«А ці знала пані Юзюка гарбатага з Кірдзішак?»
Піша Віктар Шукеловіч.
Фота Сяргея Гудзіліна
Неяк згадалася. Ашмянскае аўтастанцыя на змярканні. На сядушках сядзяць бабулі з паласатымі торбамі.
— А вы куды едзіця?
— У Сніпаўшчыну.
— А гэта вы якой парафіі будзіця, Барунскай?
— Не, Жупранскай.
— Як Жупранскай? Вам жа да Жупранаў далей будзя, чым у Баруны.
— Ні знаю, чаму так. Але ўсіх хавацца возяць на магільнік у Жупраны.
— А ці знала пані Юзюка гарбатага з Кірдзішак?
— Таго, што кажухі шыў, а дачка ягоная ў ставя ўтапілася?
— Але, таго самуга. У якога яшчэ карова цялё з дзвюма галовамі прывяла.
— Знала, чаму ж ні знаць… А чаго пані пытаецца?
— От, так. Падумала сабе, а ці шмат яго людзей знала.