Каля Барысавага каменя ў Полацку спілавалі старыя таполі. Цяпер перад Сафійскім саборам пустка

Верхні замак пазбавіўся старых дрэваў, якія прыгожа абрамлялі старажытныя помнікі. Прычынай для зносу дрэваў сталі наступствы нядаўняй непагадзі.

Пляцоўка перад Сафійскім саборам моцна змянілася пасля спілоўвання старых дрэваў. Фота: Facebook / Полацк: мінулае і сучаснасць

Як паведамляе краязнаўчая суполка «Полацк: мінулае і сучаснасць» у мінулую суботу ў горадзе быў моцны вецер, які зламаў вялікую галіну на адной з таполяў, што размешчаны побач з Барысавым каменем на Верхнім замку. У выніку мясцовыя службы прынялі рашэнне спілаваць не толькі пашкоджанае дрэва, але і суседнюю таполю.

Старыя дрэвы прыгожа абрамлялі помнікі даўніны. Фота: belarus.travel

Старыя таполі каля Барысава каменя. Цяпер іх больш няма. Фота: fotobel.by 

Паводле сведчанняў відавочцаў, другая таполя, якая знаходзілася бліжэй да гістарычнага валуна, не адразу паддалася спілоўванню: падчас валкі ствала не вытрымлівалі і рваліся вяроўкі. Сам Барысаў камень падчас валкі дрэў быў шчыльна загорнуты ў чорную плёнку, якая, відаць, мусіла засцерагаць яго ад магчымых пашкоджанняў, але не зусім ясна, як яна магла б гэта зрабіць. 

Спілоўванне таполі каля Барысава каменя. Фота: Facebook / Полацк: мінулае і сучаснасць

Знікненне дарослых дрэваў істотна змяніла прастору каля Барысава каменя і Сафійскага сабора. Мясцовыя жыхары адзначаюць, што без дрэў гэтая частка замка візуальна ператварылася ў пустэчу.

Барысаў камень пасля спілавання найбліжэйшых таполяў. Фота: Facebook / Полацк: мінулае і сучаснасць

На фотаздымках таксама можна заўважыць аўтавышку з люлькай, паднятай да ўзроўню карніза заходняга фасада Сафійскага сабора. Магчыма, гэта пачатак адбору ўзораў і фізіка-хімічных даследаванняў фасадаў перад чаканай маштабнай рэстаўрацыяй. 

Як мы паведамлялі раней, на гэтыя працы выдзелена 2,4 мільёна рублёў, а адбор узораў матэрыялаў быў запланаваны якраз на чэрвень—верасень 2026 года. Галоўная інтрыга праекта заключаецца ў магчымым вяртанні храму сапраўднага каляровага аблічча сярэдзіны XVIII стагоддзя: архітэктар-рэстаўратар Раман Забела даводзіць, што цяперашні белы колер з'яўляецца вынікам утылітарных рамонтаў часоў Расійскай імперыі, у той час як арыгінальны барочны фасад меў вохрыстыя адценні з тэракотавымі акцэнтамі. 

Таксама новы праект мог бы прадугледзець больш шырокае раскрыццё і абарону (напрыклад, шклянымі экранамі) унікальнай муроўкі ХІ стагоддзя, якая сёння паказана толькі праз невялікія лакальныя зандажы, што паступова руйнуюцца пад уздзеяннем клімату.

Каментары да артыкула