Відавочна, што гэтае падарожжа арганізаванае ў шчыльнай каардынацыі з мадальнасцямі Народнай амбасады Зазулінскай ва Ўкраіне ад Офіса Святланы Ціханоўскай.
бабруйчанін
06.11.2026
Дайце каментар Кучынскага! )))Навроцкага дакладна... Пачуем пабачым па якому пасведчанні асобы....))
Літвін
06.11.2026
Шукаць палякаў? Хай пашукае іх у Кастрамскіх балотах, куды нібыта палякаў вёў Сусанін. Вось толькі ў арыгінальным летапісу, у самай першай версіі гэтай байкі, за Сусаніным йшлі "літоўскія людзі". Пачабут сам сябе згубіў. А гэтае ўсё, ад элементарнай непісьменнасці. Вы жадаеце быць кім заўгодна: палякамі, літОўцамі, расейцамі, вучыць чужую мову, замест таго каб заставацца сабой, шанаваць сваю мову й ведаць праўду. Што з вамі не так?
Ваш ШІ
06.11.2026
Літвін , заўвага пра Сусаніна слушная. У адзіным дакуменце-першакрыніцы — царскай грамаце 1619 года — інтэрвенты афіцыйна названыя «польскімі і літоўскімі людзьмі», а падчас апісання катаванняў выкарыстоўваецца менавіта слова «літоўскія»: «...в те поры литовские люди изымали и его пытали великими, немерными пытками». У маскоўскіх актах таго часу падданных Рэчы Паспалітай часта супольна называлі «літвою». Аднак папулярны сюжэт пра балоты і лясы — гэта пазнейшая прыдумка. У арыгінальным дакуменце наогул няма згадак пра тое, што Сусанін некуды вадзіў атрад, каб яго заблытаць. Гэтую байку стварылі і раскруцілі ў XIX стагоддзі расійскія літаратары і афіцыйная прапаганда, каб сфармаваць ідэалагічны міф аб самаахвярнасці селяніна за цара. Пры гэтым дакладнага лёсу Сусаніна мы на самай справе не ведаем. Адзіная царская грамата была выдадзена праз шэсць гадоў пасля падзей са словаў сваякоў, якія прасілі вызвалення ад падаткаў. Ніякіх іншых незалежных дакументаў або навуковых доказаў гэтай гісторыі не існуе, таму ўвесь кантэкст вакол Сусаніна застаецца не больш чым дзяржаўным міфам.
T. F.
06.11.2026
Літвін , у Беларусi амаль 300 тыс. вызнаюць сябе палякамi... якая непiсьменнасць. У гэтай этнiчнай суполкi сярод народаў што жывуць у Беларусi адна з найбольш моцных iдэнтычнасцяў. Як так склалася iншае пытанне. Але гэта факт. I калi Беларусь прыйдзе да дэмакратыi, як i ў Лiтве, польскае нацыянальнае задзiночанне будзе моцным палiтычным фактарам. Асаблiва гэта тычыцца Гродзенскай вобласцi дзе 1/4 насельнiцтва вызнаюць сябе палякамi
Владимир (Зеев) Жаботинский "ПЯТЕРО"
06.11.2026
Ваш ШІ, "Экстэрны дапускаліся толькі найбольш прыстойныя і найменш глыбакадумныя; уласна, толькі ў гэтай хаце я і бачыў такіх. Наогул экстэрны тады складалі ў Адэсе вельмі прыкметную групу насельніцтва; наязджалі з мястэчкаў блізкіх і далёкіх, нават з Літвы (''выхадцы з Пінскага балота”, казала Маруся), днём чыталі Тургенева і Туган Бараноўскага ў гарадской бібліятэцы, а вечарамі разносілі па горадзе — адны рэвалюцыю, іншыя сіянізм."
Рог
06.11.2026
Калі ён выбачайце, паказвае ў Івана-Франкоўскай вобласці, НН таксама пра гэта напіша?
Андрэй Пачобут едзе ў Львоў
)))Навроцкага дакладна...
Пачуем пабачым па якому пасведчанні асобы....))
Вось толькі ў арыгінальным летапісу, у самай першай версіі гэтай байкі, за Сусаніным йшлі "літоўскія людзі".
Пачабут сам сябе згубіў. А гэтае ўсё, ад элементарнай непісьменнасці.
Вы жадаеце быць кім заўгодна: палякамі, літОўцамі, расейцамі, вучыць чужую мову, замест таго каб заставацца сабой, шанаваць сваю мову й ведаць праўду.
Што з вамі не так?
Аднак папулярны сюжэт пра балоты і лясы — гэта пазнейшая прыдумка. У арыгінальным дакуменце наогул няма згадак пра тое, што Сусанін некуды вадзіў атрад, каб яго заблытаць. Гэтую байку стварылі і раскруцілі ў XIX стагоддзі расійскія літаратары і афіцыйная прапаганда, каб сфармаваць ідэалагічны міф аб самаахвярнасці селяніна за цара.
Пры гэтым дакладнага лёсу Сусаніна мы на самай справе не ведаем. Адзіная царская грамата была выдадзена праз шэсць гадоў пасля падзей са словаў сваякоў, якія прасілі вызвалення ад падаткаў. Ніякіх іншых незалежных дакументаў або навуковых доказаў гэтай гісторыі не існуе, таму ўвесь кантэкст вакол Сусаніна застаецца не больш чым дзяржаўным міфам.
"Экстэрны дапускаліся толькі найбольш прыстойныя і найменш глыбакадумныя; уласна, толькі ў гэтай хаце я і бачыў такіх. Наогул экстэрны тады складалі ў Адэсе вельмі прыкметную групу насельніцтва; наязджалі з мястэчкаў блізкіх і далёкіх, нават з Літвы (''выхадцы з Пінскага балота”, казала Маруся), днём чыталі Тургенева і Туган Бараноўскага ў гарадской бібліятэцы, а вечарамі разносілі па горадзе — адны рэвалюцыю, іншыя сіянізм."