Пэнсіянэру музэй задарагі
З пошты рэдакцыі
Мінчанін‑пэнсіянэр, сядзі ў хаце і ня рыпайся!
Мінчанін‑пэнсіянэр, сядзі ў хаце і ня рыпайся! Што ўжо на лецішча ня можаш лішні раз паехаць, каб дыхнуць сьвежым паветрам (білет каштуе ўдвая), то прывыклі за паўгоду. Але і ў музэй табе няма чаго поўзаць, бо ён таксама падаражэў (выключэньне — Палац мастацтваў, дзе паказваюць марцовых катоў са ўсяго сьвету).
Глядзі сабе сэрыялы ці блёкбастэры і ня лазь па горадзе. І які гэта інтэлектуальны пэнсіянэр паедзе ў музэй Нацыянальны, напрыклад, зь Зялёнага Лугу? Інтэлігентны пэнсіянэр яшчэ ж і пэнсію мае малую. І хай той Рыгор Сітніца не сярдуе на зямлячку, што не пайшлі на ягоную выставу і не паказалі яе ўнукам. А хто яшчэ іх павядзе туды? Са школкі лепш заплянуюць фігуры з воску ці яшчэ якую‑небудзь культуру «pop».
А замежнікі хіба здурэўшы пойдуць глядзець строй якой‑небудзь княгіні за такую цану, калі ўжо бачылі і Люўр і Дрэздэн.
А ахова ў музэях! У Белым Доме (ЗША) і то так не шманаюць наведнікаў. Божа мілы, ратуй Беларусь! А памылак у перакладах на ангельскую! Брыдка, аж вушы гараць!
Пэнсіянэрка, якая бачыла паўсьвету і захацелася набрацца культуры яшчэ ў родных музэях. Зваць Алеся. Прозьвішча маю, але не хачу падаваць, бо яшчэ працую. Так што я яшчэ квіткі змагла купіць сабе і сваім унукам.