Кулеба бачыць падрыхтоўку беларускай арміі да вайны. Але гэты мілітарысцкі тэатр прызначаны толькі для аднаго гледача — Крамля
Трывожныя навіны пра мабілізацыю і перасоўванне тэхнікі зноў прымушаюць Украіну ўглядацца ў палескія лясы. Аднак за бразганнем зброяй хаваецца не столькі рэальная пагроза, колькі хітрая геапалітычная гульня на выжыванне. Сапраўдныя матывы гэтага мілітарысцкага тэатра ляжаць зусім у іншай плоскасці.
Лукашэнка на палігоне. Фота: афіцыйны сайт Лукашэнкі
Як адзначае ў сваім аналітычным відэа былы міністр замежных спраў Украіны Дзмітрый Кулеба, з пачатку 2026 года ў Беларусі ідзе планамерная ваенная эскалацыя. Яна не хаатычная і складаецца з пяці канкрэтных элементаў. Гэта бесперапынная падрыхтоўка войскаў пад наглядам расійскіх інструктараў, а таксама публічны прызыў афіцэраў-рэзервістаў, які дэманструе мабілізацыйную гатоўнасць.
Да гэтага дадаюцца сакавіцкія камандна-штабныя манеўры, дзе Аляксандр Лукашэнка ў ролі суровага галоўнакамандуючага абяцаў злупіць «тры шкуры» з генералаў і патрабаваў ад іх фізічнай формы.
Апошнія штрыхі — узмацненне беларускай СПА расійскімі сістэмамі і шчыльная каардынацыя на ўзроўні штабоў дзвюх краін. Зліваючыся разам, гэтыя фактары дэманструюць якасна новы ўзровень падрыхтоўкі арміі.
Страх страціць «закансерваваны СССР»
Кульмінацыяй стала нарада, дзе беларускі кіраўнік, седзячы ў фрэнчы з пагонамі, пафасна абвясціў: «Эпоха міру для Беларусі скончылася… Мы рыхтуемся да вайны».
Але, на думку Кулебы, за гэтымі словамі стаіць не ўласнае жаданне ісці ў наступ, а выключна ціск Уладзіміра Пуціна. Расіі жыццёва неабходны другі фронт для расцягвання ўкраінскіх сіл і прымусу Кіева да капітуляцыі.
Аднак сам кіраўнік Беларусі наўпроставага ўдзелу ў баявых дзеяннях баіцца да смерці. Ён выдатна ўсведамляе, што Украіна адкажа масіраванымі ўдарамі, у небе з'явіцца «шмат дронаў і ракет», а інфраструктура пачне ператварацца ў попел.
Для чалавека, чыя галоўная мара — захаваць краіну як «закансерваваны Савецкі Саюз», такі сцэнарый гібелі неабстраляных салдат і руйнавання гарадоў з'яўляецца абсалютна непрымальным.
Геапалітычны шантаж і план Б
Каб стрымаць гэты маскоўскі ціск, Украіне неабходна задзейнічаць сусветныя дыпламатычныя рычагі. Кулеба нездарма згадвае фактар Кітая і ЗША.
Амерыканскай адміністрацыі Дональда Трампа, якая раней дэманстравала пэўныя прымірэнчыя жэсты ў бок Мінска, зусім не патрэбна адкрыццё новага фронту. Гэта ляжа на плечы Вашынгтона і будзе выглядаць як правал іх мірнай палітыкі.
Пры гэтым уся мілітарысцкая актыўнасць можа мець і іншую, паралельную мэту. Палохаючы ўкраінцаў, Расія адначасова спрабуе ціснуць на Польшчу і краіны Балтыі, ствараючы ілюзію непазбежнай вялікай вайны ў рэгіёне.
Падрыхтоўка да эскалацыі на беларускай тэрыторыі сапраўды ідзе, але гэта зусім не азначае неадкладнага пераходу мяжы. Уся сітуацыя — гэта складаная псіхалагічная гульня і выпрабаванне нерваў, дзе галоўнай абаронай для Мінска пакуль застаецца ўласны страх згубіць створаны аўтарытарны міраж.