Што «Наша Ніва» пісала ў гэтыя дні ў 2016, 2006, 1996?
Усё мяняецца — «Наша Ніва» застаецца.
2016
Ніна Багінская зладзіла Новы год са сцягам
Жыхарка Мінска ў навагоднюю ноч прайшла ад Акадэміі навук да плошчы Незалежнасці з бел-чырвона-белым сцягам. «Я ўжо ў тым узросце, што сама вырашаю, з чым мне хадзіць», — адказвала яна спецназаўцам, якія сустракаліся на шляху.
Мітрапаліт Павел: У ЗША няма ўжо нічога хрысціянскага
«Сёння Амерыка наступае на тыя ж граблі, што і Савецкі Саюз». «Засталася толькі абгортка ад цукеркі, а самой цукеркі ўжо не існуе»…
Новая стратэгія нацыянальнай бяспекі Расіі разглядае «зніжэнне ролі рускай мовы ў свеце» як пагрозу
Што мова для расіян можа служыць casus belli, мы бачылі ў 2014 годзе. Таму ўсім суседзям Расіі трэба гэты пункт ведаць…
Як настаўнік музыкі з калготкамі і панчохамі перамог індывідуальных прадпрымальнікаў. Гісторыя поспеху заснавальніка «Контэ Спа» Валянціна Байко
Пару гадоў таму ў парку Ласосна паўстаў комплекс з некалькіх катэджаў. Некалькі драўляных вясковых хатак тут стаялі і раней. Але цяпер яны сталі хлявамі побач з сучаснымі дамамі. У Ласосне ўзвяла свае катэджы бізнэс-эліта Гродна.
«Рух забаронены» — такі знак сустракае няпрошаных гасцей.
Першым за шлагбаумам стаіць дом Станіслава Сямашкі, уласніка будаўнічых кампаній і гатэля, названага ў гонар сябе. Гэта той дзеяч польскага руху, які падтрымаў Аляксандра Лукашэнку і ў канцы 2000‑х узначаліў «афіцыйны» Саюз палякаў Беларусі.
Побач з домам Сямашкі — сціплы катэдж сям’і Байко. Калі быць дакладным, Валянціна Байко-старэйшага. А вось сам гаспадар бізнэсу, кажуць, атабарыўся ў Калбасіне. Калісьці гэта была вёска ў прыгарадзе Гродна, аднак з цягам часу Калбасіна ўвайшло ў склад абласнога цэнтра.
Рэзідэнцыя Байко раскінулася амаль на 30 сотках зямлі. За каменным плотам, выстаўленым елачкай, два будынкі. У двары стаіць мікрааўтобус з дыпламатычнымі нумарамі. Нездарма ж Валянцін Байко-малодшы — ганаровы консул Украіны ў Гродне…
Святлана Курс: «Я, можа, апошні чалавек, які памятае Новы год як Васілле»
Пішу вам і ўспамінаю сцэны з маіх двух-трох год. Як прывялі на тэлевізар 100‑гадовага дзядка, якому, тым не менш, «свяцілі вочы», і радаваліся, тыцкаючы пальцам у «Лебядзінае возера»: «Глянь, Костусь, чэрці скачуць. Бачыш, Костусь?» Што на тое Костусь адказваў, не памятаю, але гэта ён мне расказаў, што насамрэч крумкачы крычаць «кроў, кроў, кроў!», і асабліва трэба ўважаць, калі крумкачы збіраюцца па трое…
Самае чытанае на nn.by за 30 снежня — 22 студзеня
1 Навагодні падарунак беларусам ад Пуціна
2 Тэлеканал «Расія» адцэнзураваў вядомы кадр у фільме «Брыльянтавая рука»
3 Тэст на нацыянальнасць: што вы бачыце на фота?
4 Да 7 студзеня і пасля 13‑га прагназуецца выключны мароз — да мінус 25 на поўначы
5 Як Пуцін стаў Пуціным: фільм-расследаванне, як група кагэбістаў і звязаных з імі крымінальных груповак падмяла пад сябе эканоміку Расіі
6 Роўна на Новы год у Дубаі згарэў 63‑павярховы гатэль
7 Аляксандр Ціхановіч: Алексіевіч? Шыла ў мяшку не схаваеш. Ролік з «псіхбальніцы»? Гэта быў піяр-ход. Наш ганарар? 30 млн рублёў
8 Яны адышлі ад нас за 2015 год
9 Антон Матолька: Беларусь — гэта Еўропа!
