Растварыць і змыць у каналізацыю: у свеце набірае папулярнасць тэхналогія «воднай крэмацыі» памерлых

Тэхналогія шчолачнага гідролізу, пры якой цела памерлага ператвараецца ў стэрыльную вадкасць і змываецца ў сістэму сцёкавых вод, становіцца новай рэальнасцю пахавальнай індустрыі. Гэты метад, як паведамляе Daily Mail, упершыню ў гісторыі Вялікабрытаніі пачынаюць афіцыйна ўкараняць у Шатландыі. Новы падыход абяцае стаць больш экалагічнай і таннай альтэрнатывай традыцыйнаму спаленню, прапаноўваючы зусім іншы погляд на апошняе развітанне з чалавекам.

Камеа для «воднай крэмацыі». Кампанія Resting Waters, Сіэтл, ЗША. Фота: Resting Waters / Facebook via Daily Mail

Шатландыя стала першай часткай Вялікабрытаніі, якая легалізавала так званую водную крэмацыю — працэс, які журналісты ўжо паспелі ахрысціць «варкай у мяшку». Гэта тэхналогія шчолачнага гідролізу, якая дазваляе цалкам растварыць арганічныя тканкі цела, пакідаючы толькі стэрыльны раствор і размякчаныя касцяныя парэшткі.

Прыхільнікі метаду падкрэсліваюць яго высокую экалагічнасць: у адрозненне ад звычайнай крэмацыі, якая патрабуе велізарных аб’ёмаў прыроднага газу і суправаджаецца выкідамі вуглякіслага газу, «водная» мадэль працуе за кошт хімічных працэсаў і з’яўляецца больш ашчаднай да навакольнага асяроддзя.

Сама працэдура выглядае наступным чынам: цела памерлага заварочваюць у біяраскладальны саван з натуральнага шоўку або воўны і змяшчаюць у герметычную сталёвую камеру пад высокім ціскам. Рэзервуар запаўняюць спецыяльным растворам, які складаецца на 95% з вады і на 5% са шчолачнага хіміката (часцей за ўсё — гідраксіду калію).

Вадкасць награваецца да тэмпературы 150°C, але дзякуючы ціску яна не закіпае ў звычайным сэнсе. На працягу трох-чатырох гадзін пад уздзеяннем раствору адбываецца паскораны працэс раскладання тканак, які ў прыродзе доўжыцца дзесяцігоддзі.

Пасля завяршэння працэсу ўтвараецца стэрыльная вадкасць, якая не змяшчае ДНК, цвёрдых біялагічных часціц або шкодных рэчываў. Гэты раствор, які складаецца з простых арганічных злучэнняў, такіх як солі, цукры і пептыды, пасля астуджэння і неабходнай ачысткі проста зліваецца ў каналізацыю. Там ён праходзіць фільтрацыю разам са звычайнымі гарадскімі сцёкамі і ў выніку вяртаецца ў агульны гідралагічны цыкл планеты.

Адзінае, што застаецца пасля працэдуры, — гэта размякчаныя касцяныя парэшткі. Іх высушваюць і здрабняюць да стану белага парашку, які затым перадаюць сваякам у урне, як прах пасля звычайнай крэмацыі.

Кошт такой паслугі ў краінах, дзе яна ўжо практыкуецца (напрыклад, у ЗША, Канадзе ці Ірландыі), звычайна вагаецца ад 1500 да 5000 даляраў.

Грамадская думка ў Шатландыі аказалася вельмі лаяльнай да навінкі: паводле апытанняў, праведзеных урадам, 84% рэспандэнтаў падтрымалі ўвядзенне гэтага метаду. Урад краіны разлічвае, што першыя падобныя працэдуры пройдуць ужо гэтым летам, як толькі крэматорыі атрымаюць усе неабходныя дазволы на працу з воднымі рэсурсамі.

Услед за Шатландыяй пытанне легалізацыі шчолачнага гідролізу вывучаюць Англія і Уэльс.

Акрамя воднай крэмацыі, заканадаўцы разглядаюць і іншыя інавацыйныя метады, напрыклад, «чалавечы кампост», калі цела з дапамогай мікробаў ператвараецца ў глебу, якую можна выкарыстаць для вырошчвання лясоў. Гэтыя змены адлюстроўваюць глабальны трэнд на пошук новых, больш этычных і экалагічных спосабаў пахавання.

Улады Шатландыі падкрэсліваюць, што гаворка ідзе не пра замену традыцый, а пра пашырэнне выбару. Кожная сям'я мае свае каштоўнасці, і для тых, хто пры жыцці клапаціўся пра экалогію, водная крэмацыя можа стаць найбольш прымальным варыянтам апошняга развітання.

А вы б хацелі, каб ваша цела пасля смерці было змыта ў каналізацыю?

Каментары да артыкула