось на гэтым грунце вялікі падзел паміж заходнікамі і ўсходнікамі.
«Калі пасадзяць зноў, то пасяджу». Пачобут пра сваё вызваленне, камеры смяротнікаў, бітву за гонар у судзе і жаданне вярнуцца
Глядзіце лукашысты, як выглядае сапраўдная годнасць! Гэта вам не рыбны корм есці на пацеху тэрарыста і ваеннага злачынцы.
Павага Андрэю Пачобуту.
І дзякуй за тое, што ён вытрымаў і не скарыўся.
Беларускі пашпарт у яго руцэ на мяжы дае надзею, што Беларусь усё-такі не ператвораць у Туркменістан ці Паўночную Карэю.
Падобна, што ўжо, на жаль