10 Лукашэнка падзякаваў ЗША і Еўропе
«Адзін народ хадзіў 40 год — і выйшаў моцны. Рэспубліка Беларусь
у 2016‑м адзначыць першы юбілей абвяшчэння незалежнасці. Хоць, папраўдзе, няма пакуль рэальнай незалежнасці. Гэта былі, хутчэй, гады шляху да яе. Колькі яшчэ ісці? Невядома. Але ж у тое, што «дойдзем мы», верыць усё больш беларусаў. Пажадайма ж сабе ў Год Незалежнасці болей незалежнасці», — пісала «Наша Ніва» ў рэдакцыйным уступе да свайго першага нумара за 2016 год.
2006
(Газета пасля забароны на афіцыйны распаўсюд перайшла ў фармат А5)
50 радкоў рэдактара
Перадусім дзякую тым людзям, якія ў 25‑градусны мароз даносілі газету чытачам…
Шанцы на падзенне дыктатуры
ацэньваюць Віталь Сіліцкі, Андрэй Казакевіч і Валер Карбалевіч…
Янка Лайкоў: Мы жывём у вольнай краіне
Усяго 46 літаратараў падалі заявы на выхад з Саюза беларускіх пісьменнікаў, каб перайсці ў Чаргінцоў СПБ. У большасці гэта супрацоўнікі холдынга «Літаратура і мастацтва»…
74‑дзённай галадоўкай
ваўкавыскі прадпрымальнік Мікола Аўтуховіч дабіўся вызвалення з турмы. За час галадоўкі 40‑гадовы Аўтуховіч страціў 40 кг…
Справа Каспяровіча
17 студзеня а 22‑й актывіста беларускга руху садраў чырвона-зялёны сцяг з даха Мінгарвыканкама. Цяпер яму пагражае год «хіміі». Як усё было насамрэч?..
Шаноўныя нашаніўцы!
Сардэчна віншую вас з Новым годам. Няхай у 2006 годзе «Наша Ніва» вернецца ў каталогі. Адам Мальдзіс, Мінск
Перавагі сэксу на марозе
Адзіны ў нашых шыротах сваяк марское траскі робіць гэта цяпер. У час, калі ўся беларуская зверына, птаства і людства, стуліўшыся, чакаюць цяпла, у прадонных глыбінях, лабірынтах карчоў, таемных норах пачынаецца рух. Якраз цяпер у ментузоў — шлюбныя гулі…
1996
(Першы нумар «Нашай Нівы» ў 1996 выйшаў 1 сакавіка)
Мы й сусветная гісторыя
Нашы адчуванні не супадаюць з тым, што нам штодзённа навязваюць беларускія газеты й асабліва тэлебачанне. Мы ведаем, што няма перспектываў у гігантаў сацыялістычнай індустрыі (іншая рэч — шкада людзей); пра тыпаж кіраўніка — «самага чалавечнага чалавека» — мы ўжо шмат чыталі ў гістарычнай публіцыстыцы. Але бездань паміж намі і цяперашнім рэжымам нават больш глабальная, чым татальны недавер да афіцыйных лозунгаў. Мы бачым, што тут няма палітыкі, няма эканомікі, няма рэаліяў — усё суцэльная метафізіка. Беларуская дзяржава сёння — мара для доследаў Фройда…
Зразумець Дудаева
Джахар Дудаеў — гэта не дзікі важак племені чачэнцаў, але прэзідэнт, абраны сваім народам на дэмакратычных выбарах…
Сіла супраць інтуіцыі
У шахматным матчы Каспарава з камп’ютарам Deep Blue першую партыю чэмпіён свету прайграў…
За што Авін забіў Кавеля?
Новае эсэ Уладзіміра Арлова пра аўтобуснае падарожжа з Наваполацка ў Менск.
Ніякі Тарквемада з усімі сваімі іспанскімі чаравікамі ды іншым спецпрычындаллем не выцягнуў бы з мяне і дзясятай долі таго, што здольны здабыць чырваналобы «Ікарус», што вязе мяне з Наваполацка ў Менск…