У Мінску адбылася прэзентацыя зборніка «Уладзімір Караткевіч: вядомы і невядомы»
На XVIII Мінскай міжнароднай кніжнайвыставе-кірмашу 10 лютага адбылася прэзентацыя зборніка эсэ, вершаў і прысвячэнняў «Уладзімір Караткевіч: вядомы і невядомы».
Кніга аб’ёмам 368 старонак, укладзеная Анатолем Вераб’ём, Мікалаем Мінзерам і Сяргеем Панізнікам, выйшла ў выдавецтве «Літаратура і мастацтва» накладам 1,5 тыс. асобнікаў.
Кандыдат філалагічных навук Анатоль Верабей адзначыў, што ў 2006 годзе ён сустрэўся ў Маскве з вядомым расійскім мастацтвазнаўцам Нінай Молевай, якая выкладала гісторыю мастацтва Караткевічу падчас яго вучобы на Вышэйшых літаратурных курсах прыканцы
Паводле слоў літаратуразнаўцы, Караткевіча з Молевай звязвалі сяброўскія адносіны, ён прысвяціў ёй шэраг вершаў, у тым ліку «Баладу пра Невядомага, Першага», «Прарок Геронім Босх» і «Трызненне мужыцкага Брэйгеля». Молева стала прататыпам Ірыны Горавай у рамане Караткевіча «Леаніды не вернуцца да Зямлі (Нельга забыць)».
У 1959 годзе Караткевіч падарыў Молевай аўтографы шэрагу сваіх паэтычных твораў на беларускай і рускай мовах, падрадковыя пераклады на рускую мову некаторых сваіх беларускамоўных вершаў. Усе гэтыя творы, а таксама успаміны Молевай пра Вышэйшыя літаратурныя курсы ўвайшлі ў кнігу, сказаў Верабей.
Другі раздзел зборніка склала эсэ Алега Лойкі «Уладзімір Караткевіч, альбо Паэма Гарсія Лойкі». «Гэты твор, які быў напісаны моцна хворым Лойкам у 2008 годзе, у апошнія месяцы яго жыцця, сведчыць пра подзвіг Алега Антонавіча як пісьменніка і навукоўцы, пра яго самаахвярнае служэнне мастацкаму слову. Сабраўшыся з сіламі, Лойка здзейсніў сваю даўнюю, больш як дваццацігадовую задуму — не толькі асэнсаваў постаць Уладзіміра Караткевіча ў кантэксце сусветнай літаратуры, але і выявіў уласную постаць, згадаў шмат цікавага з іх блізкага сяброўства», — адзначыў Верабей.
У трэці раздзел кнігі ўвайшлі