Газтромб
Беларускае кіраўніцтва вымушанае выбіраць між кепскімі ды вельмі кепскімі для сябе сцэнарамі. Піша Аляксандар Класкоўскі.
Беларускае кіраўніцтва вымушанае выбіраць між кепскімі ды вельмі кепскімі для сябе сцэнарамі. Піша Аляксандар Класкоўскі.
«Газпром» падвёў вынікі прэзыдэнцкіх выбараў у Беларусі», – жартуе маскоўскі «КоммерсантЪ». У Менску не да жартаў. Нібыта й разумелі, што дурніцы ня будзе. Але ж каб так крута...
І калі кіраўнік «Газпрому» Мілер эўфэмістычна сказаў пра цэны «эўрапейскага ўзроўню», то ягоны намесьнік Разанаў праз пару дзён як цьвік убіў: з наступнага году – уздымем утрая! То бок – пад 140 даляраў.
Нават дысцыплінаваныя менскія чыноўнікі забурчэлі пра шантаж.
Тым часам палітычныя дылетанты і з расейскага, і зь беларускага боку загарэліся надзеямі.
Тамтэйшыя вялікадзяржаўнікі пускаюць сьлінкі, што нарэшце зьдзейсьніцца доўгачаканы аншлюс – а іначай куды «бацьку» падзецца?
Паціраюць рукі і асобныя нашы барацьбіты: ну, усё, капец, Пуцін нарэшце зваліць дыктатара!
Асабліва няслушнай падаецца вэрсія, што беларускага кіраўніка хочуць змусіць да пасады віцэ-прэзыдэнта саюзнае дзяржавы. «Тады расейская эліта атрымае праблему, у якой ёсьць імя і прозьвішча – Аляксандар Лукашэнка, – кажа палітоляг Валер Карбалевіч. – Калі ён з пасады старшыні антыкарупцыйнай камісіі раскруціўся, то ўжо з другой пазыцыі ў саюзнай дзяржаве...»
Насамрэч, пакуль што ідзе гульня мускуламі. Прэлюдыя да чарговага гандлю вакол ласых кавалкаў уласнасьці.
Адно што гэтым разам Масква будзе даціскаць. Колькі можна заставацца з носам заміж пакету акцыяў «Белтрансгазу»? Разанаў дэкляраваў адкрытым тэкстам, што ягоная карпарацыя хоча пачувацца сапраўднай гаспадыняй беларускай трубы – улучна з газаразьмеркаваньнем і рэалізацыяй прадукту спажыўцам.
Лукашэнка ж, здаецца, спаліў масты публічнымі заявамі, што за бясцэнак «Белтрансгаз» не аддасьць. Дый нават у выпадку нейкага кампрамісу такога шалёна таннага газу ўжо ня будзе – хаця б таму, што ён даражэе і ў самой Расеі.
Эканаміст Леанід Заіка мяркуе, што $80 ёсьць крытычнай цаною для нашых прадпрыемстваў. Экспэрт Валер Дашкевіч зазначае, што пры $100 рэнтабэльнасьць беларускай эканомікі становіцца практычна нулявой.
Яшчэ адзін эканаміст – Яраслаў Раманчук – схільны лічыць, што суворыя імпэратывы падштурхнуць Лукашэнку да эканамічнае лібэралізацыі. Натуральна, працэс будзе фрагмэнтарны ды непасьлядоўны, але ж сыстэма такая, што толькі вытаргні адну цаглінку...
І ўсе экспэрты сыходзяцца на тым, што зараз беларускае кіраўніцтва павінна выбіраць між кепскімі ды вельмі кепскімі для сябе сцэнарамі. Яно мусіць наступаць на горла ўласнай песьні, выпускаць джына з пляшкі.
У гэтым сэнсе прэсінг прагнага «Газпрому» сапраўды становіцца складнікам ціску на рэжым. Дасюль ён трымаўся на здольнасьці забясьпечваць абываталю прымальны паводле постсаўковых крытэраў дабрабыт. У значнай ступені – на кошт расейскіх прэфэрэнцыяў.
Зараз рэсурс улады выглядае хісткім як ніколі.
Сацыяльныя ж забурэньні, кажуць палітолягі, часта здараюцца не ад галечы, а ад таго, што рэзка спыняецца рост дабрабыту ды выбухае крызіс няспраўджаных чаканьняў.