Premija «Za svabodu dumki imia Vasila Bykava» znajšła Volskaha
Cyrymonija ŭručeńnia adbyłasia na siadzibie Ruchu za Svabodu.
Tradycyjna premija ŭručajecca ŭ Byčkach na dzień naradžeńnia Bykava, ale, kali imia łaŭreata stała viadomym, Lavon adpačyvaŭ u Čarnahoryi. Tamu statuetku i dypłom Volski atrymaŭ tolki ciapier. Pramovu ŭhanaravańnia skazaŭ piśmieńnik Uładzimir Arłoŭ. Dakładniej, jon «pastaraŭsia paŭtaryć» toje, što ŭžo skazaŭ, «paviarnuŭšysia ŭ bok Čarnahoryi», u Byčkach.
Jon pravioŭ paraleli miž Volskim i inšym łaŭreatam — Alesiem Biełakozam, nastaŭnikam z Mastoŭščyny. Arłoŭ havaryŭ pra suviaź pakaleńniaŭ i pra estafietu biełaruskaj tradycyi. Jon taksama pryhadaŭ pra svoj pachod na kancert «Pieśniaroŭ» — tady jašče «Lavonaŭ» — u Połacku, kali Arłoŭ byŭ dziesiacikłaśnikam. Jon havaryŭ pra toje, jak heta paŭpłyvała na jaho, i pra ŭpłyŭ muzyki na dušy i rozumy. Arłoŭ nazvaŭ Volskim našym vialikim sučaśnikam.
Lavona pavinšavali taksama bard Źmicier Bartosik, Alaksandr Milinkievič — zasnavalnik premii «Dziela hetych piesień, jakija piajuć pad hitaru na dvarach, varta było žyć!» — skazaŭ Bartosik. Milinkievič pažadaŭ Lavonu stvarać jašče pieśni dla mnohich pakaleńniaŭ.
«Kali z dušy tvorcy źnikaje svaboda tvorčaści, źnikaje i sam tvorca», — skazaŭ Volski.
Premija ŭručajecca za «dziejnaść na karyść Biełarusi i svabody».