The UNB
«The UNB». «Hibiskus!». (p) «Aist Music», 2004.
Apošnim časam usiu ajčynnuju papularnuju muzyku možna padzialić na aficyjna pryznanuju i nieaficyjna pryznanuju. Adnak navat u miežach hetaha žorstkaha padziełu isnujuć vykanaŭcy, zdolnyja isnavać pa-za ramkami pieršaj i druhoj system. Da ich naležyć hrupa «The UNB».
Apošnim časam usiu ajčynnuju papularnuju muzyku možna padzialić na aficyjna pryznanuju i nieaficyjna pryznanuju. Adnak navat u miežach hetaha žorstkaha padziełu isnujuć vykanaŭcy, zdolnyja isnavać pa-za ramkami pieršaj i druhoj system. Da ich naležyć hrupa «The UNB». Jaje stvaralnik chavajecca pad artystyčnym pseŭdanimam Dolnik i, nakolki mnie viadoma, bazujecca niedzie ŭ Homieli. Čas ad času pryjaždžaje ŭ Miensk, źbiraje najlepšych muzykaŭ (I.Luty, K.Haračy, D.Budaryn), naihryvaje im padrychtavany materyjał. Paśla ŭ studyi robiacca sumiesnyja aranžyroŭki — i čarhovy albom hatovy!
«Hibiskus!» — nia pieršy płod fantazij, ironii, sarkazmu i miescami vytančanaha ściobu biezumoŭna adoranaha pryrodaj Dolnika. Muzyka — samaja raznastajnaja, až da šykoŭnych imitacyjaŭ naštałt «Tanha Miesiaca» (!!!). Dolnik udała hulaje rasiejskim słovam. Jon časam nahadvaje rańnich «Dziubelaŭ», adno što nie nastolki rezki i nie abmiežavany stylovaj vyraznaściu muzyki, nie nastolki dakładna vyrazny, što da srodkaŭ vykazvańnia. Heta — nie dla vialikich zalaŭ, nie dla «Tuzinaŭ». Pra vyjście na šyrejšyja prastory papularnaści Dolnik nia dumaje. Jon prosta robić toje, što jamu padabajecca. Ale toje, što heta zasłuhoŭvaje samaj pilnaj uvahi, — biassprečna. «Ja ciapier kampazytar», «Łačplesis», «Tak havaryŭ Piecia Kłypa», «Sšytak №5 (Kałychalninh)», «Niekalki slow» — hetyja tvory mohuć dać poŭnaje ŭjaŭleńnie pra toje, na što zdolny zahadkavy Dolnik.
A pa-biełarusku — słabo? Oto by- ło b!